ตอนที่ 558 นี่ไม่ใช่สามีของฉัน

ตอนที่ 558 นี่ไม่ใช่สามีของฉัน

พวกเขาขับรถไปที่เมือง Q เมืองข้างๆใช้เวลาเดินทางสองชั่วโมง ขับไปได้ครึ่งทาง ธีมนต์ด้านหลังก็หลับไป

ภายในรถเงียบสงบ สุดท้ายก็ห่วงเด็ก ชีวภาเลยหันไปเตือนคนข้างๆด้วยเสียงเบา “คุณขับช้าหน่อย ธีมนต์หลับอยู่”

ชนุดมหันไปมองด้านหลังแวบหนึ่ง หลังจากเห็นธีมนต์กำลังหลับปุ๋ยอยู่ เลยขับช้าลง

ชีวภาเห็นว่าเขาฟัง ก็โล่งอก แต่ในวินาทีต่อมาเขาก็ถามอย่างไม่แยแส “วันนี้แต่งหน้าหรอ?”

ส่วนตัวคิดว่าผู้ชายตรงๆอย่างชนุดมจะไม่พูดอะไร คิดไม่ถึงว่าเขาจะรู้ ชีวภาหน้าร้อนขึ้นมาทันที หันไปมองข้างๆ สองมือกำเข้าหากันอย่างกระสับกระส่สาย “……อืม”

“เพราะผู้ชายคนเมื่อกี้หรอ?”

“อะไรนะคะ?” เธออึ้งไปสักพัก ไม่เข้าใจความหมายเขา สักพักก่อนจะเข้าใจว่าเขาหมายถึงใคร จึงรีบอธิบาย “นั่นคือประธานคณะกระจายเสียง ฉันไปเข้าชมรมเขา เมื่อกี้แค่เจอกันที่ถนนเท่านั้นเองค่ะ”

หรือว่าเขานึกว่าเธอแต่งหน้าเพื่อตปิยะ?

ได้ยินดังนั้น ใบหน้ายากที่จะเข้าใจที่แผ่ความเย็นชาออกมาของเขาไม่ได้ลดลง ปากบางที่เม้มอยู่ก็ค่อยๆคลายลง “เธอชอบเขา?”

ชีวภาเบิกตากว้างอย่างตกใจ ยกนิ้วขึ้นมาชี้หน้าตัวเอง “ฉัน? จะเป็นไปได้ได้ไง ฉันไม่ได้รู้จักเขาเลย......”

“ไม่รู้จักแล้วไปกอดกันทำไม”

“ฉันไปกอดเขาตอนไหน แค่เจอกันบังเอิญเฉยๆ ฉัน......” ชีวภาพูดถึงตรงนี้ก็หยุดลงทันที ดวงตาใสกะพริบปริบๆ จู่ๆก็ตระหนักถึงอะไรบางอย่าง “อ๋อ รู้แล้ว ไม่ได้กอดกันค่ะ เมื่อกี้มีอะไรติดผมฉัน เขาแค่ช่วยฉันเอาออกแค่นั้น”

พูดถึงตอนนี้ ในที่สุดชีวภาก็เข้าใจแล้วว่าชนุดมไม่พอใจตรงไหน เพราะว่าเห็นเธออยู่กับตปิยะเลยทำหน้าตายใส่เธอหรอ?

แต่ว่า......

แม้ว่าเขาจะอยู่กับตปิยะ ทำไมเขาไม่พอใจล่ะ?

หึงหรอ?

ตอนที่คำนี้แวบเข้ามาในหัวเธอ ไม่ต้องพูดถึงใครอื่น แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังตกใจ ปฏิเสธไปโดยไม่รู้ตัว

คนอย่างชนุดม จะมาหึงเธอทำไม และความสัมพันธ์เธอกับเขาก็ธรรมดา เขามีผู้หญิงที่ชอบในใจอยู่แล้ว ไม่มองเธอสักนิด ถ้าไม่ใช่เพราะธีมนต์ พวกเขาตอนนี้คงกลายเป็นคนแปลกหน้ากันไปนานแล้ว

คิดแบบนี้แล้ว หัวใจที่เต้นแรงก็ค่อยๆดำดิ่งลงไป

หลังจากชนุดมได้ยินคำอธิบายของเธอ ความหงุดหงิดในใจที่ไม่เข้าใจก็น้อยลง ทำไมเห็นภาพนั้นแล้วต้องเกิดความรู้สึกแบบนี้ ไม่อยากคิดแล้ว

“มีอะไรติดหัวก็เอาออกเอง ทำแบบนั้นข้างถนน จะโดนคนอื่นมองไม่ดี”

ชีวภาอึ้งกับคำพูดเขา จากนั้นก็กระตุกปาก “มองไม่ดียังไงอ่ะ......”

นอกจากการกระทำที่ไม่ได้คลุมเครือ ตอนนี้ก็อายุยี่สิบเอ็ดปีแล้ว คู่รักที่กอดกันข้างถนนก็เยอะแยะไป ทุกคนก็ไม่ได้มองว่าแปลก เธอก็ไม่อะไร