ตอนที่339นัชชากลับมาแล้ว

ตอนที่339นัชชากลับมาแล้ว

อีกฝั่งเตชิตขับรถกลับมาบ้านเก่าเพิ่งถึงหน้าบ้านเธอก็ได้ยินเสียงแหลมเข้าหู“น้าคะหนูเอาอันนี้ไปวางไว้ที่โต๊ะมันสวย”

“ดีจ้ะๆไหนๆก็มาแล้วจะซื้อของมาทำไม”เสียงจริยาตามมาติดๆ

เตชิตหันหลังเดินกลับแต่เดินได้ไม่กี่ก้าวก็ได้ยินเสียงคนเรียก“เตชิตคุณเพิ่งกลับมาถึงหรอ”

เธอไม่เรียกไม่เท่าไหร่พอเรียกคนทั้งบ้านได้ยินชัดเจน

เตชิตรู้ว่าเธอกำลังคิดจะทำอะไรอยู่เขาหันหลังยิ้มแห้งไม่นานเธอก็เดินมายืนอยู่ตรงหน้า

เขาหน้านิ่งมองผู้หญิงอยู่ตรงหน้า

ประทินรู้ว่าเขาไม่ชอบเธอไม่ชอบถึงขั้นไม่อยากเห็นหน้าในใจเธอรู้ดีแต่ต้องทำเป็นไม่รู้“วันนี้คุณยายบอกว่าจะห่อเกี๊ยวกินกลัวทำไม่ทันคุณอย่าเข้าใจฉันผิด”

“เธอมาบ้านฉันแล้วมาบอกว่าอย่าเข้าใจผิดหรอ”เตชิตตอกกลับแบบไม่ไว้หน้ามองด้วยสายตาแหลมคม“คุณประทินชอบทำให้คนอื่นรู้สึกอึดอัดหรอครับ”

ประทินรู้ว่าเขาพูดจาไม่ดีกับเธอไม่ไว้หน้าเธอแต่ทุกครั้งพูดเหมือนเธอน่ารังเกียจเหมือนขยะเธอหน้าร้อน“ถ้าคุณไม่พอใจไม่ต้องสนใจฉัน............”

ตอนแรกเธอจะทำตัวสูงส่งแต่ยังไม่ทันได้พูดจบเขาก็เดินผ่านเธอเข้าบ้านไปเลยโดยที่ไม่สนใจเธอ

มันเจ็บกว่าการที่เขาตบหน้าเธอเธอโกรธแต่ก็ต้องกลันไว้หันหลังเดินตามเขาเข้าไปกัดฟันแน่น

ไม่เป็นไรเขาไม่ชอบเธอแต่คนในครอบครัวเขาชอบเธอมาก

จริยากำลังจัดดอกไม้ที่ประทินเอามาเป็นดอกลิลลี่กับดอกไฮเดรนเยียเห็นเขาเข้ามาเธอรีบยืนตัวตรง“เตกลับมาแล้ว”

คนที่ยืนตามเธอคือผู้ชายที่นั่งอยู่บนโซฟาสามีปัจจุบันของจริยาชนุตต์

“แม่ลุงชนุตต์”เตชิตเรียกชื่อเป็นการทักทายถึงเขากับจริยาจะอยู่ด้วยกันมานานแล้วเเต่เขาก็ยังเรียกเขาว่าลุงเหมือนเดิม

หลายเรื่องถูกกำหนดแล้วตั้งแต่ต้นเขาไม่อยากบังคับตัวเองให้สนิทสนมกับใครโดยเฉพาะในฐานะแบบนี้

ชนุตต์ลุกขึ้นยืนปีหนึ่งเจอเตชิตไม่ถึงครั้งตอนนี้ได้เจอความรู้สึกทีเปล่งประกายออกมาจากตัวเขาทำให้เขาทำตัวไม่ถูก

เขารู้ว่าจริยามีลูกชายที่เก่งมากคนหนึ่งเมื่อก่อนเป็นทนายตอนนี้กลายเป็นอันดับหนึ่งในประเทศตอนนี้ทำด้านลงทุนธุรกิจไปได้ดีเหมือนกัน

ตอนนี้ได้เจอก็ไม่เหมือนคนธรรมดามองก็รู้ว่าไม่ใช่คนที่มีเวลาว่างมาก

เตชิตไม่สนใจว่าเขาจะมองตัวเองยังไงหันไปถามจริยา“ตากับยายล่ะครับ”

“ยายอยู่ห้องครัวตาอยู่ห้องหนังสือชั้นบน”จริยาพูดจบประทินเดินเข้ามาพอดีรู้ว่าเตชิตไม่อยากเจอเธอจริยาเลยได้แต่ยิ้มให้เธอ

เตชิตเดินขึ้นไปชั้นสองเรียกให้เขาลงมาและเป็นการทักทาย

ตั้งแต่ครั้งที่เป็นโรคหัวใจครั้งนั้นเขากับเตชิตก็ไม่ค่อยถูกกันเขาว่าให้เตชิตอกตัญญูไม่เชื่อฟังจนทำให้เขาโรคกำเริ่มเตชิตไม่ยอมแพ้เรื่องนัชชาง่ายๆ

แต่ตอนนี้นัชชากลับมาแล้วเตชิตก็ไม่คอยหลบหนีอีกต่อไปเรื่องผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปเดี๋ยวเขามีเรื่องจะพูด