ตอนที่293 รู้แต่กลับไม่พูด

ตอนที่293 รู้แต่กลับไม่พูด

โสรจไม่รู้ทวิติยาไม่พอใจกับเธอแล้วแน่นอน ถึงจะรู้เธอก็ไม่เอามันมาใส่ใจ คนที่หน้าเงิน นิสัยเสียอย่างทวิติยา เธอดูถูกเป็นอย่างมาก ตอนนั้นที่เธอไปเอาใจเธอ แสร้งทำเป็นผู้หญิงอ่อนโยนก็แค่เพื่อแต่งงานกับดนุพล

ตอนนี้เธอแค่เป็นห่วงเรื่องเดียวนั้นก็คือการทำทารกหลอดทดลองนี้ครั้งเดียวจะประสบความสำเร็จไหม

นัฐพงษ์เห็นโสรจมาหาเขาตั้งแต่เช้า สีหน้าก็มืดลงแต่เขาก็ไม่กล้าไปด่าเธอ

ตอนนี้โสรจก็เหมือนหมาบ้า ดนุพลต้องการหย่ากับเธอ แม่สามีกับพ่อสามีล้วนไม่พอใจกับเธอ บ้านเธอก็ไม่มีใครสนับสนุนเธอ ตอนนี้ถ้าเขาไปหาเรื่องเธออีก หากเธอบ้าขึ้นมาเผยเรื่องทั้งหมดนั้นออกมา ถึงตอนนั้นคนที่จะบ้าก็เป็นเขาแล้ว

เขาอดความไม่พอใจไว้แล้วไปตรวจให้โสรจ ทุกอย่างปกติ

เมื่อโสรจพยุงร่างกายนั่งขึ้นมา นัฐพงษ์บังเอิญได้เห็นนิ้มมือของโสรจ นัยน์ตาก็หดขึ้นมา

“มือของเธอ.....”นัฐพงษ์ตกใจ ชี้ไปมือของโสรจ

โสรจเป็นคนร่างสูง แน่นอนนิ้วมือของเธอก็ต้องเรียวยาวและเสมอกันมาก ถ้าอ้วนไปนิดก็ดูไม่สวย ผอมไปนิดก็ดุไม่ดี เป็นมือที่สวยงามมาก

ตอนอยู่มหา’ลัย นัฐพงษ์ยังแอบหลงชอบมือของโสรจอยู่ เขายังนคิดในใจว่า อนาคตแฟนของเขาก็ต้องมีมือที่สวยขนาดนี้เหมือนกัน

แต่ตอนนี้มืองของโสรจถึงจะยังเรียวยาวเหมือนเดิม แต่ปลายนิ้มกลับใหญ่และหนาขึ้น ทำให้ต้นเล็บถึงปลายเล็บกลายเป็นรูปโค้ง ถึงมันจะไม่ค่อยชัดมาก แต่สำหรับนัฐพงษ์ที่เคยหลงไหลกับมือของโสรจนั้นรู้สึกมีการกระทบกับทัศนศิลป์ทางงามของเขามาก ดังนั้นเขาเลยตกใจร้องออกมา

แต่โสรจกลับไม่รู้สึกอะไร เธอยื่นมือออกมา มองดูเล็บสีแดงที่เธอทาเอง แล้วขมวดคิ้ว“ช่วงนี้ฉันได้อ่านข่าวหนึ่งว่ายาทาเล็บบางอย่างมีพิษ ดูเหมือนว่าฉันเผลอซื้อยาทาเล็บแบบนั้นไปแล้ว กลับไปฉันต้องเอามันไปทิ้งให้หมด ”

ปกติโสรจชอบแต่งตัวมาก แถมเธอยังมีมือที่เรียวสวย ดังนั้นเลยชอบทายาทาเล็บมาก ที่จริงการเปลี่ยนแปลงของนิ้วมือตนเองเธอก็รับรู้มานานแล้ว แต่เธอนึกว่าเป็นเพราะยาทาเล็บมันถึงกลายเป็นแบบนี้เลยไม่เคยเอามันใส่ใจ

เธอก็อยากหยุดทายาทาเล็บไปสักพัก ให้เล็บมือได้หายใจบ้าง แต่ช่วงนี้ชีวิตคู่ของเธอกำลังจะพัง เธอยิ่งคิดไปแต่งตัวให้สวยงามขึ้นอีก ให้ดนุพลได้เห็นความสวยของเธอ เลยทามาตลอด

“อ่อ”

ฟังโสรจที่กำลังให้ข้อสรุปอาการของตนเอง แววตาของนัฐพงษ์ฉายแววที่ผิดปกติออกมา เหมือนว่าได้รับรู้บางอย่าง แต่สุดท้ายเขาแค่เลิกคิ้ว ตอบอ่อไปเบาๆและไม่พูดอะไรอีก