ตอนที่325ในที่สุดพ่อลูกก็ได้พบกัน

ตอนที่325ในที่สุดพ่อลูกก็ได้พบกัน

หลังจากที่เตชิตได้รับที่อยู่ใหม่ของนัชชาเขาก็รีบขับรถออกไปตามที่อยู่ทันทีในตอนที่ขึ้นบนทางด่วนแล้วรถเริ่มติดจนทำให้เขารู้สึกรำคาญใจ

ในขณะเดียวกันเสียงมือถือของเขาก็ดังขึ้นเป็นสายจากเลขาที่บริษัท“มีอะไร?”

เขาพูดขึ้นโดยไม่สบอารมณ์จนทำให้เลขารู้สึกกล้าๆกลัวๆที่จะพูด“คุณเตชิตขอโทษที่รบกวนคุณนะครับคือว่าเมื่อสักครู่คุณประทินมาหาคุณครับจนตอนนี้ถึงเวลาเลิกงานแล้วเธอก็ยังไม่กลับ....”

“บอกเธอไปว่าฉันไม่ว่าง”เตชิตไม่สบอารมณ์พอนึกถึงผู้หญิงคนนี้ก็หัวเสียทุกที“ทีหลังก็อย่าให้เธอเข้ามาอีก”

เลขารีบพูดขึ้นทันที“ครับคุณเตชิต!"

ที่จริงแล้วพวกเขาก็ไม่อยากให้คุณประทินมาเพราะทุกคนรู้ว่าเจ้านายตัวรู้สึกอย่างไรกับผู้หญิงคนนี้ที่ผ่านมาทุกคนยอมเธอหมดแต่รอบนี้เจ้านายเป็นคนสั่งจากนี้ก็จะได้ไม่ต้องกระวนกระวายใจแล้ว

ประทินที่นั่งอยู่ข้างหลังถามขึ้นอย่างเร่งรีบ“เขาว่าอย่างไรบ้าง?”

“คุณเตชิตบอกว่าคุณไม่ต้องมาที่นี่อีก”ทัศนคติของเลขาดีมากไม่มีความเย่อหยิ่งหรือดูถูกเธอเลย

แต่ว่าประทินที่ได้ยินแบบนั้นก็รับไม่ได้“ฉันไม่เชื่อ!เขาไม่มีทางพูดแบบนี้แน่ก่อนหน้านี้เราพบกันที่บริษัทตลอด!”

“คุณประทินครับผมก็แค่เลขาไม่กล้าโกหกคุณหรอกครับคุณอย่าทำให้พวกเราลำบากใจเลยถ้าคุณไม่เชื่อคุณโทรไปถามคุณเตชิตโดยตรงเลยก็ได้ครับ”

สีหน้าของประทินไม่สู้ดีเลยถ้าเธอติดต่อเตชิตโดยตรงได้คงไม่เสียเวลามาที่บริษัทหรอก!

เธอไม่ได้โหวกเหวกโวยวายทำได้เพียงมองซ้ายทีขวาทีแล้วมาลงกับพนักงาน“เลขาแบบนายต้อนรับแขกอย่างไร?ใช้วาจาแบบนี้ไม่นานก็ช้าจะถูกไล่ออก!”

เลขารู้สึกงงเล็กน้อยไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองทำอะไรผิดแค่น้ำเสียงหนักไปเล็กน้อย“ความผิดของผมเองที่ทำให้คุณประทินไม่พอใจแต่เรื่องที่ผมจะโดนไล่ออกหรือไม่มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับคำพูดของคุณครับ”

คนที่ตั้งใจทำงานไม่มีใครชอบให้คนอื่นมาพูดกับตัวเองแบบนี้ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้พูดเพราะอารมณ์ไม่ดีหรือเธอชอบดูถูกคนอื่นอยู่แล้ว

ประทินทำอะไรไม่ได้จึงจำใจจากไป

ภายในลิฟต์เธอมองไปในกระจกผู้หญิงที่ใส่ชุดกระโปรงแต่งตัวโดดเด่นทั้งหน้าตาและหุ่นก็ดีหมดเป็นผู้หญิงในฝันของผู้ชายทุกคนแต่ไม่ใช่กับคนที่ชื่อเตชิต

มีคนในใจแล้ว?ก็ไม่พ้นผู้หญิงที่ตายไปคนนั้น?

ห้าปีแล้วเธอไม่เชื่อว่าผู้ชายคนนี้จะไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงคนอื่น!

คิดได้แบบนี้ประทินก็รู้สึกวุ่นวายใจเธอรู้สึกช่วงนี้ตัวเองทรุดโทรมมากผู้หญิงที่ไม่มีความรักไม่ง่ายเลยที่จะทำตัวสดใส

เมื่อลิฟต์ถึงชั้นล่างเธอก็เดินไปขึ้นรถนึกอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็หยิบมือถือมาแล้วกดโทรออก“คืนนี้ว่าไหม?ออกมาเจอกันหน่อยไหม?”

……

ตอนที่เตชิตมาถึงจุดหมายปลายทางก็ประมาณหนึ่งทุ่มแล้วเขามองไปยังตึกตรงหน้าเขาที่นี่นับเป็นโซนคนรวยราคาโดยปกติทั่วไปก็แพงกว่าวิลล่าเสียอีกผู้ที่มีชื่อเสียงและร่ำรวยส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ที่นี่

เขาไม่สามารถขับรถเข้าไปได้จึงจอดรถไว้ริมทางนึกถึงนัชชาและลูกอยู่ในห้องใดห้องหนึ่งของอพาร์ทเมนท์เขาก็รู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาทันที

ดึกขนาดนี้ไม่รู้ว่าพวกเขาจะกินข้าวกันหรือยังกินอะไรบ้างและกินอิ่มหรือเปล่า