ตอนที่314 เข้าใจผิดไปใหญ่

ตอนที่314 เข้าใจผิดไปใหญ่

พูดจับ ดนุพลก็เอากระดาษที่ถอนสีแล้วออกมา“นี่เป็นปิยะให้ฉันเหมือนกัน เป็นใบเสร็จที่บริจากเงินสามล้าน เงินสามล้านก็เป็นเงินที่โสรจให้เธอในตอนนั้น เธอไม่ได้เก็บมาใช้เอง ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าเธอต้องไม่จากฉันไปเพราะเงิน ทุกอย่างล้วนเป็นการคิดร้ายครั้งนั้น ที่น่าขันคือฉันกลับไม่รู้ ฉันหาเธอไปสี่ปีก็เข้าใจผิดเธอไปสี่ผี คิดถึงเธอสี่ปี ก็แค้นเธอไปสี่ปี”

“อย่าพูดอีกแล้ว”

ปาลียกมืออยากให้ดนุพลหยุดพูด เธอเพิ่งเข้าใจที่เขาพูด ที่แท้รูปภาพของรฐานั้นยังไม่ได้ส่งถึงมือของดนุพล และเวลานี้ปิยะไปหาดนุพลพอดี เอาความจริงทั้งหมดในเมื่อก่อนไปบอกให้ดนุพลฟัง แม้เงินสามล้านบาทที่โสรจให้นั้นก็อธิบายให้ชัดเจน

ปาลีอดขอบใจปิยะในใจไม่ได้ มีเพื่อนที่ทำดีเพื่อตนเอง ชาตินี้เธอไม่รู้สึกเสียดายอะไรแล้ว แต่ที่ปิยะทำในตอนนี้ไม่ได้ช่วยเธออะไรเลย เพราะตอนนี้สิ่งที่เธออยากได้ไม่ใช่ไปคืนดีกับดนุพล แต่เป็นเลิกกับดนุพล

แต่เวลานี้ เสียงที่สดใสอ่อนนุ่มก็ดังขึ้นา“แม่จ๋า แม่.....”

ปาลีตัวสั่น รีบหัวตัวมา ก็เห็นเด็กน้อยที่อ่อนนุ่มยิ้มอย่างสดใส อ้าแขนและยกขาสั้นๆของตนเองวิ่งมาหาเธอ ไม่รอเธอได้รู้ตัวก็พุ่งเข้าอ้อมกอดของเธอ

“นิวิฐ......”

อุ้มร่างที่นุ่มนวนของนิวิฐ มองดูใบหน้าที่ยิ้มสดใสของลูก ปาลีทั้งตกใจทั้งดีใจ แล้วถามอย่างไม่เข้าใจ“นิวิฐ ลูกอยู่นี่ได้ยังไง”

เธอฝากให้ธัญญาช่วยดูแลนิวิฐนี่ และเมื่อคืนเธอยังคุยโทรศัพท์กับธัญญาอยู่ เวลานี้ธัญญาควรอยู่ประเทศไทยนี่

นิวิฐกอดคอของปาลี แล้วมือเล็กๆของเขาก็ชี้ไปข้างหน้า พูดว่า“แม่ดูสิ เป็นคุณพ่อ18และคุณลุงชีวเทพสองผมมาหาแม่ครับ”

ปาลีมองตามที่นิวิฐชี้ไป ก็เห็นธัญญาและชีวเทพกำลังเดินมาหาเธอ ทั้งสองล้วนตัสสูง คนหนึ่งหล่เหลามีเสน่ห์ คนหนึ่งสวยงามอ่อนหวาน ดูแล้วคู่ควรมาก ใช้คำว่ากิ่งทองใบหยกก็ไม่เวอร์

ปาลีมองจนใจลอย

“เด็กนี่บ่นอยู่ทุกวันว่าจะหาแม่ ฉันหมดหนทางเลยพาเขามาแม่ เป็นไง เซอร์ไพรส์ไหม”