ตอนที่276นัชชาตายแล้ว

ล้อรถชนเข้ากับรั้วริมถนนความเร็ว120กิโลเมตรต่อชั่วโมงมันทำให้ร่างกายของนัชชากระเด็นออกไปเธอหลุดออกจากที่นั่งและเขาก็ถูกดึงกลับทันที

ช่วงเวลานี้ในที่สุดเธอก็เข้าใจทำไมเขาถึงทำแบบนี้

เธอรู้สึกชัดเจนว่าด้านหน้ามีรถเพิ่มขึ้นทันทีหลังจากที่มันออกจากวงโคจรแต่ในวินาทีนั้นมันก็เพิ่มความรวดเร็วและกลิ่นของเชื้อเพลิงที่เต็มถนนดูเหมือนจะไม่มีอยู่จริงยกเว้นเสียงคำรามของเครื่องยนต์

เสียงเริ่มเงียบลงทุกอย่างที่อยู่ข้างหน้าเริ่มเงียบเหมือนกับข้างหน้าเป็นการแสดงที่เพิ่งผ่านไปเธอรู้สึกว่ามีที่รัดเอวเธอยิ่งอยู่ยิ่งแน่นเธอไม่รู้ว่าตัวเองร้องไห้ทำไมน้ำตาค่อยๆๆไหลออกมาจากตา

วินาทีนี้เหมือนจะนานขึ้นเรื่อยๆเธอรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่เพิ่มขึ้น

มีอยู่สิ่งหนึ่งที่สามารถทำลายความเงียบนี้ได้

ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งพูดขึ้นมาว่า“ตอนนี้แหละกระโดด”

เหมือนมีปลามาตอดเหมือนรังสีแรกของแสงในเวลากลางคืนพร้อมกับเสียงคำรามเธอได้ยินเสียงรถและได้ยินเสียงลมผ่านไป

นัชชาไม่เคยรู้ว่าก่อนร่างกายของตัวเองมีแรงเยอะขนาดนี้หลังจากที่เขาจะโกนเธอรวบรวมความกล้าแล้วโดดออกจากทางหน้าต่างทันที

เขาแตะเข้าไปที่ประตูอย่างเต็มแรงรู้สึกมีแรงร่างกายของทั้งสองเด้งออกมาจากระยะทางที่ไม่มีที่สิ้นสุดตกออกมาจากรถแล้วดึงชิ้นส่วนของรถออกจากกัน

ทันใดนั้นที่โดดออกจากรถพวกเขาตกลงไปในน้ำความเย็นในน้ำกระทบเข้าที่ร่างกายน้ำไม่ได้สะอาดมากผู้ชายที่อยู่ข้างหลังไม่สามารถยื่นมือไปช่วยจับเธอให้ยืนขึ้นได้แต่เธอไม่รู้ว่าอะไรอยู่ที่มือของเธอทั้งคู่ถูกดึงไปข้างหน้าด้วยแรงมหาศาลความเร็วเพิ่มขึ้นและใบหน้าของพวกเขาถูกกดด้วยน้ำ

รถตำรวจที่ตามมาจากข้างหลังผ่านมาเห็นความเงียบนี้รับผิดชอบการคุ้มกันตัวของนักโทษมาก็หลายปีทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

“เร็วขับไปทางนี้”เสียงหนึ่งในนั้นพูดอย่างเร่งรีบ

รถค่อยๆๆออกไปอย่างเร็วมองดูถนนที่ยิ่งอยู่ยิ่งใกล้ในเวลานั้นทันใดนั้นด้านล่างของภูเขาก็มีเสียงระเบิดดังขึ้นสาหัสขนาดไหนแม้แต่คลื่นเสียงที่สร้างขึ้นโดยการระเบิดผลักขึ้นอย่างรวดเร็วไปทางข้างหน้ารถ

คนขับรถเหยียบเบรกอย่างแรงและเปลี่ยนทิศทางเสียงร้องของยางที่ถูเข้ากับพื้นและควันสีออกมาจากพื้นดินแต่ในที่สุดมันก็หยุด

ปัง

หลังจากเสียงดังขึ้นและเสียงระเบิดนั้นก็ดังขึ้นเรื่อยๆๆสองถึงสามครั้งจากแม่น้ำมาถึงภูเขาก็ห่างกันสิบกว่าเมตรและคนที่นั่งอยู่ในรถก็เห็นเปลวไฟทากลิ้งอย่างน่ากลัว

อุณหภูมิที่ร้อนขึ้นบนใบหน้าของทุกคนดวงตาสีแดงที่เกิดจากการระเบิดและค่อยๆเริ่มมีควันสีดำที่เพิ่มขึ้นจากการเผาไหม้ที่มีขนาดใหญ่กว่าก้อนเมฆบนท้องฟ้าและก๊าซที่มีกลิ่นของเชื้อเพลิงทำให้พวกเขาสำลักควัน

แค๊กแค๊กแค๊กมีคนหนึ่งวิ่งผ่านมาตะโกนพูดว่า“ออกจากที่นี่เร็ว”

ประตูรถเปิดออกมีคนวิ่งออกมาจากรถ3-5คนด้านหน้าดวงตามีควันสีดำพวกเขาปิดปากแล้ววิ่งไปในอีกหนึ่งทิศทาง

ไม่ครึ่งครึ่งนาทีทุกวินาทีเกิดขึ้นอย่างเร็ววินาทีที่มีรถผ่านไปข้างหน้าและวินาทีต่อมาก็สลายเป็นขี้เถ้า

ทุกคนได้รับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนมันไม่ง่ายที่จะจะวิ่งไปถึงที่ที่ทีอากาศหายใจเขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรไปทางสำนักงานรถคุ้มกันได้หายไปแล้วห่างออกไปจากอุโมงค์ไม่กี่ร้อยเมตรรถไหลลงไปที่ข้างล่างถนนภูเขาแล้วมันก็ระเบิดไปแล้วคนข้างในจะเป็นยังไงเรายังไม่ทราบยังไม่อยากมองโลกในแง่ดี

ความคิดเห็น