ตอนที่ 632 ดินเนอร์ใต้แสงเทียน

ตอนที่ 632 ดินเนอร์ใต้แสงเทียน

อีกด้านหนึ่ง หลังจากนัชชากับเตชิตไปส่งแขกทั้งหมดแล้ว สุดท้ายก็เหลือเวลาพักผ่อนนิดหน่อย และเตชิตที่ดื่มฉลองกับทุกคนจนเมาแล้วอย่างเห็นได้ชัด

ดีที่ได้จองห้องชุดไว้ที่โรงแรม แค่ขึ้นลิฟต์ไปก็ได้นอนพักในห้องทันที

ณัชชนม์พาธีมนต์กลับไปที่บ้าน เด็กน้อยยังไงก็ยังเด็กอยู่ ให้อยู่ทรมาณข้างนอกไม่ได้ตลอดเวลา

ผู้จัดการโรงแรมให้คีย์การ์ดห้องกับเธอด้วยตัวเอง มันคือชั้นบนสุดของโรงแรม หลังจากนัชชารูดบัตรขึ้นลิฟต์ไปแล้ว ผู้ชายที่ประคองอยู่ข้างกาย มีพนักงานคอยช่วยเหลือ เธอจะได้ไม่ต้องออกแรงมาก

ขึ้นไปถึงหน้าประตูห้องไม่ง่ายนัก หลังจากรูดบัตรเข้าห้องป เธอก็สะดุ้งโหยง

เปิดประตูเข้าไปก็เห็นวิวทั้งหมดที่บานหน้าต่างในห้องนั่งเล่น บนโต๊ะมีกุหลาบสีแดงที่น่ารักน่าหลงใหลวางอยู่ พอดูแล้วก็รู้ว่ามันถูกตกแต่งไว้ล่วงหน้า

นัชชาชะงักฝีเท้า พนักงานมองอย่างเป็นห่วงในทันที “คุณนัชชา เป็นอะไรครับ?”

“ไม่มีอะ” เธอจึงเปลี่ยนสีหน้า ช่วยอีกฝ่ายแบกเตชิตไปไว้บนเตียง

เธอหยิบเงินให้กับพนักงาน “ลำบากนายแล้ว”

อีกฝ่ายรีบปฏิเสธ “เป็นสิ่งที่ผมควรทำครับ ผมรับไว้ไม่ได้......”

“มันไม่ใช่ทิป วันนี้ในงานแต่งมีความสุข ทุกคนต่างมีส่วนร่วม รับไว้เถอะค่ะ” นัชชาจึงยัดเงินใส่มือเขาทันที

ชายหนุ่มวัยยี่สิบปี หน้าแดงขึ้นมา จึงรับมาอย่างเขินๆ

คิดว่าเป็นสินน้ำใจเล็กๆน้อยๆ เมื่อเขาเดินออกไปแล้วจึงพบว่า ด้านในยังมีบัตรกดเงินสดหนึ่งใบ จำนวนเงินไม่น้อยเลย

คนรวยบนโลกใบนี้ ไม่คิดถึงความปลอดภัยเลย!

นัชชามองผู้ชายที่นอนอยู่บนเตียง นึกถึงคำพูดกล้าหาญที่ว่าจะเข้าห้องหอ จึงส่ายหน้าออกไปอย่างช่วยไม่ได้ เดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วบิดน้ำอุ่นมาเช็ดตัวเขาหน่อย โน้มตัวลงไปถอดเสื้อเชิ้ตบนกายเขา แล้วถอดรองเท้าเขาออก แล้วดึงผ้าห่มข้างๆมาห่มให้เขา

เสร็จเรียบร้อยทั้งหมดแล้ว ร่างกายจึงเกิดเหงื่อผุดเล็กน้อย

มองใบหน้าที่หลับลึกอยู่ระหว่างหมอน บางทีวันนี้คงมีความสุขมากจริงๆ ระหว่างคิ้วเขานั้นคลายออกหมด เขาไม่ใช่คนที่แสดงอารมณ์ออกมาข้างนอก ปกติจะเห็นเขาทำหน้าอึมครึม ได้เห็นเขามีความสุข นัชชาก็ยิ่งมีความสุข

เมื่อครู่ที่เขาดื่มไปไม่น้อยอย่างต่อเนื่อง เดาว่าพอตื่นมาแล้วต้องไม่สบายตัวแน่ๆ

คิดแบบนี้แล้ว เธอก็นวดหน้าผากให้เขา อยากนวดให้เขาผ่อนคลายลงหน่อย

คิดไม่ถึงว่าพอปลายนิ้วแตะโดนเขาก็ยกมือขึ้นมาคว้าไว้แน่น

การกระทำฉับพลันทำให้นัชชาสะดุ้งโหยง จึงถือโอกาสมองก็พบว่าเขายังไม่ตื่น ยังหลับอยู่

เธอออกแรงเล็กน้อยเพื่อดึงมือกลับ จู่ๆก็ได้ยินเสียงพึมพำของเขา “ภรรยาครับ......”

คำเรียกหนึ่งคำ เรียกทีทำให้การกระทำของเธอชะงักและไม่ได้โต้ตอบอะไร โดยเฉพาะเสสียงที่แหบพร่าของเขาหลังจากดื่มแอลกอฮอล์ ทำให้คนฟังจั๊กจี้หู

ทั้งๆที่หลับสนิทแต่กลับพูดออกมาแบบนี้ นัชชาก็อบอุ่นใจขึ้นมา ไม่กล้าถอยกลับ กลัวว่าเขาจะตื่น

เธอค่อยๆเคลื่อนตัวไปนอนข้างผู้ชาย มือขวาถูกเขาจับไว้แน่น เธอเอียงตัวไปแนบข้างเตียงอย่างระมัดระวัง สายตาก็จ้องมองใบหน้าหล่อนี้