ตอนที่464 เมื่อไหร่พ่อจะกลับมาครับ

ตอนที่464 เมื่อไหร่พ่อจะกลับมาครับ

เขาไม่ได้สนใจเธอ แต่หันไปขอโทษลูกค้า “ขอโทษนะคะ มีเรื่องนิดหน่อยขอพาน้องไปแปปหนึ่งนะคะ แปปเดียวจนิงๆค่ะ”

เธอพาชีวถามาที่ชั้นสอง มีห้องแบบเปิดมากมาย เป็นมุมที่ดีๆทั้งนั้น เธอมายืนอยู่ที่ตรงกลางของร้าน เธอรู้ว่ามุมนี้เป็นมุมที่แพงที่สุด

“พี่พาหนู มาที่นี่ทำไมคะ”

ผู้จัดการดันเธอเข้าไป “หาเงินไง คว้าโอกาสไว้ดีๆ”

พูดจบ เธอก็เดินออกจากห้องไป ปิดประตูห้องลง เสียงทุกอย่างเงียบไป ชีวภาเริ่มรู้สึกกลัว แสงไฟอ่อนๆเธอเห็นมีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาทางเธอ เป็นเหงาที่สูงใหญ่

ได้กลิ่นน้ำหอมจากตัวเขา เดินมายืนอยู่ตรงหน้าเธอ เธอแทบไม่กล้าหายใจ

ชนุดมมองดูหน้าที่ตื่นกลัวของเธอ ชุดที่เธอใส่มันต่างจากหน้าที่ใสซื่อของเธอ

เขาเหลือบไปมอง จู่เขาก็ยื่นมือออกไป เธอหน้าซีด “คุณจะทำอะไร”

เขาไม่สนใจ ยื่นไปจับของที่อยู่ในกล่องขึ้นมาดู พูดด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ “ขายถุงยางหรอ”

ชีวภาเหมือนแมวน้อยที่ถูกเหยียบหาง เธอเอื้อมมือไปแย่งมันคืนมา “อย่ามายุ่งกับของของฉัน”

“ไม่ได้ยินที่ผู้จัดการบอกหรอ ของเธอฉันขอเหมาทั้งหมด”

ชีวภาทำงานที่นี่มาเกือบเดือนแล้ว ทุกคืนเธอภาวนาให้ขายหมดเร็วๆ ตาตอนนนี้เธอกลับหน้าร้อน

เธอทำมาถึงขั้นนี้แล้ว ยังจะอายอะไร เธอสูดหายใจเข้า ยื่นทั้งกล่องไปให้เขา “ทั้งหมด30กล่อง2400 คุณจะจ่ายเงินสดหรือจ่ายผ่านบัตรคะ”

ชนุดมล้วงเงินจากกระเป๋าออกมา ใส่ในกล่องให้เธอ “ของฉันยกให้ เงินไม่ต้องทอน”

ชีวภามองดูเงินที่เขาวางให้ เธอรู้สึกโกรธ แต่พอนึกถึงเรื่องที่โรงพยาบาลตามทวงให้เธอไปจ่าย เธอเลยหลับตาลง ฉีกยิ้มอย่างไม่เต็มใจ “ขอบคุณค่ะ”

เธอไม่มีทางเลือกอื่น เธอต้องยอมทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อให้ได้เงินที่ต้องการ

ชนุดมเห็นเธอเชื่อฟัง ทำให้นึกถึงนัชชา ผู้หญิงที่ภายนอกอ่อนแอแต่ข้างในแข็งแกร่งยิ่งกว่าผู้ชายทั่วไป

เขาอยากกลั่นแกล้งเธอ มองดูเธอเก็บเงินใส่กระเป๋า เขาล้วงเงินออกมาจากกระเป่า ชี้ไปที่โต๊ะ “ถ้าดื่มหมด เงินทั้งหมอนี้จะเป็นของเธอ”

ได้ยอนดังนี้ เธออึ้ง มองไปตามที่เขาชี้ ไม่ใช่น้อยๆและอีกอย่างมันแรงเธอคงรับไม่ไหว

ชีวภาหันมามองเขา “ขอบคุณที่คุณช่วยฉันไว้เมื่อกี้ ฉันแค่มาขายของ ฉันคออ่อนคงดื่มมันไม่ได้ ถ้าทำให้คุณรู้สึกไม่พอใจฉันต้องขอฌทษด้วยนะคะ”

ชนุดมไม่นึกว่าเธอจะปฏิเสธ “เธออยากได้เงินไม่ใช่หรอ”

เขาพูดออกมาตามตรง เธอชะงักไปเล็กน้อย “ใช่ ฉันต้องการเงินแต่เหล้านี้ฉันคงดื่มไม่ได้จริงๆ”

“เธอคิดว่าเธอจะได้ออกไปจากห้องนี้ ถ้าเธอไม่ดื่มมัน”

เธอตกใจคำขู่ของเธอ นี่เขาขู่เธอชัดๆ

“คุณ..............”

“ไปดื่มซะ” เขาพูดอีกครั้งด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “ดื่มเสร็จเอาตังค์แล้วจะออกไป”

เธอมองดูใบหน้าที่จริงจังของเขา เธอรู้ว่ายังไงเธอก็ไม่มีทางเลือก เงินที่เธอรับมาจากเขา เธอรู้อยู่แล้วมันคงไม่ง่ายขนาดนั้น