ตอนที่313 บังคับให้เธอค้นหาตัวเอง

ในบ่ายของวันนั้นนัชชาได้รับโทรศัพท์จากผู้ที่ดูแลบิต โอเอ็ม เธอดีใจและรีบโอนสายไปยังห้องทำงาน เธอคิดว่าเป็นผลจากการกระทำของเธอต่อธนิสรและนนทิน ท้ายที่สุดท่าทีของพวกเขาคือต้องการจะปัดความรับผิดชอบ

อย่างไรก็ตามความสุขนี้อยู่ไม่ได้นานก็ถูกทำลายลง น้ำเสียงของอีกฝ่ายเป็นทางการมาก เป็นเหมือนการแจ้งให้เธอทราบเพียงฝ่ายเดียวมากกว่าที่จะสื่อสารกับเธอ “บริษัทได้พิจารณาถึงความคืบหน้าของคดี แต่สุดท้ายเรื่องราวต่างๆก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก ไม่สามารถจบที่คนคนเดียวได้ ประธานธนิสรได้ออกมารับผิดชอบแล้ว ความคืบหน้าต่อไปคุณจะได้ติดต่อกับผู้อำนวยการเตชิตโดยตรงค่ะ”

ใบหน้าที่ผ่อนคลายของนัชชากลายเป็นแข็งทื่อ ความเจ็บปวดเข้ามาแทนที่ เธอยังคิดว่าเธอเข้าใจผิด “ว่าไงนะคะ”

คำพูดของอีกฝ่ายไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ชัดเจนยิ่งขึ้นด้วยซ้ำ และยังถามเธออย่างอดกลั้น “คุณนัชชา คุณได้ยินรึเปล่าคะ”

ได้ยินแล้ว และหมดหวังโดยสิ้นเชิง

นัชชาหวังว่าตัวเองจะไม่ได้ยิน หรือว่าไม่ได้ออกมาเป็นเช่นนี้

แต่ความจริงก็อยู่ตรงหน้า เธอได้แต่ยอมรับ ไม่มีที่ว่างสำหรับการต่อรอง เธอกลั้นหายใจ พยายามที่จะเป็นมืออาชีพ “ในเมื่อบิต โอเอ็มโอนย้ายเรื่องนี้ให้คนอื่นจัดการ ทางเราก็คงต้องปรับเปลี่ยนทนายให้เหมาะสมเช่นกัน รบกวนคุณช่วยแจ้งทางคุณด้วยค่ะ”

“ขอโทษค่ะคุณนัชชา เกรงว่าเราจะไม่สามารถรับปากได้” อีกฝ่ายปฏิเสธง่ายๆ ภาษาอังกฤษเรียกว่าเยือกเย็นออกมาจากไมโครโฟน

นัชชาหงุดหงิด “ทำไม”

“เพราะว่าผู้อำนวยการเตชิตบอกไว้ค่ะ ถ้าหากเป็นคนอื่นท่านจะไม่พบค่ะ” ดูเหมือนจะฟังออกว่าเธอเริ่มมีอารมณ์แล้วอีกฝ่ายจึงแนะนำขึ้นมา “บางทีคุณอาจจะได้คุยกับคุณเตชิตโดยตรงค่ะ”

ความหวังสุดท้ายในใจก็พังทลาย วางสายลง นัชชาอึดอัดใจ ลืมที่จะวางสาย สติหลุดออกจากมือ

เตชิตนี่หมายความว่าอย่างไร

ทำความลำบากให้เธอเมื่อคืนยังไม่พอ ยังจะทรมานเธออีกหรอ

เธอหัวเราะ ไหล่ขยับเคลื่อนไหวเล็กน้อย เขาเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทบิต โอเอ็ม คำพูดเขาสำคัญมาก เขาจงใจทำสิ่งนี้เพื่อบอกกับเธอว่า ถ้าหากอยากที่จะแก้ปัญหา ต้องผ่านเตชิตเท่านั้น

เขาเป็นเหมือนภูเขาที่อยู่ตรงหน้าเธอ หายใจไม่ออกเพราะไม่สามารถหายใจได้ในพื้นที่เล็กๆแห่งนี้ ต้องรอความตายหรือว่าจะเผชิญหน้ากับเขาเท่านั้น

นัชชาอดคิดถึงเรื่องเมื่อคืนไม่ได้ หัวใจเธอเต้นระรัว นอกจากจะตื่นเต้นแล้วก็ยังโกรธแค้นและอารมณ์เสียอีกด้วย

ช่างไม่ยุติธรรมที่คิดจะรังแกเธอ คิดจะเอาอะไรก็ต้องได้ชอบบีบบังคับเธอเหมือนห้าปีก่อนไม่มีผิด

“ปี๊นๆๆ”

ไม่ได้ว่างสายอยู่เป็นเวลานาน เธอได้ยินเสียงจากไมโครโฟน นัชชาจึงได้สติกลับมา หายใจเข้าลึกๆและกำลังจะวางสาย เธอยกมือขึ้นปิดเปลือกตาเอาไว้ ความอบอุ่นเพิ่มขึ้นบริเวณนั้น

ผู้ช่วย Lily เข้ามาเห็นฉากนั้นเข้า แม้ว่าเธอจะเห็นสิ่งต่างๆเมื่อคืนนี้แต่หล่อนก็ยืนกรานว่าไม่เป็นไร แต่ด้วยความเป็นผู้หญิงเหมือนกัน Lily สามารถรู้ได้ว่าเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นกับเธอ

เธอดูเป็นทุกข์มาก “Suran เรายกคดีนี้ให้คนอื่นเถอะ….”

นัชชาหลับตา เงียบไปสองสามวินาที คิดถึงใบหน้าที่หมดหนทางและความปรารถนาของ Davy เธอส่ายหัว “มันยืดเยื้อมานานแล้ว ถ้าฉันไม่กลับไปจัดการ ก็ไม่มีใครแก้ปัญหานี้ได้”

โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้เตชิตมีส่วนเกี่ยวข้อง เธอไม่สามารถรับประกันได้ว่าผู้ชายคนนี้จะมีทางเลือกแบบไหน

ความคิดเห็น