ตอนที่7 การชักนำตอนเช้า

ตอนที่7 การชักนำตอนเช้า

ปาลีได้สังเกตความผิดปกติของขวัญชีวี รู้สึกเธอกระตุ้งกระติ้งมาก ตอนเดินก็หนีบขาแน่นๆ แตกต่างกับสภาพปกติมาก ฉะนั้นเมื่อขวัญชีวีออกจากห้องน้ำ เธอก็แสร้งทำเป็นปวดฉี่แล้วเข้าไปในห้องน้ำ

พอเข้าไปปาลีก็เห็นแครอทที่เต็มไปด้วยเมือกเหนียวใสๆในถังขยะ ถ้าเป็นเมื่อก่อน ปาลีต้องไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ผ่านมาเมื่อคืน เธอมีความรู้สึกเฉียบไวต่อเรื่องระหว่างชายหญิงกันแล้ว

“หน้าไม่อาย”

ปาลีหน้าแดงไปทั่วและด่าไปคำเดียว แค่ใช้จมูกคิดก็รู้ว่าต้องเป็นรฐากับขวัญชีวียั่วเย้ากันหลังเธอออกไป และรฐาเอาแครอทยัดใส่เข้า.....

หน้าไม่อายจริงๆ

ตอนนั้นคุณพ่อ คุณแม่และเธอยังอยู่ห้องรับแขก สองคนนั้นกล้าทำแบบนี้ได้ ยิ่งคิดปาลียิ่งรู้สึกโกรธ แต่เรื่องแบบนี้เธอจะเอามาเถียงกับเขาอย่างทางการก็ไม่ได้ จึงกระทืบเท้าอย่างแรงๆและกลับห้องตัวเอง

เพราะความคิดโบราณของปาลี เธอกับรฐาจึงแยกห้องนอนมาตลอด ตอนนี้ กลับให้เธอไม่ต้องลำบากมาก

คืนนี้ ปาลีนอนไม่ค่อยสบาย เธอฝันถึงดนุพลบ่อยๆ ฝันถึงเขาจูบและสัมผัสเธออย่างอบอุ่นลึกล้ำ หลังตื่น เธอก็หลับต่อไม่ได้อีก

ทำไมเธอถึงลืมจิ๊กโกโล่คนนั้นไม่ได้ หรือว่านี่เป็นเหมือนที่ว่าในหนังสือ：ผู้หญิงมักจะลืมผู้ชายคนแรกของตนเองไม่ได้

ฟ้าเริ่มสว่าง ปาลีได้ยินข้างนอกมีเสียง เธอรู้นี่ต้องเป็นรฐาตื่นมาแล้ว

สองปีก่อน เธอกับรฐาจบมหาลัย แล้วเข้าบริษัทโจวกรุ๊ปจำกัดทำงานด้วยกัน สองปีนี้ รฐาอาศัยความสามารถของตนเอง ก้าวขึ้นตำแหน่งผู้จัดการธุรกิจ และเธอก็เช่นกัน อาศัยความสามารถของตนเองได้ขึ้นตำแหน่งหัวหน้าเลขานุการของประธานนิทัศน์ของบริษัทโจวกรุ๊ปจำกัด

แต่ก่อน พวกเขามักจะตื่นด้วยกัน ล้างหน้าล้างตาด้วยกัน กินอาหารเช้าด้วยกัน ไปทำงานด้วยกัน

แต่ตอนนี้......

ปาลีหดเข้าในผ้าห่มบางๆอีกที เธออยากรอรฐาไปก่อนค่อยลุกขึ้น

แต่เธอไม่รู้ นอกจากเธอได้ยินเสียงของรฐาลุกขึ้น ขวัญชีวีที่นอนอยู่ตรงข้างนั้นก็ได้ยินเช่นกัน

มองดูคุณแม่ที่นอนหลับอยู่ข้างๆ ขวัญชีวีเดินด้วยเท้าเปล่า ระมัดระวังออกจากห้อง

รฐาเข้าไปในห้องน้ำ เพิ่งอยากจะปิดประตู แล้วมีเงาแดงวาปเข้ามา โดนขวัญชีวีกอดไปเต็มๆ