ตอนที่ 160 คิดจะปิดบังฉันไปถึงเมื่อไหร่

ตอนที่ 160 คิดจะปิดบังฉันไปถึงเมื่อไหร่

"ความจริงคืออะไร" คำถามสั้นๆง่ายๆ

ทีนาร์ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะกลายเป็นกุญแจดอกสำคัญในเวลานี้ เธออยากจะพูดว่าเธอและเตชิตนั้นเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก สนิทสนมลึกซึ้ง ไม่มีใครสามารถพรากเราออกจากกันได้

แต่เมื่อเห็นเตชิตดูเดือดเนื้อร้อนใจเป็นห่วงเป็นใยเธอขนาดนี้ เธอก็เข้าใจโดยทันทีเลยว่าหากเธอพูดอะไรไม่เข้าหูเขาแล้วล่ะก็ ความสัมพันธ์ของเธอกับเขาคงต้องจบลงตรงนี้

ทีนาร์หายใจเข้าลึกๆ ดึงสายตาตัวเองกลับมา มองไปที่นัชชา ผ่านไปไม่กี่วินาที เธอจึงเริ่มพูดว่า "ถึงแม้ว่าเราสองคนไม่มีสัมพันธ์ทางสายเลือด แต่สำหรับฉันเตชิตก็เหมือนพี่ชายแท้ๆ เราไม่ได้มีความสัมพันธ์เกินเลยใดๆ คุณคิดมากระแวงไปเองทั้งนั้น"

ประโยคนี้ของเธอฟังผิวเผินก็ไม่มีอะไร แต่ที่บอกว่าเธอคิดมาก นี่คืออะไร เธอจะเข้าใจผิดมันก็เป็นเรื่องปกติ คิดมากจนระแวงนี่มาจากไหนกัน

"ไม่ใช่พี่ชายโดยสายเลือด" นัชชาหัวเราะออกมา "นี่พวกคุณเล่นอะไรกันอยู่"

เตชิตเม้มปากก่อนจะรีบตอบว่า "พ่อแม่เธอเป็นผู้มีพระคุณของผม"

นัชชาหันกลับไปหาเขา ดวงตาโตที่แดงกล่ำตอนนี้ไม่สามารถปกปิดความเคลือบแคลงสงสัยได้ "แล้วทำไมคุณต้องปิดบังฉัน"

ถึงแม้ว่าเตชิตกับทีนาร์จะไม่ได้มีอะไรกันจริงๆก็ตาม แต่เมื่อสบตากับนัชชาเตชิตก็ยังคงมีความกลัวอยู่ในใจ "ทีนาร์ร่างกายยังไม่แข็งแรงดี ผมคิดว่ารอให้เค้าแข็งแรงขึ้นอีกหน่อยค่อยบอกคุณ"

"รอให้แข็งแรงอีกหน่อยนี่คือเมื่อไหร่" สภาพนัชชาตอนนี้เหมือนแช่อยู่ในน้ำที่มีฝาปิดมิดชิด คล้ายจะสำลักหายใจไม่ออก "ถ้าวันนี้ฉันไม่ตามคุณมา คุณคิดจะปิดบังฉันไปถึงเมื่อไหร่ เห็นฉันเป็นนังหน้าโง่ที่ถูกหลอก ในใจคุณเคยรู้สึกผิดต่อฉันบ้างไหม"

พูดจบยังไม่รอให้เขาตอบ เธอก็ถามเขาอีกว่า"เตชิต ฉันไม่เคยรู้จักคุณเลยจริงๆตั้งแต่แรกใช่มั้ย"

เขาไม่ใช่ผู้ชายที่เธอเข้าใจตัวตนเป็นอย่างดี ในสายตาของนัชชา เขาไม่ใช่คนโกหกหลอกลวง คำพูดของเขาทุกคำล้วนผ่านการกลั่นกรองเป็นอย่างดี สิ่งที่เขาทำไม่ได้เขาจะไม่พูดมันออกมา เรียกว่าเป็นผู้ชายที่น่าเชื่อถือคนนึง แต่มาวันนี้กลับทำให้เธอเห็นฉากแบบนี้

เธอนึกถึง บ่อยครั้งที่เขาออกมาตอนดึกๆ บางครั้งก็ไม่ได้กลับบ้าน ตกลงว่าเขาเป็นคนแบบไหนถึงได้หลอกลวงเธอ แล้วยังมีผู้หญิงอีกคนมาพัวพัน

น่ากลัว น่ากลัวจริงๆ ความเชื่อถือของเธอถูกเก็บกลับไปหมดแล้ว ความเชื่อมั่นในตัวของเขาพังทลายหมดสิ้น ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่เตชิตที่เธอเคยรู้จักและเข้าใจอีกต่อไป

ดวงตาของนัชชาไร้ซึ่งความหวัง จนทำให้เตชิตกลัวว่าจะต้องสูญเสียเธอไป "ผมแค่เป็นห่วงว่าอาการของเธอจะกำเริบขึ้นมาเลยแวะมาดูเท่านั้นเอง ไม่มีเรื่องอะไรอีก ผม….."

"คุณอยากจะทำอะไรอีก คุณยังหลอกฉันไม่พอใช่มั้ย"

คำถามของเธอทำให้เตชิตพูดอะไรไม่ออก สิ่งที่เขากังวลในตอนแรกสุดท้ายก็เกิดขึ้นแล้ว เขาโกหกเธอจริงๆ ไม่ว่าจะทำด้วยเจตนาที่ดีก็ตาม สุดท้ายเขาก็ทำลายความเชื่อมั่นของเธอไป

"ผมขอโทษนัชชา ผมขอโทษ.."เขาขอโทษเธอ

ทีนาร์ไม่เคยเห็นเตชิตในสภาพนี้มาก่อน เขาเป็นคนที่เย่อหยิ่ง เฉยชา อยู่ที่ไหนมีแต่คนห้อมล้อม ผ่านไปชั่วพริบตาเพื่อผู้หญิงคนหนึ่งเขาต้องตกต่ำถึงเพียงนี้เลยหรอ

ผู้ชายรักศักดิ์ศรีไม่มีทางก้มหัวให้ใครหน้าไหนง่ายๆ แต่มาวันนี้เพราะนัชชาเขาต้องทำตัวตกต่ำถึงเพียงนี้

ใจของทีนาร์เหมือนถูกมีดเสียบ เจ็บจนแทบยืนไม่ไหว

ผู้ชายที่เธอแอบหลงรักตลอดมา ทำไมถึงทำตัวตกต่ำรอการให้อภัยของนัชชา

ทีนาร์มองนัชชาด้วยสายตาเกลียดชัง มองทีท่าของเตชิต เธอเริ่มหวาดกลัวว่านัชชาจะเป็นต้นเหตุทำให้

เตชิตตีตัวออกห่างจากเธอ

เมื่อคิดว่าอีกหน่อยอาจจะไม่ได้อยู่ใกล้เตชิตอีกต่อไปแล้ว ทีนาร์ก็รู้สึกหวาดหวั่นใจขึ้นมา รีบเดินเข้าไปแต่หลบสายตาที่แฝงความโกรธเกลียดนั้นไว้แล้วพูดว่า