ตอนที่ 121 การพนันและกามกิเลส

ตอนที่ 121 การพนันและกามกิเลส

ร้านกาแฟเมื่อครู่ ระเบียงทางเดินอันแสนยาวไกล ความสูงราวสองชั้นติด นี่เป็นที่ตั้งของเกาะหนึ่งในเมืองH

เมื่อนำฉากทั้งหมดมาร้อยเรียงเข้าด้วยกัน ทำให้นัชชารู้สึกขนลุกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก สถานที่แห่งนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่มุขตลก แต่กลับซ่อนไว้ซึ่งทางลึกลับแบบนี้

จากผืนดินสู่ทะเล ช่างเป็นที่ลับส่วนตัวอะไรขนาดนี้

เธอยืนนิ่งอยู่ที่ประตู ชนุดมตามหลังเธอมาติดๆ “ขึ้นไปกันเถอะ”

นัชชามองไปยังทางขึ้นเรือสำราญที่อยู่ตรงหน้า ก้าวเท้าราวหนักเป็นกิโล ทำยังไงก็ก้าวไม่ออก เธอ..กลัวมากจริงๆ

“คุณ นี่คุณจะพาฉันไปที่ไหนกัน” แม้ว่านัชชาจะพยายามแกล้งทำเป็นไม่หวาดกลัว แต่ทว่ากลับทำใจให้นิ่งไม่ได้เลย น้ำเสียงอันสั่นคลอ หันถามผู้ชายที่อยู่ข้างๆ

ช่างน่าเสียดายที่ความหวาดกลัวของนัชชานั้นไม่อาจคลาดสายตาของชนุดมไปได้ ชนุดมเห็นดังนั้นไม่มีแม้แต่เสี้ยวของความสงสาร กลับแสดงสีหน้าเสมือนมีความสุขที่ได้เอาชนะ

“เรือสำราญแสนหรู เคยนั่งรึเปล่า?” เขาเผยอปาก ไม่รอเธอตอบสักนิด พูดต่อ “ไปเถอะ ผมไม่ฆ่าคุณหรอก”

ฆ่าสิ…

นัชชายิ่งรู้สึกว่าแต่ละก้าวเดินของเธอนั้นหนักขึ้นกว่าเดิม…

“เราเปลี่ยนที่คุยกันดีกว่า” เธอรวบรวมความกล้า เอียงตัวพูดขึ้นมา

แต่กระนั้นชัดเจนว่าชนุดมไม่ได้มีแผนอื่น เขาไม่ฟังอะไรสักนิด กลับตรงเขาไปคว้าคอเสื้อของเธอ แทบจะลากขึ้นไปบนเรือสำราญ

ท้ายสุดเขาทั้งสองก็ขึ้นไปบนเรือสำราญ พริบตาเดียว เรือก็ติดเครื่องยนต์และเคลื่อนออกจากฝั่งอย่างรวดเร็ว

นัชชามองไปที่ละอองน้ำที่กระเด็นอยู่รอบๆ เธอรู้สึกงุนงง จู่ๆก็โดนขู่ให้ขึ้นเรือสำราญอย่างไม่ได้ตั้งตัว

ทันใดนั้นเอง มีเสียงเฮฮาครึกครื้นดังมาจากด้านหลัง นัชชาหันไปดู จึงพบว่า ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ที่มีผู้คนมารวมกันอยู่ด้านหลังเธอ ราว10กว่าคน ผู้หญิงส่วนใหญ่สวมใส่ชุดเซ็กซี่ ส่วนผู้ชายใส่เสื้อยืดหรือเชิ้ตเท่ๆ

นัชชาก้มมองดูกระโปรงยาวของตัวเองที่เพิ่งจะเปลี่ยนมา ยังรู้สึกว่าคอเสื้อกว้างเกินไป ถ้าจะเทียบเธอกับผู้หญิงคนอื่น ณ ตอนนี้ ถือว่าเธอหัวโบราณสุดๆ

ทุกคนดูผ่อนคลายมีความสุข ถือแก้วเหล้าคนละใบอยู่ในมือ พวกผู้ชายทั้งหลายเต็มไปด้วยสายตามีเลศนัย พวกเขาไม่ได้มากันเป็นคู่แบบหนุ่มสาวคบกันจริงจัง แต่ทว่า มาแชร์กันต่างหากล่ะ

มองดูพวกหนุ่มๆโอบจับเรือนร่างผู้หญิง นัชชารู้สึกสะอิดสะเอียนขึ้นมา แทบไม่อยากเปิดตาขึ้นมามอง

“ตกลงคุณพาฉันมาที่นี่ทำไม?”

ชนุดมจับมือเธอมาพาดไว้ที่แขน แต่จับสังเกตเห็นว่าเธอกำลังใช้แรงขัดขืน “เชื่อฟังดีๆสิ ไม่อย่างนั้น อย่าคิดว่าจะได้ลงจากเรือลำนี้”

“……”

ชนุดมชำเลืองมองริมฝีปากซีดๆของเธอ “เดี๋ยวถ้ามีคนมาชนแก้วกับผม ไม่ว่าเป็นใครก็ตาม คุณต้องช่วยผมดื่ม”

นัชชามองบนด้วยความแปลกใจ “คุณเรียกฉันมา เพื่อให้มาดื่มแทนเนี่ยนะ

เขาดูเหมือนคนที่ไม่ขาดสาวมาปรณนิบัติ ดื่มเหล้าแทนได้นี่

ชนุดมหันข้างไปกระซิบข้างหู “หรือเธออยากจะทำอย่างอื่นด้วย?”

“เปล่า” เธอปฏิเสธอย่างไม่คิด สายตามองไปที่หนุ่มสาวที่อยู่ไม่ไกล “ฉันช่วยคุณดื่มแล้วคุณจะปล่อยฉันใช่ไหม?”

“อื้ม”

“โอเค งั้นฉันจะช่วยคุณดื่ม”

ทั้งคู่เดินเข้าไปด้วยกัน เมื่อทุกคนเห็นชนุดม ต่างพากันเข้าหาเขา แม้กระทั่งพวกผู้ชายต่างชาติ พูดภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่ว ก็ไม่เว้นที่จะเข้ามาเอาอกเอาใจเขา