ตอนที่464 อุกอาจ

ตอนที่464 อุกอาจ

หลังขวัญชีวีกลับบ้านแล้ว ไม่มีอะไรทำ นิสัยไร้เหตุผลของเธอก็เริ่มย่ากว่าเดิม วันๆไม่ใช่โวยวายก็เป็นโยนของ เมื่อวันตอนบ่ายธามไปจับไก่มาทำซุปให้เธอบำรุงร่างกาย แต่เธอกลับเรื่องมาก บอกว่ารสชาติมันจืดเกินไป ไม่เพียงแต่เทน้ำซุปไปหมด แถมยังเอาหม้อซุปไปโยนขึ้นไปบนหลังคา แค่ได้ยินเสียงแคร๊ง หม้อซุปนั้นแตกเป็นหลายส่วน แถมยังทำให้หลังคาโดนทุบจนเกิดรูใหญ่

ธามเห็นว่าเธอเพิ่งหายดี ไม่ว่าเธอจะทำอะไรออกมาเขาก็มักจะทนอยู่เงียบๆ คราวนี้ก็เหมือนกัน เขาไม่ได้พูดอะไร เขาไปยกบันไดไม้มาแล้ว แบกกระเบื้องที่หนักๆขึ้นบันไดไม้ไปซ่อมหลังคา

แต่เวลานี้ จาริณีกลับมาด่าบ่นอยู่ในลานเพราะญาติที่ยากจนของธามส่งของขวัญที่ถูกๆมา

ธามได้ชินกับเรื่องแบบนี้แล้วเลยไม่ได้สนใจเธอ เพียงแต่ตั้งใจซ่อมหลังคา

จาริณีเห็นธามไม่สนใจตนเอง เธอก็ยิ่งด่าไปเสียงดัง ยิ่งด่ายิ่งโกรธ สุดท้ายก็ยกเท้าถีบไปบันไดไม้ที่ธามกำลังยืนอยู่ ผลที่ต่อมาก็อาจเดาได้ ธามที่กำลังซ่อมหลังคาอยู่ก็ตกลงบนพื้น ไม่เพียงแต่ขาทางขวาหัก บนร่างยังมีแผลเป็นไปหลายที่ หน้าผากก็ทุบลงบนพื้นจนแตก แล้วเขาก็หมดสติไปในทันที

แม้จาริณีเป็นคนที่ชอบหาเรื่องแต่เธอก็เป็นคนที่กลัวเรื่องเดิมทีเธอแค่อยากถีบไปให้ธามอย่ามองข้ามเธอ แต่คาดไม่ถึงเรื่องมันจะใหญ่ขนาดนี้ ตอนนั้นเธอเองก็กลัวจนทำตัวไม่ถูก แม้ไปร้องขอคนมาช่วยก็ลืมไป

โชคดีที่ขวัญชีวีในห้องได้ยินเสียงก็เดินมาออกมาดู เห็นธามนอนอยู่ในคราบเลือด ดังนั้นเลยเรียกลุงชูที่อยู่ข้างบ้านมาช่วยแบกธามไปโรงพยาบาล แต่อาการของธามหนักเกิน โรงพยาบาลที่นั่นเลยไม่กล้ารับ สุดท้ายขวัญชีวีเลยไปเหมารถตู้มาพาธามไปโรงพยาบาลในตำบล