ตอนที่263 เธอท้องแล้ว

ตอนที่263 เธอท้องแล้ว

ก่อนหน้าที่นี้ทะเลาะกับดวิษเรื่องหย่า เธอไม่ได้ลดและความเศร้าในรูปลักษณ์นี้ ตอนนี้ดีกว่า ดูเหมือนว่าร่างกายถูกทุบมากกว่าครึ่ง

“ไม่ต้องร้องแล้ว ฉันไม่ดีเอง ไม่ต้องร้องแล้วได้ไหม?” นัชชาไม่อยากเห็นเธอเสียใจและเศร้าแบบนี้ ค่อยๆแตะเธอกลับเพื่อปลอบใจ

จินต์เช็ดน้ำตาแล้วเช็ด รอให้ตัวเองเงียบแล้วค่อยหันหลังกลับไป รู้ว่าในใจเธอไม่สบายใจยิ่งกว่ารา ก็ไม่รู้จะพูดไงออกมาดี “นานมากแล้วที่คุณไม่ติดต่อฉัน รู้ไหมว่าฉันห่วงใย คุณ ต่อไปถ้าทำแบบนี้อีกฉันจะตัดความสัมพันธ์ คนอื่นคบเพื่อนก็เพราะว่าช่วยเหลือกันเวลาที่สำคัญ คุณสบายดี ก้อไม่สามารถผลักดันฉันออกไป

หัวใจของจินต์เข้าใจดีว่าการทำของนัชชานั้นกลัวว่าเธอจะเข้ามาเกี่ยวข้อง ก้อเพราะรู้ในใจเลยรู้สึกอึดอัด

เธอมักจะทนทุกอย่างแบบเงียบๆคนเดียว ดื้อรั้นทำให้คนอื่นรู้สึกแย่

นัชชายกมือขึ้นแล้วเช็ดน้ำตาบนใบหน้าของเธอ หันไปมองเจ้าหน้าที่ตำรวจด้านข้าง “รบกวนคุณออกไปสักครู่” ฉันอยากพูดอะไรกับจินต์คนเดียวสักหน่อย”

“ได้ครับ ฉันจะอยู่หน้าประตู มีอะไรคุณนัชชาก็เรียกแล้วกัน”

“ขอบคุณ”

เจ้าหน้าที่ตำรวจออกไปแล้ว นัชชาดึงเก้าอี้ให้จินต์นั่งลง ในห้องมีระบบควบคุมติดไว้ ทำอะไรก็ไม่สะดวก โชคดีที่ทั้งคู่มีความเงียบมากขึ้น เดินไปไม่กี่ก้าว จินต์มอบแผ่นทดสอบจากแขนเสื้อของเขาให้เธอ ช่วงเวลาที่อยู่ข้างๆจะมีมุมที่ตายไปแล้ว ระบบควบคุมจะดูไม่ค่อยออก

ทั้งสองนั่งลง จินต์มองตาเธอที่เป็นทุกข์และทุกข์ใจ “ตกลงเกิดอะไรขึ้น?”

นัชชาคิดแล้วคิด ใสหัว “ช่วงเวลนี้เกิดเรื่องมากมาย พูดไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่ แต่มีบางสิ่งที่แน่นอน ฉันคือผู้บริสุทธิ์”

เธอไม่สนใจว่าใครจ้างนอกจะมองเธอยังไง เธอแค่สนคนข้างกายที่รักและเพื่อนเธอ ไม่อยากให้เขาผิดหวังในตัวเอง

“ขณะนี้เตชิตกำลังช่วยคุณยื่นฟ้องมันอาจจะช่วยให้เธอล้างข้อสงสัยของเขา” จินต์ยังไม่รู้ว่าเตชิตจะยังไง แค่เพิ่งเห็นจากข่าวที่ว่าคุณกลายเป็นทนายความของนัชชา

นัชชาจะพูดแล้วพูด แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรเลย แต่แค่ยิ้มอย่างขมขื่น “ฉันหวังว่า“

“เรื่องนี้” เตชิตรู้หรือเปล่า?” จินต์ถามอย่างคลุมเครือ มันอยู่ในท้องของเธอ

นัชชาเข้าใจ สีหน้าจริงจังขึ้นมาทันที “ไม่รู้ ขอคุณอย่าบอกเขาเลย เรื่องนี้นอกจากเราสองคนแล้ว ไม่ต้องให้คนที่สามรู้เรื่อง”

“งั้นคุณ.....มีความมั่นใจเท่าไหร่

“ก็ลองๆดูกันแล้วกัน” นึกถึงความเป็นไปได้ที่ตั้งครรภ์ ใบหน้าของนัชชานานซีด “หวังว่าไม่ใช่”

“ถ้าหากมันจริง คุณไม่คิดจะบอกเตชิต ตัวเองจะทำมันได้อย่างไร” ว่ายังไงสถานีตำรวจจะให้ความช่วยเหลือ ในที่สุดคือสถานนีตำรวจ ผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังท้องอย่างไรก็ปฏิบัติตามไม่ไหว

ในใจของนัชชาไม่รู้คิดอะไร ตาที่มืดมน “ฉันเคยคิดว่า คุณไม่ต้องพูดมันออกไปก็พอ”

จินต์มองเพื่อนรอบข้าง เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีผมรู้สึกว่าฉันไม่สามารถเข้าใจเธอแต่ฉันกำลังคิดเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ที่เกิดขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้มันทำให้เธอเติบโตขึ้นในชั่วข้ามคืนแม้ว่า 'การเติบโต' จะโหดร้าย

“ก็ดี เนื่องจากคุณไม่อยากให้ฉันพูด คุณก็จะไม่พูด เธอก็รู้ว่าฉันก็ยังคงยืนอยู่ข้างๆเธอเสมอ” จินต์ไม่วางใจที่จะเป็นห่วงเธอ เดินไปด้านหน้าเพื่อนกระซิบถามเธอ “แต่คุณต้องสัญญากับฉัน คุณจะไม่ทำสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดฉันก็แค่เพื่อนที่ห่วงเธอ ฉันคงไม่อยากให้เธอเป็นอะไรไป.....”

ฟังเขาพูดแบบนี้แล้วตาของนัชชาก็แดง “ฉันจะไม่เป็นอะไร”

ยิ่งพูดประโยคนี้มากขึ้นก็ยิ่งเศร้าใจ เธอจะเป็นอะไรไหม ตอนนี้เธอก็ไม่กล้าจะแน่ใจ เธอรู้เพียงว่าสิ่งต่าง ๆ เริ่มเคลื่อนไปในทางที่เธอไม่ต้องการและแถมทดสอบเหล่านี้ในกระเป๋าจะเป็นกุญแจสู่ทุกสิ่ง