ตอนที่59 ความโหดร้ายของหมาป่า

ตอนที่59 ความโหดร้ายของหมาป่า

เขาเคยบึงน้ำเหล่านี้ เขาก็ไม่เคยจะเจอกับหมาป่าที่เยอะแบบนี้ ทำไมวันนี้ถึงเป็นแบบนี้

มันแปลกมาก

ปาลีและปิยะตกใจหน้าซีด

สี่ผู้คุ้มกันรีบนำปืนยาวที่ติดอยู่กับเอวออกทันที

ชายในหมู่บ้านซาลาทุกคนหยิบธนูและลูกธนูเผชิญหน้ากับศัตรู

ภูผาแอบมาอยู่ข้างๆปิยะ แม้ปิยะจะโหดร้ายกับเขา เขาก็ต้องการจะปกป้องเธอ

ทุกคนตึงเครียดและพร้อมที่จะรอ รอคำสั่งจากนิทัศน์ พวกเขากำลังต่อสู้กับหมาป่า ดึงดาบดึงธนูอย่างดึงเครียด

ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าเหนือต้นไม้ใหญ่หลังหมาป่านั้น ได้ซ่อนดวงตาที่โหดร้ายคู่หนึ่ง และแน่น่นอนว่าไม่ใช่ตาของหมาป่าแต่เป็นดวงตาของมนุษย์

คนๆนั้นก็คือต้นน้ำ

เมื่อนิทัศน์มาถึงก็ใช้ประโยชน์จากวารี ทำลายความฝันที่เขาทำมาหลายปี ความเกลียดชังที่ต้นน้ำมีต่อนิทัศน์นั้นเข้าไปในสายเลือด เกลียดจนกินเลือดกินเนื้อของนิทัศน์ได้ ความเกลียดชังก็ได้แผ่ไปยังปาลี ปิยะ ธวัฒน์ ที่มาจากในเมืองพร้อมกัน

ใช่แล้ว ต้นน้ำไม่เพียงอยากฆ่านิทัศน์ ทุกคนที่มาจากในเมืองครั้งนี้ เขานั้นอยากให้ทุกคนตาย ตายอย่างท้องไส้ทะลุ ตายอย่างศพไม่ครบ

ฉะนั้น เมื่อคืนวานนั้นเขาได้ไปจากหมู่บ้านซาลา ไม่กลับมาทั้งคืน เข้าไปในป่าเพื่อหาฝูงหมาป่า

เขาอยู่ในป่ามาสามสิบกว่าปี ต้นน้ำฆ่าสัตว์มาแล้วไม่พันตัว ก็แปดร้อยตัว แล้ว จะไม่เข้าใจขนบธรรมเนียมของสัตว์ป่าได้อย่างไรกัน

เขามีวิธีดึงดูดให้หมาป่ามาหา หลังจากนั้นให้พวกมันรวมกลุ่มกัน และลอกล่อให้พวกมันไปยังที่ๆเขาต้องการให้มันไป

เหมือนกับตอนนี้

“ฆ่า”

มองไปที่หมาป่าหลายร้อยตัวและดุร้าย ในที่สุดนิทัศน์ก็ลุกจากเก้าอี้ที่แสนจะสบายของเขา สายตาแหลมคมและออกคำสั่ง

“ ปังปังปัง”

“เฟี้ยวเฟี้ยวเฟี้ยว”

ทันใดนั้นเสียงปืน ลูกธนูยิงไปที่หมาป่าหลายร้อยตัวนั้นราวกับฝน

น่าเสียดายที่จำนวนความแตกต่างของคนระหว่างทั้งสองฝ่ายนั้น แม้นิทัศน์จะมีปืน มีธนู แต่จำนวนคนที่รวมกันนั้นยังไม่ถึง20คน แต่หมาป่านั้นมีจำมาก และหมาป่านั้นวิ่งเร็วมาก แม้จะตายไปส่วนหนึ่ง แต่หมาป่าส่วนใหญ่นั้นก็มาอยู่ต่อหน้าทุกคนอย่างรวดเร็ว