ตอนที่94 การตัดสินใจเลือกที่ผิดพลาด

ปาลีเป็นมิตรแต่กลับถูกเย็นชาใส่ รีบทำได้เพียงพยักหน้าตอบรับอย่างเก้อเขิน จากนั้นก็กลับออกไปจากห้องทำงาน รวมทั้งถือโอกาสปิดประตูลง

ในตอนที่ห้องทำงานเหลือแค่ตัวกิรณาเองเพียงคนเดียว เธอรีบดึงของสิ่งนั้นออกมาในทันทีจากนั้นก็ทิ้งใส่ในชักโครกในห้องน้ำด้วยความโกรธเป็นอย่างยิ่งเพราะความอับอาย กดน้ำราดลงไป ทำลายของสิ่งนั้นอย่างไม่หลงเหลือร่องรอยเอาไว้เลยแม้แต่น้อย

เช่นนี้แล้ว พอหลังจากเลิกงานกิตติมา"ตรวจสอบสินค้า" "สินค้า" ก็ได้ไร้ร่องรอยไปตั้งนานแล้ว กิตติโกรธอย่างกลั้นเอาไว้ไม่ได้ รั้นอยู่ในห้องทำงานของกิรณาไม่ยอมออกไป

กิรณามองไปยังกิตติอย่างจนปัญญาเป็นอย่างยิ่ง แล้วเอ่ยขึ้นอย่างแทบจะเป็นการขอร้องว่า "คุณอย่ากวนแล้วได้ไหมคะ ที่นี่คือบริษัท ต่อให้เป็นที่บ้านก็เถอะคุณก็จะมามั่วๆแบบนี้ไม่ได้ ช่างเถอะค่ะ ฉันกลัวคุณแล้ว ว่ามาเถอะค่ะ คุณอยากจะเอายังไงกันแน่?"

เช่นนี้ใบหน้าของกิตติถึงได้เผยรอยยิ้มออกมา สิ่งที่เขารอก็คือประโยคนี้ของกิรณา เพียงแต่ โอกาสยังไม่สุกดี มือข้างหนึ่งโอบกิรณาเอาไว้จากด้านหลัง คางเกยไปบนช่วงบ่าและลำคอของกิรณา พ่นลมหายใจร้อนออกไปพลางเอ่ย "ผมก็แค่ต้องการคุณ ตอนนี้ เวลานี้ เดี๋ยวนี้"

พูดไปพลาง มือใหญ่คู่หนึ่งก็เริ่มเคลื่อนที่ไปทั่วทุกสารทิศบนร่างกายของกิรณาอย่างไม่ซื่อสัตย์

ลมหายใจของกิรณารุนแรงขึ้นมาในทันที ก่อนหน้านี้ที่กิตติใช้ของใช้ทางอารมณ์นั่นก็ได้กระตุ้นความร้อนระอุทั่วทั้งร่างกายของเธอแล้ว คราวนี้ยังจะสามารถทนต่อเขาที่อย่างกับจุดไฟไปทั่วทุกสารทิศได้ที่ไหนกัน แต่เธอเป็นผู้หญิงที่มีเหตุผลเป็นอย่างยิ่ง ถึงแม้ตนเองจะมีอารมณ์เร่าร้อนใจจนแทบจะควบคุมเอาไว้ไม่ได้ แต่เธอก็ยังคงควบคุมตนเองเอาไว้ได้เหมือนเดิม

มือข้างหนึ่งผลักกิตติออก กิรณาส่งเสียงเอ่ยปากโอ๋เขาอีกครั้ง "กิตติ อย่าทำแบบนี้ค่ะ ตอนกลางคืนกลับไปคุณอยากจะยังไงก็อย่างงั้น โอเคไหมคะ?"

"ได้ นี่เป็นสิ่งที่คุณพูดเองนะ"

ในที่สุดกิตติก็มีรอยยิ้มที่พึงพอใจออกมา เขายิ่งรู้ว่า ในเวลานี้ เป็นเวลาที่กิรณากำลังมีความรู้สึกที่ลึกซึ้งต่อเขา เช่นนี้ถึงได้เอ่ยจุดประสงค์ของเขาออกมาอย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดพัก "ใช่แล้ว วันนี้มีญาติที่ต่างจังหวัดของผมคนหนึ่งมาหาผม บอกว่าบ้านของแกมีหลานสาวคนหนึ่งอยากเข้ามาทำงานในบริษัทCLกรุ๊ป คุณผ่อนผันให้หน่อยสิ!"

พอกิรณาได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย "เธอมีวุฒิการศึกษาอะไร อายุเท่าไร มีประสบการณ์ในการทำงานไหม อยากจะทำในตำแหน่งอะไรคะ?"

"วันนี้เธอมาสัมภาษณ์ไปแล้ว คุณน่าจะมีเอกสารของเธออยู่ เธอชื่อขวัญชีวี"

กิตติเอ่ย

"ขวัญชีวี?"

คิ้วของกิรณายิ่งขมวดเข้าหากันแน่นขึ้นไปอีก "สาวน้อยคนนี้ปาลีได้สรุปรวบไปในส่วนของคนที่สัมภาษณ์ไม่ผ่านเกณฑ์ ดูแล้วความสามารถคงจะไม่เท่าไร"

กิตติก็รู้ตั้งนานแล้วว่ากิรณาไม่ยอมรับปากอย่างง่ายดายเช่นนี้แน่ เพราะว่ากิรณาคนๆนี้อยู่ในหลักเกณฑ์ที่เข้มงวดเป็นอย่างยิ่ง แต่เขากลับรู้จุดอ่อนของเธออย่างชัดเจนที่สุด นั่นก็คือทุกครั้งตอนที่เขาจะมีอะไรกับเธอ เธอก็จะไม่มีกำลังที่จะรับมือเลยแม้แต่น้อย ในเวลานี้ แน่นอนว่าจะต้องใช้ไม้นี้อีก"

กิรณาถูกเขาหยอกเย้าจนทนไม่ไหวเข้าแล้วจริงๆ แต่สติสัมปชัญญะบอกกับเธอว่า ไม่อาจจะมามั่วๆในห้องทำงานได้โดยเด็ดขาด มิเช่นนั้นมีหนึ่งก็ต้องมีสอง มีสองก็ต้องมีสาม หลายๆครั้งเข้าจะช้าจะเร็วก็ต้องถูกคนพบเห็นเข้าในที่สุด ภายใต้ความจนปัญญา เธอจึงทำได้เพียงปล่อยปากรับปากกิตติไป

กลับไม่รู้เลยว่าวันต่อไปข้างหน้า เพราะการตัดสินใจเลือกแบบยอมในครั้งนี้ในวันนี้ เธอได้เสียใจในภายหลังอย่างถึงที่สุด จนแทบอยากจะตีตัวเองให้ตาย

ปาลีไม่รู้เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในห้องทำงานของกิรณาเป็นธรรมดาอยู่แล้ว หลังเลิกงานก็มายืนอยู่ใต้แสงอาทิตย์ตกของเมือง ในใจของเธอทั้งกลัดกลุ้มและอีนุงตุงนังเป็นอย่างยิ่ง

ความคิดเห็น