ตอนที่322เด็กกับคุณไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน

ตอนที่322เด็กกับคุณไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน

เมื่อนัชชารู้สึกถึงเสื้อผ้าช่วงหน้าท้องของเธอถูกเปิดออกความเย็นก็เข้ามาครอบคลุมตอนนี้เธอทำอะไรไม่ได้เลยทำได้แค่มองเตชิตที่กำลังก้มหน้าดูแผลเป็นของเธออยู่สายตาของเขาที่จ้องมายังแผลเป็นของเธอเหมือนกำลังแผดเผาแผลเป็นของเธอ

จากลักษณะและสีของแผลไม่ใช่แผลใหม่แน่ๆนับว่าเป็นแผลเป็นที่เรียบมากเตชิตมองดูแผลเป็นอย่างละเอียดเพื่อวิเคราะห์แผลเป็นนี้ก็ไม่ค่อยชัดแล้วดูแล้วต้องผ่านการผ่าตัดมาอย่างน้อยสี่ถึงห้าปีแน่ๆ

เหมือนความคิดของเขาไม่มีผิดเตชิตจึงพูดขึ้น“ใช่จริงๆด้วยมันเป็นรอยผ่าคลอด”

สีหน้าของนัชชาดูกังวลมากแต่เธอรู้สึกว่าตัวเองตกตะลึงไปเองทั้งๆที่เขาไม่มีท่าทีจะทำอะไรเกินเลย“ใช่ฉันผ่าคลอดลูกแต่มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ!”เธอรีบพูดขึ้นทันที

“ไม่มีฉันเธอจะมีลูกได้อย่างไร?”เตชิตยิ้ม“ไม่เกี่ยวกับฉัน?”

เขาพูดในสิ่งที่เธอไม่อยากฟังออกมาหมดจนทำให้ใจเธอกระวนกระวาย“คุณรู้ได้อย่างไรว่านี่เป็นลูกของคุณ?”แม้แต่พ่อที่ไร้ค่าแบบนี้ก็เป็นได้เขารักฉันขนาดนี้เลยเหรอ

เขาแค่อยากรู้เขาไม่สนคำพูดของเธออยู่แล้ว“เธอพูดแบบนี้กับฉันก็ไม่มีประโยชน์หรอกนัชชา”เขาอยากรู้ว่าห้าปีที่ผ่านมาเธอได้คลอดลูกของเขาหรือเปล่าผู้หญิงตัวเล็กๆที่อยู่ตรงหน้าดูแลลูกด้วยตัวเองมาโดยตลอดจริงหรือเปล่า

นัชชาพยายามหักห้ามใจตัวเอง“ถ้าฉันมีลูกกับคุณจริงๆแล้วทำไมฉันถึงไม่บอกคุณ?คุณลืมคิดข้อนี้ไปหรือเปล่าคุณคิดจริงๆเหรอว่าฉันรักคุณจนยอมทำเรื่องแบบนี้”เขารู้สึกเจ็บ

“เธอพูดแบบนี้คิดว่ามีประโยชน์เหรอฉันอยากตรวจให้ชัดเจนใช้เวลาไม่เกินหนึ่งชั่วโมงเธออย่าทำให้ฉันหมดความอดทนดีกว่านะนัชชา”ฟังจากคำพูดของเขาแล้วยังคงไม่จบเพียงแค่นี้แน่

ทั้งหมดนี้ทำให้จิตใจของเตชิตไม่สามารถสงบลงได้ทั้งอายุที่ใกล้เคียงแผลเป็นที่ผ่าคลอดและชื่อของเด็กเขายังเชื่อมั่นในตัวเองในเวลานี้ก็เหมือนกับที่เขาเคยเชื่อว่าเธอยังไม่ตายพวกเขาตัดขาดไม่ได้อย่างแน่นอน

“ไม่ว่ายังไงเด็กนี่ก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคุณ!”นัชชาเปลี่ยนจากความกลัวเป็นความกล้าหาญขึ้นมา

นี่เป็นลูกของเธอเธอจะไม่ยอมรับถึงแม้ว่าสักวันเขาและลูกจะได้พบหน้ากันเธอก็จะไม่มีวันยอมรับว่าเขาเป็นพ่อของลูกแน่!ไม่มีใครทำได้ไม่มีใครจะมาแย่งลูกไปได้นี่เป็นลูกของเธอคนเดียว

เขาหยิบมือถือขึ้นมากดโทรออกเพราะเขารู้ว่าเธอปากแข็งคงไม่ยอมรับแน่เขาจึงตอบเธอไปลวกๆ“โอเคโอเค”จากนั้นเขาก็ไปคุยกับคนในสาย“ประรมนัชชามีลูกหนึ่งคนชื่อธีมนต์นายไปตรวจประวัติให้ฉันหน่อยและต้องสืบให้ได้ภายในหนึ่งชั่วโมงเข้าใจไหม”

“ครับคุณเตชิต“ประรมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนในสายเขาได้แต่รีบตกลงทันที

เขาทำทุกอย่างแล้วตอนนี้นัชชารู้สึกสิ้นหวังมาก

ความลับทั้งหมดกำลังจะถูกเปิดเผยต่อหน้าเธอแล้ว

นัชชารู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันทีเธอทรงตัวไม่อยู่แล้วแต่เธอต้องไม่ให้เขาเห็นว่าเธออ่อนแอมือของเธอจึงจับเตียงไว้แน่นแล้วค่อยๆนั่งลงอย่างยากลำบาก

บรรยากาศในห้องเงียบมากเธอทั้งกลัวทั้งกังวลเวลาทุกๆวินาทีสำหรับเธอมันทรมานมาก

เตชิตก็ไม่ต่างกันในใจของเขารู้สึกกระวนกระวายและเต็มไปด้วยความคาดหวังตอนนี้เขาถูกครอบคลุมด้วยความรู้สึกกลัวต่างๆนานามากมาย

ธีมนต์

ชื่อนี้วนเวียนอยู่ในใจของเขา

การรอคอยมันช้านานและทรมานมาก

สิ่งที่นัชชาไม่คาดคิดก็คือก่อนที่จะรู้ผลสืบของลูกชนุดมก็มาถึงก่อน