ตอนที่455 รักษาด้วยการเปลี่ยนถ่ายเลือด

“เขาพูดแบบนี้จริงหรอ” ปรัณยืนมองหน้านัชชา ยื่นชาไปให้เธอ “เมื่อวานพี่โทรหาเขาก็ไม่รับสาย หลังจากนั้นก็ติดโตไม่ได้อีกเลย คงตัดสินใจจะไม่กลับมาจนกว่าจะหายขาด”

คาดไม่ถึงที่เขาจะบอกให้เธอไม่ต้องรอ ทั้งๆที่เขาต้องการและรักเธอมากมมายขนาดนั้น

นัชชาไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เมื่อวานหลังจากที่เตชิตจากไป เธอร้องไห้หนักมมาก หนักกว่าครั้งไหนที่ผ่านมา ถ้าเขาเพียงแค่จากไปเฉยๆไม่เท่าไหร่ แต่เขาจากไปเพราะเรื่องสุขภาพร่างกาย ในใจเธอเหมือนถูกมีดกรีด เลือดไหลไม่หยุด

“พี่รู้ว่าตอนนี้เธอเสียใจ การที่เขาตัดสินใจทำแบบนี้เพราะต้องการปกป้องเธอกับลูก เขาคงเป็นคนที่เสียใจและเจ็บปวดมากที่สุด” ปรัณไม่รู้จะปลอบนัชชายังไง จะต้องพูดยังไง แต่เขาอยากจะพูดอะไรเพื่อปลอบเธอบ้าง

นัชชายิ้มส่ายหน้า “ตอนนี้ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ต้อการเพียงให้เขาหายกลับมาเป็นปกติ พอนัชนึกถึงสภาพที่เขาต้องทนเจ็บปวด นัชก็แทบจะ..........”

เธอหยุดชะงักพูดไม่ออก ความกังวลกลัวของเธอทำให้เธอน้ำตาแทบไหล

“อยากไปเยี่ยมเขามั้ย” ปรัณลองถามขึ้น พวกเขารู้ที่ที่เตชิตทำการเข้ารักษาตัว ทำงานสายเดียวกัน ถึงจะไม่ใช่ชนัยเขาก็สืบได้

“ไม่ค่ะ” นัชชาตอบกลับแบบไม่ลังเล คำถามนี้เธอคิดมาทั้งคืน ตอนนี้เธอทำใจได้แล้ว “การที่เขาตัดสินใจจากไปแบบนี้ เขาคงคิดมาดีแล้ว นัชเคารพในการตัดสินใจของเขา ถ้านัชไป นัชกลัวจะหักห้ามใจตัวเองไม่ได้”

ปรัณค่อนข้างแปลกใจที่เธอพูดออกมาแบบนี้ เขานึกมาตลอดว่าเธอเป็นคนที่ทำอะไรชัดเจน แต่นึกไม่ถึงว่ายังตัดสินใจแบบเด็ดขาดได้ด้วย

“โอเค ถ้าอยากเจอเมื่อไหร่ให้บอกพี่”

……………..

พอเตชิตถึงสถานบำบัดของLee เขาก็เดินเข้าไปในห้องพักที่เขาเตรียมไว้ให้ เขาทำการตรวจเช็คทั้งตัว ค่าตัวเลขแม่นยำกว่าครั้งก่อน และส่วนผสมในเลือดก็เห็นได้อย่างชัดเจน

Lee เอาผลตรวจมาอธิบายจะทำการรักษาครั้งแรกยังไงให้เขาฟัง “ขั้นแรกพวกเราจะหยุดยาที่ปรัณให้แกกิน ถึงมันจะช่วยบรรเทาความเจ็บปวดได้ แต่ตอนนี้แกพักรักษาอยู่ที่นี่ไม่เหมือนตอนอยู่ที่บ้าน มันไม่ได้มีผลดีหรือช่วยในการรักษา”

เตชิตไม่ขัดข้อง “ได้”

“แต่มันจะมีผลตามมา ร่างกายแกจะรู้สึกไม่ปกติ ทำใจไว้ได้เลย” Leeพูดเตือนเขาทุกอย่าง

“เจ็บปวดไม่เป็นไร ขอแค่หายเร็วๆ” เตชิตพูดโดยไม่ลังเล เขาเตรียมใจไว้แล้วการที่เขาอยากหายแล้วกลับมาเป็นปกติมันไม่ใช่เรื่องง่าย

Leeได้ยินดังนี้ สีหน้าเปลี่ยนไป เขาคิดว่าตัวเองเก็บซ่อนไว้ได้ แต่เตชิตตาคมกว่า ถูกจับได้

“แกต้องการจะบอกอะไร บอกมาตรงๆ” เตชิตดูออกว่าเขากำลังลังเล

Leeเงียบไปสักพัก มองดูหน้าจริงจังของเขา “ความจริงมันมีอีกหนึ่งวิธี........”

เตชิตยกคิ้วขึ้น แววตาเริ่มมีความหวัง

“เปลี่ยนถ่ายเลือด” Lee พูดออกมาด้วยน้ำเสียหนักใจ

การที่เป็นหมอ ถึงแม้จะไม่ใช่หมอที่เก่งกาจ ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะใช้วิธีนี้ ไม่ต้องบอกว่าวิธีนี้จะเวิร์คหรือไม่เวิร์ค เพียงแค่คิดก็ไม่ควรจะคิดแล้ว

แต่อะไรมันก็เกิดขึ้นได้ ถ้าถึงเวลาเตชิตไม่สามารถควบคุมไว้ได้ มันก็คงไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีไปกวานี้

วิธีนี้เขาไม่เคยได้ยินปรัณพูดถึง เขาไม่มีทางที่จะไม่รู้ คงเลือกที่จะไม่พูดถึงเพรายังไม่ถึงขั้นวิกฤตจริงๆ

“เปลี่ยนถ่ายเลือดหรอ” เตชิตขมวดคิ้ว ถามอย่างไม่เข้าใจ

ความคิดเห็น