ตอนที่273อะไรคือวันหยุดสุดท้าย

ตอนที่273อะไรคือวันหยุดสุดท้าย

ถึงแม้จะมีการเตรียมทางจิตวิทยาหลังจากที่ได้ยินตัวเลขและอดไม่ได้ที่จะกำมือแน่น

เธอยิ้มด้วยความเศร้าอยู่ห่างจากสายตา“คนที่ตั้งใจจะฆ่าคนก็สมควรโดนแบบนี้”

เขารู้ว่าเธอพยายามที่สุดแล้ว

“นัชชา”ทุกคำพูดของเตชิตมันช่างเจ็บปวด“ความเจ็บปวดแบบนั้นเธอต้องใช้ความอดทนให้มากๆนะควบคุมมันไว้นะฉันอยากจะพาเธอออกจากที่นี่แต่ตอนนี้มันคงยาก”

“ฉันมีการเตรียมพร้อมไว้แล้วและนี่คือราคาของความตั้งใจ”เมื่อศาลปิดคำพิพากษานัชชาก็มีกำลังใจขึ้นมาอีกครั้ง

ทั้งสองคนร่วมมือกันมันไม่สบายใจเลยที่คนรักกันต้องมาทรมานกันเองร่างกายตอนนี้เธอต้องการให้เขากอดจูบแต่ความเป็นจริงเหลือเพียงพื้นที่เย็น

“ความสัมพันธ์ที่กำลังโหยหาเรื่องนี้อาจจะเป็นกังวลมากไปกับสังคมตอนนี้อาจจะไม่ทีใครกล้าตอบระยะเวลานี้อากาศร้อนอาจจะดีขึ้นมานิดนึงฉันจะไม่ให้เธอรอนาน”

นัชชามองผู้ชายตรงหน้าเพราะว่าคดีนี้เขาในตอนนี้ดูไม่เหมือนกับเตชิตเลยความวิตกกังวลหวาดกลัวทุกข์ใจอ่อนแอตลอดเวลาที่ที่ผ่านเรื่องพวกนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับเขาเลยแต่ตอนนี้มันเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆทำให้เขาเจ็บปวดและรู้สึกผิด

ผู้ชายคนนี้ควรเป็นคนที่หล่อสูงเขาไม่ควรปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบนี้

เตชิตรู้สึกอึดอัดใจเอามือร่วงเข้าไปในกระเป๋าเพื่อหยิบซองบุหรี่ขึ้นมาถือไว้ที่ปลายนิ้วพร้อมจุดไฟนัชชาเข้าไปขวาง

ผู้ชายกระพริบตาแล้วมองเธอ“เป็นอะไร”

ถึงแม้ว่าเธอจะแนะนำให้เขาเลิกบุหรี่แต่เขาก็ไม่ได้เลิกโดยเด็ดขาด

นัชชากังวลเด็กที่อยู่ในท้องของเธอเขาหมุนสองรอบระหว่างเธอและควันการกระทำถือว่าเป็นอิสระ“สูบน้อยๆหน่อยดูคุณไอติดต่อกันมากเลย”

เพื่อสิ่งนี้

เตชิตพ่นควันบุหรี่ออกมาไม่รอที่จะทำให้เธอรู้สึกหายใจสะดวกขึ้นผู้ชายคนนั้นได้เปลี่ยนตำแหน่งและถือมันไว้ไฟแชคอยู่ในมือ“ช่วงนี้อารมณ์เสียอยากสูบสองม้วน”

เขาไม่มีอย่างอื่นเลยที่ชอบทำนิสัยแบบนี้เป็นงานอดิเรกและนี่คือทั้งหมดที่เกี่ยวกับการบรรเทาทุกข์ของเขา

ในขณะที่กำลังพูดผู้ชายก็จุดไฟไปที่ริมฝีปาก

เสียงเปิดไฟแช็กนิ้วหัวแม่มือกดลงที่ลูกบิดไฟแช็กไฟสีแดงเพิ่มขึ้นตามไฟแช็กที่จุดบุหรี่สีแดงทับทิมกำลังสลายไปตามแรงดูดของเขา

เตชิตดูดลึกเข้าไปขอบตาดำลึกลงไปเหมือนจะลืมตาไม่ขึ้นดูเหมือนจะเพลิดเพลินกับช่วงเวลานี้

เขาสำลักควันเข้าจมูกวิ่งไปสู่หลอดลมในที่สุดก็เข้าไปในปอดเซลล์ในปอดกระตุ้นเล็กน้อยการรวมกันคลื่นของการเคลื่อนไหวอาจจะเป็นเพราะความรู้สึกแบบคนเราเลยอยากที่จะดูดบุหรี่

ควันบุหรี่ถูกพ่นออกมาจากจมูกของผู้ชายค่อยๆพ่นออกลมก็พัดไปทางนัชชา

ทั้งๆๆที่กลิ่นมันก็ไม่ได้เหม็นมากก่อนหน้าที่ดมก็ไม่เห็นเป็นไรแต่ตอนนี้เธอไม่เคยปฏิเสธ

ค่อยๆๆสูดดมควันบุหรี่ก็เหมือนกับสูดดมน้ำมันที่บุหรี่ทุกอย่างเหมือนอยากอาหารทรมานและขยะแขยง

นัชชาเริ่มทนไม่ไหวแต่เวลาดูดบุหรี่ยิ่งอยู่ยิ่งยาวยิ่งอยู่ยิ่งนานควันบุหรี่เริ่มหนาขึ้นความรู้สึกที่อึดอัดเริ่มชัดเจนมากขึ้น

เธอถือมันไว้ไม่ค่อยอยากแสดงอาการเท่าไหร่หัวใจยังคงภาวนาขอร้องไห้เตชิตรีบสูบบุหรี่ให้หมดเร็วขึ้นอีกนิด