ตอนที่462 การแกล้ง

ตอนที่462 การแกล้ง

“แก...แกจะพาฉันไปไหน”

ทวิติยาได้ยินดังนั้น หัวใจที่เริ่มวางลงก็เริ่มหวาดผวาขึ้นมา

“ก็ต้องไปที่ที่มีแต่เราสองคน หลายปีมานี้เธอโกรธเรื่องที่ฉันมีผู้หญิงตั้งเยอะไม่ใช่หรอ งั้นต่อไปฉันจะมีแค่เธอคนเดียว แม่ตอนนี้เผชิญกับเธอในแบบนี้มันน่ากลัวนิดหน่อย แต่นี่ก็เป็นการลงโทษของฉัน”ธนัทพูดอย่างเรียบเฉย

คาดไม่ถึงเขายิ่งเงียบสงบ ทวิติยาก็ยิ่งรู้สึกกลัว

“ไม่ ฉันไม่ไป..ฉันต้องการเจอดนุ....ดนุ ช่วยแม่ด้วย....”ทวิติยาคลานบนพื้นอยากจะออกไปจากห้องนี้ แต่ดวงตาของเธอแค่เห็นแต่แสงรางๆ ไม่สามารถแบ่งออกว่าที่ไหนคือประตู กลับทำให้ตนเองชนกับเฟอร์นิเจอร์ไปหลายครั้ง เจ็บจนเธอกรีดร้องออกมา

ธนัทมองดูทวิติยาที่คลานอยู่ ส่ายหัวแล้วถอนหายใจออกมา จากนั้นก็คว้าจดหมายที่ตนเองเตรียมเอาไว้วางที่หัวเตียง นอกประตู ปาลีและดนุพลรอไปสิบกว่านาทีก็ยังไม่เห็นธนัทออกมา ทั้งสองเริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจ เมื่อเคาะประตูไปพักแล้วแต่กลับไม่ได้ยินการตอบกลับ ดนุพลเลยชนประตูเข้าไป

คาดไม่ถึงในห้องกลับไม่เห็นธนัทและทวิติยา

“หายไปไหนแล้ว พ่อ แม่...”ดนุพลร้อนรนจนดวงตาแดงก่ำ

“ดนุพล คุณใจเย็นก่อน คุณดูสิ ตรงนี้มีจุดหมายหนึงซอง”

พอเข้ามา ปาลีก็เห็นจุดหมายที่อยู่บนหัวเตียง เธอเดินเข้าไปแล้วหยิบจดหมายขึ้นมาดู

ดนุพลเห็นแล้วก็รีบไปคว้าจดหมายจากในมือของปาลีมา ในกระดาษนั้นแค่เขียนไปไม่กี่ประโยค----ดนุพล ปาลี ภาสวร อิงดาว ตอนที่พวกเธอเห็นจดหมายนี้ พ่อได้พาแม่พวกเธอไปแล้ว แม้พ่อก็อยากอยู่กับพวกเธอจนถึงพ่อตาย แต่พ่อเข้าใจดีว่าพ่อไม่คู่ควร แม่ของพวกเธอก็เหมือนกัน การอยู่ของพวกเรามีแต่เป็นภาระของพวกเธอ ดังนั้นพ่อได้เลือกที่ที่จำคุกดีแล้ว และจะพาแม่ของพวกเธอไปด้วย พวกเธอวางใจ พวกเราสองคนจะใช้ชีวิตดีๆ พวกเธอไม่ต้องตามหาเรา รอวันไหนเราตายแล้ว จะมีคนส่งข่าวไปให้พวกเธอ

พี่ที่รักพวกเธอ:ธนัท

“พ่อ ....ทำไมพ่อต้องทำแบบนี้”ดนุพลหลับตาอย่างจนใจ