บทที่ 11

พอถามออกไปแล้ว แต่เขาดูเหมือนจะไม่สนใจ คนึงหาก็เลยถือแก้วกาแฟนั้นออกจากห้องประชุมมา

สายตาของเธอแอบชำเลืองมองบรรดาเลขาที่กำลังช่วยในที่ประชุมอยู่ ต่างก็ยิ้มใส่หน้ากันแบบเยาะเย้ยตัวเธอ

แต่ไม่เป็นไร เพราะเธอคิดไว้อยู่แล้วว่าจะไม่สนใจใคร

11 : 30 น. หลังประชุมเสร็จ

พร้อมรบเดินออกมาจากห้องประชุม พร้อมกับผู้ช่วยที่ถือของตามหลังมา

พอมาถึงห้องทำงาน ต้นสนก็รีบเดินไปเปิดประตูให้ ทั้งสองเข้าไปในห้องแบบไม่สนใจคนที่ยืนมองอยู่

"นี่เธอไม่เห็นหรือไงว่าประชุมเสร็จแล้ว ไปเก็บของช่วยกันสิจะมัวยืนทำไมอยู่ตรงนี้" ดอกอ้อซึ่งกำลังถือของออกมาได้ตำหนิคนึงหา ที่มัวแต่ยืนมองตามท่านประธาน

"ค่ะ" ที่เธอมองเพราะคิดว่าจะเริ่มต้นพูดกับเขายังไงดีกับเรื่องข้อเสนอที่เขายื่นมาให้

กว่าจะเคลียร์ห้องประชุมเสร็จก็ถึงเวลาเที่ยง ทุกคนลงไปทานข้าวหมดแล้วคนึงหาก็เลยเปิดประตูเข้าไปในห้องของเขาดูว่าเขาไปหรือยัง

"เที่ยงกว่าแล้วใครจะยังอยู่อีกล่ะ" พอเขามาก็ไม่เห็นมีใครอยู่ในห้องนี้แล้ว หญิงสาวกำลังจะเปิดประตูออกไป แต่ทว่า.. "อุ๊ย" เธอยังไม่ทันได้เปิดประตูเลยด้วยซ้ำ ก็มีคนเปิดมันเข้ามาก่อนจนทำให้เธอตกใจ

ไม่ใช่แค่คนึงหาที่ตกใจคนที่เข้ามาก็ตกใจเช่นกัน เพราะไม่คิดว่าจะมีใครอยู่ในห้องของตัวเองแบบนี้

"ขอโทษค่ะ"

"อย่าบอกนะว่าเข้ามาทำความสะอาดห้องน้ำอีก" เขาเดินตรงมาที่โต๊ะทำงานแล้วเปิดลิ้นชัก รู้ได้เลยว่าเขาคงกลับขึ้นมาเอาอะไรสักอย่าง

"ไม่ได้เข้ามาทำความสะอาดห้องน้ำค่ะ แต่เข้ามาหาเจ้าของห้อง"

มือที่กำลังหยิบของในลิ้นชักถึงกับหยุดชะงัก สายตาคมกรอกมองมาที่คนพูด

"หึ.." ทำไมต้องมีงานด่วนเข้ามาเวลานี้ด้วยวะ ..เขารีบมากจนไม่ได้ใช้ใครขึ้นมาเอาของ พอลงไปถึงชั้นล่างก็กดลิฟต์กลับขึ้นมาชั้นบนเลย "เย็นนี้ไปเจอกันที่คอนโด เดี๋ยวจะให้ต้นสนพาไป" ว่าแล้วชายหนุ่มก็ออกจากห้อง

"คอนโดเหรอ" ..เอาวะเป็นไงเป็นกัน มาถึงขนาดนี้แล้วนี่ ดีเหมือนกันจะได้รู้ว่าเขาอยู่ยังไง

หญิงสาวยืนคิดอะไรอยู่ในห้องของเขาพักหนึ่งก็เปิดประตูออกมา

"นี่เธอไปทำอะไรในห้องของท่านประธานอีกแล้ว"

"เข้ามาทำความสะอาดห้องน้ำค่ะ" พูดจบคนึงหาก็เดินมาที่ลิฟต์แล้วกดลงไป โดยที่ไม่สนใจสายตาคนที่มองตาม