ตอนที่ 78
ตอนที่78สีหน้ารุ่นน้องที่เปลี่ยนไป
October 22, 2026
ตอนที่78สีหน้ารุ่นน้องที่เปลี่ยนไป
นัฐพงษ์ยิ้มแบบเจือนๆแล้วพูดว่า“การทำงานมันน่าเบื่อจักรกฤษเลยบอกว่าจะขับเคื่องบินมาเราพวกคุณผมก็มาด้วยเพื่อคนสนุกเเต่กลับไม่มีเรื่องอะไรน่าทำเลย”ด้วยเหตุนี้เขาคิดมาดีเเล้วก่อนที่จะมา
จักรกฤษที่ขับเครื่องบินอยู่ด้านหน้าตะโกนมาด้วยความไม่เห็นด้วยว่า“นายทำงานจะไม่มีอะไรให้ทำได้ยังไง?เป็นไปไม่ได้หรอกโรงพยาบาลเอกชนที่คุณเปิดอยู่ในขณะนี้ผูกขาดโรงพยาบาลอื่นๆทั้งหมดในเมืองได้ยินมาว่ามีคนต่อเเถวยาวไปถึงประตูโรงบาลทุกวันเตียงในเเผนกผู้ป่วยต้องจองล่วงหน้าถึงสองเดือนถึงจะจองได้นายบอกทำงานน่าเบื่อใครเชื่อ.....อ่า....”
จักรกฤษยังพูดไม่ทันจะจบนัฐพงษ์ยกมือขึ้นมาตบที่ท้ายทอยของเขาเสียงดังสนั่นและพูดอย่าอารมณ์เสียว่า“นายยุ่งอะไรกับฉันโรงพยาบาลฉันเป็นคนเปิดฉันอยากทำงานฉันก็จะทำไม่อยากทำก็จะไม่ทำนายทำตัวเหมือนป้าเเก่ๆตั้งเเต่เมื่อไหร่กัน”
“เฮ้ยนายว่าใครเป็นป้าเเก่ๆนัฐพงษ์นายตายเเน่ไอ้เด็กเหลือขอนายกล้าตีฉันทั้งๆที่ใช้ประโยชน์จากการที่ฉันขับเครื่องบินอยู่พวกเราแยกกันก่อนที่เครื่องบินจะตก!”
จักรกฤษกำลังขับเครื่องบินอย่างจริงจังหลังจากที่โดนนัฐพงษ์ใช้ฝ่ามือตีไปขนาดเครื่องบินก็ยังสั่นไหวจากนั้นก็ตะโกนอีกครั้งว่า“พี่ดนุพลทำไมพี่ถึงดูเฉยๆโดยไม่ทำอะไรถ้าวันนี้พี่ไม่ตีนัฐพงษ์คืนให้ผมผมก็จะไม่ขับเครื่องบินนี้เเล้ว”
ดนุพลหัวเราะแล้วยกมือขึ้นผลักนัฐพงษ์ทีหนึ่งแล้วพูดว่า“นัฐพงษ์นายก็เลิกแกล้งจักรกฤษได้แล้วหรอถ้าจะเเกล้งก็รอให้ลงจากเครื่องบินก่อนสิตอนนี้ทพวกเรากำลังนั่งอยู่ในเครื่องบินของเขาขนาดชีวิตก็อยู่ในกำมือของเขาไม่ได้ยินเสียงเขาขู่พวกเราหรอนายไม่กลัวตายเเต่ฉันกลัวตายนะ”
จักรฤษฟังที่พูดก็ไม่รู้ว่าตรงไหนที่เขากำลังช่วยอยู่เห็นได้ชัดว่าเขาติดตามนัฐพงษ์เพื่อเรียกใช้เขาเหมือนกันทันใดนั้นเขาก็ตะโกนแล้วหันไปเรียกรฐา“พี่สะใภ้พี่ใหญ่เขารังเเกผมทำไมถึงไม่จัดการเขาผู้หญิงไม่เพียงเเต่โดนผู้ชายสอนเเต่ยังต้องสอนผู้ชายด้วยไม่งั้นภายหลังพี่จะต้องทนทุกข์ทรมานที่ผมพูดกับพี่....อ่า...”
คราวนี้จักรกฤษก็ยังไม่ทันได้พูดจบก็โดนกำปั่นฟาดลงไปที่ท้ายทอยเเน่นอนว่าคนที่ลงมือครั้งนี้ไม่ใช่นัฐพงษ์แต่เป็นดนุพล
“ไอ้เด็กนี้นายก็ขับเครื่องบินของนายไปไม่พูดก็ไม่มีใครว่านายเป็นใบ้หรอกนะ”
ดนุพลดุเขาเพราะสอนสิ่งไม่ดีให้กับคนรักของเขาและดนุพลไม่ไว้ชีวิตเขาเเน่
เเขนยาวเอื้อมไปดึงปาลีเอามาในอ้อมเเขนและยิ้มหนาวแล้วพูดว่า“อย่าไปฟังคำพูดของไอ้เด็กนี้คำพูดที่ออกจากปากเขามันไม่มีประโยคไหนดีทุกประโยคมีเเต่ไร้สาระ”