ตอนที่ 20
ตอนที่20 คุณได้งานนี้แล้ว
October 22, 2026
ตอนที่20 คุณได้งานนี้แล้ว
เท่าที่รู้จักกันมาในสายตาเธอเตชิตไม่ได้เป็นคนที่ชอบยิ้ม แต่ในรูปถ่ายเขากลับยิ้มอย่างสดใสเป็นยิ้มที่มาจากความรู้สึกก้นลึกของหัวใจ
เป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นที่สามารถทำให้น้ำแข็งละลายได้
นัชชายกรูปขึ้นมาดูอย่างลืมตัว ผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างเขาสวยมาก ผมยาว ตาโต หน้าเล็กเท่าฝ่ามือ ยิ่งพอยืนข้างกันดูเหมาะสมกันมาก
ตอนแรกนัชชาก็แค่อยากดูรูปเฉยๆแต่พอดูไปดูมาในใจเธอกลับมีความรู้สึกจุกแบบพูดไม่ออก
“คุณทำอะไรอยู่”
มีเสียงทุ้มถามขึ้นจากข้างหลัง
เธอตกใจมือสั่นทำให้รูปถ่ายร่วงลงบนโต๊ะ “ไม่ ไม่ได้ทำอะไร”
เขาก้าวเพียงไม่กี่ก้าวก็ไปยืนอยู่ตรงหน้าเธอ หยิบรูปขึ้นมาตั้งวางไว้ที่เดิม หันกลับมามองหน้าเธอด้วยสายตานิ่งๆ “ใครอนุญาตให้เธอแตะต้อง”
นัชชากลืนน้ำลายลงคอ “ฉันไม่ได้ตั้งใจ เห็นมันวางอยู่บนโต๊ะ............”
เตชิตไม่ได้ตั้งใจจะเอาเรื่อง แต่พอเห็นเธอตื่นเต้น “ถ้ามีคนวางกระเป๋าเงินไว้คุณก็จะหยิบมาดูหรอ”
“ขอโทษ” นัชชาก้มหน้านึกว่าเขาโกรธที่เธอทำรูปตก ยิ่งทำให้รู้ได้ว่าผู้หญิงในรูปคงจะมีความสำคัญกับเขามากน่าจะเป็นผู้หญิงที่เขาชอบ แต่ถ้าเป็นแบบนี้ทำไมเขายังมายุ่งกับเธอหละ
เตชิตมองไม่เห็นสีหน้าของเธอ เขาเดินอ้อมไปนั่งที่เก้าอี้แล้ววางเอกสารสอบสัมภาษณ์ไว้ที่โต๊ะ “ขาเธอเป็นยังไงบ้าง”
นัชชากำลังเสียใจแต่พอเขาเอ่ยปากถามเธอทำให้เธอกำมือแล้วหันมาถามเขา “เตชิต คุณมีแฟนแล้วใช่มั้ย”
เตชิตชะงักมือที่กำลังเปิดเอกสาร เงยหน้าขึ้นจ้องไปที่เธอจนหน้าเธอเริ่มแดง
เตชิตไม่รู้ว่าเธอต้องการจะสื่ออะไร “มีอะไรก็พูดมาตรงๆ”
นัชชาถอดหายใจ “ถ้าเกิดว่าคุณมีแฟนอยู่แล้ว เราก็ไม่ควรอยู่ด้วยกัน ฉันไม่อยากเป็นคนประเภทเดียวกับปณิตา”
ได้ยินเธอเอ่ยถึงปณิตา เขาขมวดคิ้วถาม “แฟนที่ไหน”
เขาอยู่มา32ปียังไม่เคยใกล้ชิดกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน ทุกครั้งมักจะจบลงก่อนที่จะได้เริ่มเพราะไม่ได้รู้สึกดีด้วย อย่าว่าแต่ แฟนแทบจะไม่มีผู้หญิงที่ไหนกล้าเข้าใกล้เขา
นัชชาใช้คางชี้ไปยังรูปที่วางอยู่บนโต๊ะ “ก็คนนั้นไง”
ทำให้เตชิตเข้าใจขึ้นมา ยิ้มตอบ “นั่นมันน้องสาวฉัน”
“.........”
นัชชาอึ้ง น้องสาวหรอ
“น้องสาวแท้ๆหรอ”
“ไม่ใช่ แต่เราสนิทกันมาก”
เมื่อกี้เธอเข้าใจผิดไปเองหรอ
เธอก้มหน้าแต่สายตาเตชิตที่มองมาทำให้หูเธอเริ่มแดง “คุณมีน้องสาว ทำไมคุณไม่เคยพูดถึงเธอเลย ห้าๆๆ”
“เธอหึงฉันหรอ”
“ปะ เปล่า”
การที่เธอปฏิเสธเร็วยิ่งทำให้เธอดูเหมือนโกหก
นัชชาตั้งสติพยายามพูดเสียงนิ่ง “ไม่ได้หึง”
เตชิตยกมือทำให้หน้าปัดนาฬิกาสุดหรูตรงข้อมือเกิดแสงระยิบระยับ แล้วชี้ไปที่หูของนัชชา “มันแดงแล้ว”
“………”
ก็รู้ว่าเห็นแล้วจะพูดออกมาทำไม