ตอนที่392 ไม่เหลืออะไรอีก

ตอนที่392 ไม่เหลืออะไรอีก

ปาลีส่ายหัวอย่างจนใจ ความหวาดระแวงของจิรนาถยิ่งบ้าคลั่งเกินกว่าที่เธอคิด แม้ตอนนี้ยังแค้นเธอไปด้วย แต่สิ่งที่เธอไม่ควรทำก็คือแค้นดนุพลไปด้วย

“จิรนาถ เธออย่าบีบให้ฉันต้องมาเป็นศัตรูของเธอ”

มองจิรนาถที่หายอยู่ในความมืด สีหน้าของปาลียิ่งเย็นชาขึ้น ไม่ว่าใครหน้าไหนกล้ามาทำลายดนุพล เธอจะไม่ปล่อยมันแน่....

วันถัดมา

เนื่องจากจิรเมธต้องไปรักษาที่เมืองS เช้านี้คนตระกูลกันตพัฒน์เลยมาพร้อมหน้าพร้อมตาที่ห้องนั่งเล่น เตรียมจะส่งจิรเมธ

แต่ก็อย่างที่ปาลีคิดไว้ การส่งครั้งนี้ยังไม่ได้เริ่มก็เกิดเรื่องแล้ว

เมื่อจิรนาถเข็นจิรเมธออกมาจากห้อง สีหน้าของจิรเมธก็ดูโกรธแกร้วและเศร้าโศกที่ไม่เคยมีมาก่อน เขาไม่ได้พูดอะไร หยีบแก้วชาบนโต๊ะแล้วก็โยนไปยังธนัท

ธนัทต้องไม่ยืนนิ่งๆแน่นอน เขาเอียงตัวแล้วหลบแก้วที่โยนมาไปง่ายๆ แต่ทำให้ทวิติยา ดนุพล ปาลี ภาสวรและอิงดาวที่นั่งอยู่ข้างๆล้วนตกใจไปหมด และล้วนหันมามองจิรเมธที่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟอยู่

“พ่อ พ่อนี่ทำอะไรอะ”

ธนัทมองจิรเมธอย่างไม่กล้าเชื่อ แม้ในใจก็โกรธที่จิรเมธไม่ไว้หน้าเขาต่อหน้าเมียและลูกของเขา แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะถามเสียงดังมาก เลยมีแต่ขมวดคิ้ว

“ลูกกรรม แกคุกเข่าลงมาเดี๋ยวนี้”

ได้ยินดังนั้น ธนัทก็โกรธจนหน้าแดง เขาเอาแก้วชามาโยนตนเองแล้วยังให้ตนเองคุกเข่าต่หน้าเมียและลูกอีก แม้คนที่เขาต้องคุกเข่านั้นเป็นพ่อของเขา แต่ธนัทยังคงอดทนไม่ไหว

“พ่อ นี่พ่เป็นอะไรไป ใครหาเรื่องพ่อแล้ว ถ้ามีอะไรพ่อก็พูดให้ชัดเจน ตอนนี้เราอยู่กันทุกคน”