ตอนที่138พาแฟนไปกินข้าว

ตอนที่138พาแฟนไปกินข้าว

วันรุ่งขึ้นนัชชากับเตชิตมาทำงานพร้อมกันเรื่องเล็กน้อยเมื่อคืนไม่ได้ทำให้ทั้งสองรู้สึกอะไรเธอได้กลับไปทำงานแล้วรู้สึกเกรงๆหลังจากขาดงานไปหลายวัน

เธอนั่งเงียบผิดปกติมาตลอดทางเขาดูออกว่าเธอกังวลเรื่องอะไร“ไม่ต้องเป็นห่วงนภันต์ลากับหัวหน้าเธอให้แล้วช่วงที่เธอไม่อยู่”

นัชชารู้ว่าเขาต้องจัดการเรื่องนี้ให้เธอแต่เธอก็ยังไม่สบายใจอยู่ดีเพราะคนทั้งบริษัทรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเตชิตกับเธอไม่มีใครกล้าว่าหรือหาเรื่องอะไรเธอเป็นเพราะแบบนี้เธอถึงควรทำตัวดีๆ

เธอขาดงานไปหลายวันโดยที่ไม่แจ้งอะไรเลยนวียาจะมองว่าเธอเป็นคนยังไงล่ะทีนี้

นัชชาตื่นเต้นมาตลอดทางจนกระทั่งเดินลงจากรถเธอไม่ได้หันไปพูดอะไรต่อกับเตชิตตรงไปห้องทำงานของเธอ

เธอเดินเข้าไปถึงห้องทำงานสายตามากมายมองมาทางเธอนัชชายิ้มและกล่าวทักทาง“สวัสดีตอนเช้าทุกคน”

แก๋กระพริบตานึกว่าตัวเองตาฝาดโบกมือทักทายและช่วยไม่ให้เธอยื่นดื้ออยู่ที่เดิม“ในที่สุดแกก็มาช่วงนี้งานยุ่งมากมานี่เร็ว”

นัชชาเดินไปหย่อนก้นนั่งลงที่โต๊ะทำงานเธอรู้สึกล่งใจ

แก๋ยื่นหนาเข้ามา“กว่าแกจะมาโทรไม่ติดตัวก็หาไม่เจอฉันก็นึกว่าแกลาออกไปแล้ว”

“เปล่า”นัชชาพยายามทำตัวไม่ให้มีพิรุธ“ไม่ค่อยสบายก็เลยขอลาหยุดไป”

“ชิ”แก๋บอก“โกหกคนอื่นหรือฉันก็ช่างแกไม่ใช่คนที่จะอ่อนแอไม่สบายจนทิ้งงานหายไปหลายวันเกี่ยวข้องกับคุณเตใช่มั้ย”

นัชชาเถียงไม่ออก

แก๋ก็ได้เซ้าซี้ต่อยื่นเอกสารให้เธอ“สรุปการประชุมที่ผ่านมา”

“ขอบใจนะแก๋”นัชชาซาบซึ้งใจที่มีเพื่อนร่วมงานที่ดีขนาดนี้

แก๋สะบัดมือ“เกรงใจฉันทำไม”

ไม่ได้มาทำงานหลายวันมีงานมากมายที่ต้องทำเธอใช้เวลาทั้งเช้าในการทำงานพอเงยมองดูนาฬิกาก็หมดเวลาพักเที่ยงไปแล้วเธอเข้าใจแล้วว่าทำไมเตชิตถึงชอบเลิกงานดึก

เธอเป็นแค่พนักงานธรรมดาเจ้าของบริษัทก็คงจะมีงานที่เยอะกว่า

นัชชายกมือบีบท้ายทอยตัวเองเธอก้มนานรู้สึกเมื่อย

โทรศัพท์ท่างอยู่บนโต๊ะสั่นเธอยกขึ้นมาดูเป็นข้อความจากเตชิต:กินอะไรรึยัง

นัชชายกยิ้มเธอพิมพ์ตอบเขาอย่างรวดเร็ว:ยังเลยมัวแต่เคลียงาน

หลังตอบกลับข้อความยังไม่ขึ้นว่าอ่านนวียาที่กลับจากพักเที่ยงมาเรียกเธอเข้าพบ“นัชชามาหาฉันหน่อย”

เธอวางโทรศัพท์ลงลุกขึ้นเดินเข้าไปหาเขา

ปิดประตูลงนวียาเดินเข้าไปนั่งบนโซฟาชี้ไปที่นั่งที่อยู่ตรงข้าม“นั่งซิ”