ตอนที่ 334
ตอนที่335เตชิตคุณทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร
October 22, 2026
ตอนที่335เตชิตคุณทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร
“ลองดูก่อนเเล้วค่อยว่ากัน”ตอนนี้เธอไม่รู้อะไรเลยทำได้เพียงเดินดูไปทีละก้าว
หัวเรื่องที่ตึงเครียดผ่านไปแล้วจินต์อยากรู้ว่าตลอดห้าปีที่
ผ่านมานัชชาใช้ชีวิตอยู่ยังไง“ที่ผ่านมาเเกไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหน”
“อยู่ลอนดอนอังกฤษเเต่ความจริงเรื่องในครั้งนั้นเกิดขึ้น
เพราะคนทำ”นัชชาไม่อยากปิดบังเธอ
“ว่าไงนะ”
“อืมตอนนั้นมันไม่มีทางเลือกเลยต้องทำเเบบนั้น”พูดจบนัชชารู้สึกผิดกุมมือเธอคืน“ขอโทษที่ทำให้แกเป็นห่วงจะโทษหรือต่อว่าฉันก็ได้ฉันยอมรับผิดทุกอย่าง”
จินต์พูดไม่ออกไม่นึกว่าเรื่องมันจะกลายเป็นเเบบนี้จ้องหน้าเธอนิ่งๆ“จริงๆเลยนะเเกเนี่ย…………”
“ขอโทษ”
จินต์พูดอะไรได้อีกเธอถอนหายใจ“ช่างมันเถอะเเค่เเกกลับมาก็ดีเเล้วเรื่องมันผ่านไปเเล้วก็ให้มันเเล้วกันไป”
“จินต์……”
“พอเเล้วหยุดร้องไห้ได้เเล้วน้ำตาเเกมีค่าเกินกว่าฉันจะรับผิดชอบไหว”จินต์ยกมือเช็ดน้ำตาตัวเองไปด้วยยิ้มพูดล้อเธอไปด้วยเหมือนผีบ้า
นัชชายิ้มทั้งน้ำตา“ฉันคิดถึงเเกมาก”
“กลับมาครั้งนี้เเกมีแพลนอะไรที่ผ่านอยู่ลอนดอนคนเดียวลำบากรึเปล่า”จินต์มีคำถามมากมายจะถามเธอไม่รู้จะเริ่มถามอัน
ไหนก่อน
นัชชาเล่าให้เธอฟังอย่างละเอียด“ก่อนหน้านั้นฉันเคยช่วยผู้อพยพคนหนึ่งในประเทศเราตอนที่หนีไปได้ก็เป็นเพราะเขาช่วยอยู่ที่โน่นเขาคอยดูเเลฉันเเละลูกเป็นอย่างดีมีสำนักงานทนายความเป็นของตัวเองสุขสบายเเต่เพียงเเค่เหนื่อยใจ”
“ผู้อพยพหรอ”จินต์นึกคิด
นัชชาช่วยเตือนความจำเธอ“จำครั้งนั้นได้มั้ยครั้งที่เราไปเที่ยวเเล้วเราไปเจอผู้ชายคนหนึ่งเป็นเขาชื่อชนุดม”
ผ่านมาหลายปีจินต์นึกตั้งนานกว่าจะนึกออก“อ๋อฉันนึกออกล่ะเป็นเขาคนนั้นเองหรอ”
“อืม”
“เเล้วตอนนี้พวกเเกเป็นอะไรกัน”
นัชชารู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ส่ายหน้า“สนิทมากกว่าคำว่าเพื่อนเป็นเหมือนญาติกัน”
จินต์เมื่อเชื่อที่เธอพูด“อย่ามาผู้ชายคนหนึ่งคอยช่วยเหลือเเกมาตลอด5ปีเขาต้องรู้สึกอะไรกับเเกเเน่นอน”
นัชชาเหมือนถูกพูดเเทงใจดำเพราะเธอเข้าใจเธอดี
เห็นเธอไม่ยอมพูดจาจินต์รู้ตัวว่าคงเดาเรื่องถูกเเละเธอก็นึกถึงเตชิต“เเล้วเเกจะเอาไงต่อจะปรับความเข้าใจกับเตชิตหรือบอกลาชนุดม”
“ฉันติดค้างชนุดมไว้มากทั้งชีวิตนี้ก็ชดใช้ให้เขาไม่หมดอย่าบอกว่าบอกลาฉันจะคอยทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อทดเเทนสิ่งที่เขาเคยช่วยเหลือฉันเเต่ถ้าเรื่องความรักฉันยังไม่พร้อมที่จะเริ่มใหม่กับใครจริงๆ”
จินต์เข้าใจเธอ“โอเคเรื่องหัวใจเเกต้องตัดสินใจเองมีเรื่องอะไรที่คิดไม่ออกหรือตัดสินใจไม่ได้ฉันเปิดประตูต้อนรับเเกเสมอถ้าเเกต้องการ”
นัชชาต้องการเเค่นี้“ขอบใจเเกมากนะจินต์”
จินต์“ถ้ารู้สึกขอบคุณจริงๆเเกก็อย่าไปไหนอีกเลย”