ตอนที่399 ชีวิตที่ถูกกำหนดไว้

ตอนที่399 ชีวิตที่ถูกกำหนดไว้

ถ้าไม่ใช่จักรกฤษมีสายลับคนหนึ่งอยู่ในกลุ่มมาเฟียของญี่ปุ่น ไม่งั้นตอนนี้พวกปาลียังไม่รู้ข่าวอะไรเลย

หลังรู้ข่าวของธัญญาและนิวิฐ ปาลีก็รอไม่ไหวอีก เธอนั่งเครื่องบินส่วนของจักรกฤษไปญีปุ่นพร้อมกับดนุพล

เดิมทีธวัฒน์ก็อยากไปด้วยกัน แต่เห็นดนุพลอยู่ข้างๆเป็นเพือนปาลี เขาก็รู้ว่าเขาก็ไปแล้วก็เป็นส่วนเกินขิงเธอ ในเมื่อได้ตัดสินใจจะปล่อยมือแล้วงั้นก็ปล่อยเลยอ

อีกทั้งเขาก็ไม่ใช่คนเดียวอยู่แล้ว เขามองไปแมวน้ำที่ยืนอยู่ข้างๆ ธวัฒน์รู้ว่าตนเองจะไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป

ญ ญี่ปุ่น

ในห้องICU ชีวเทพที่สวมหน้ากากออกซิเจนกำลังนอนอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าซีดขาวไร้เลือด ดวงตาเขาหลับสนิท ผู้ชายที่ดูหล่อเหลาเย็นชาคนนี้ตอนนี้ดูเงียบสงัดมาก

ข้างๆหัวเตีง ธัญญานั่งอยู่เงียบๆ ดวงตาสีฟ้าของเธอจ้องมองผู้ชายศีหน้าซีดขาวคนนั้นอย่างเหม่อลอย หัวใจที่โดนทำร้ายมาร้อยครั้งพันครั้งตอนนี้เริ่มอบอุ่นขึ้นมา ความลังเลอยู่ในใจของเธอตอนนี้จางหายไปแล้ว

ก๊อกๆๆ เวลานี้ ข้างนอกมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ธัญญาเก็บความคิดของตนเองขึ้นมาแล้วไปเปิดประตู

ข้างนอกมีลูกน้องของชีวเทพกำลังยืนเฝ้าอยู่ พวกเขาใส่ชุดสูทสีดำเหมือนกัน สีหน้าเย็นชา สายตาแหลมคม หนึงคนในนั้นพูดกับธัญญาว่า“ข้างล่างมีสามคนมาขอพบ คนหนึ่งบอกว่าเป็นเพื่อนของคูณ เชื่อปาลี คุณจะพบเธอไหม”

หลังจากชีวเทพเข้าโรงพยาบาลแห่งนี้ ชั้นแปดของโรงพยาบาลนี้ก็โดนพวกเขาเหมาไปหมด นอกจากหมอที่รักษาที่พยาบาลที่กำหนดไว้แล้วคนอื่นจะห้ามเข้ามาหมด ดังนั้นถึงปาลี ดนุพลและจักรกฤษมาถึงแล้วก็มีแต่รออยู่ข้างล่างเท่านั้น

พอธัญญาได้ยินว่าปาลีมาถึงนี่แล้วก็รีบให้พวกเขาขึ้นมาทันที แล้วก็ให้ลูกน้องไปอุ้มนิวิฐมาด้วย

ต่อมาก็เป็นฉากซาบซึ้งใจที่ที่แม่รักกอดร้องไห้กัน.......

ที่จริงนิวิฐไม่ร็เลยว่าตนเองได้ผ่านการลักพาตัวที่อันตรายมาแล้ว เพราะก่อนสิบนาทีที่ปาลีมาหาเขาที่นี่เขาเพิ่งได้ดื่นจากยาชา เพียงแต่นานไม่ได้เห็นปาลี พอได้เจอหน้ากัน ปาลีก็อุ้มเขาขึ้นมา ร่ำไห้จนน้ำตาเป็นสาย เขาพลางเอามือเล็กๆของตนเองช่วยปาลีเช็ดน้ำตา พลางร้องไห้ไปด้วย

หลังได้สงบอารมณ์ของตนเองลงมา ปาลียังอุ้มนิวิฐอยู่ไม่อยากวางเขาลงมา เธอเงยหน้ามองธัญญา ได้เห็นว่าธัญญาไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรแล้วก็ถามขึ้น“แล้วชีวเทพล่ะ หมอบอกเป็นยังไง”