ตอนที่502โดนลักพาตัวในห้องพิเศษ

หลังจากกินข้าวเสร็จทั้งคู่ก็ขับรถไปยังสปาเมื่อเปิดประตูกก็ได้กลิ่นน้ำมันหอมระเหยทำให้รู้สึกสบายผ่อนคลายนัชชาได้มีการจองโปรแกรมล่วงหน้าไว้ก่อนหมอนวดพาพวกเขาเข้าห้องหลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าก็เดินเข้าห้องสปาผิวของหล่อนช่างบอบบางมีน้ำมีนวลขาวละเอียดลอออย่างเห็นได้ชัดเจนถ้าหากไม่ใช่ในเวลานี้เตชิตคงต้องจัดการกับหล่อนแน่ๆ

เขาดูหล่อนที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเอาแต่วุ่นวายสนุกกับดอกไม้และน้ำเขากลืนน้ำลายตั้งหลายรอบได้แต่เบนสายตาไปจากหล่อน

หมอนวดนวดอยู่ข้างกายหล่อนอยู่ตลอดอาจจะเป็นเพราะว่าหมู่นี้หล่อนเหนื่อยล้ามาโดยตลอดน้ำอุ่นได้ชำระล้างซึ่งความเหนื่อยล้าไปหมดจนหล่อนเกือบผล็อยหลับไปหลายครั้งแล้วเชียว

“คุณนัชชาคะคุณยังเลือกโปรแกรมแช่น้ำเย็นไว้ต้องรบกวนไปอีกห้องหนึ่งนะคะ”หมอนวดข้างตัวเธอกระซิบเตือนเธอเบาๆ

นัชชาพยักหน้าอย่างสะลึมสะลือ“เกือบลืมไปแล้วฉันไปตอนนี้แหละ”

พูดจบหล่อนก็ยืนขึ้นแต่เตชิตรีบคว้าหล่อนไว้“แช่น้ำเย็นเดี๋ยวก็เป็นหวัดอย่าไปเลย”

หล่อนได้แต่ยิ้มและสะบัดมือเบาๆ“ไม่เป็นไรหรอกเมื่อกี้ฉันถามแล้วเขาบอกว่าในน้ำมีสมุนไพรอยู่ในนั้นด้วยมันดีต่อสุขภาพนะคะ”

“งั้นผมไปกับคุณด้วย”

“ไม่ต้องหรอกค่ะเมื่อวานคุณบอกว่ายังไม่สบายปวดหัวอยู่ถ้าไปแช่น้ำเย็นมันไม่ได้จริงๆนะ”นัชชากดสัมผัสกับมือของเขาไว้รู้สึกได้ว่าวันนี้เขาดูแปลกๆ“แค่ยี่สิบนาทีเองค่ะคุณเป็นห่วงอะไรคะเนี่ย?”

เมื่อวานเกิดเรื่องขึ้นหากเขาไม่เป็นห่วงก็แปลกแล้วแหละ

เตชิตเกลียดที่เขาไม่สามารถเอาตัวหล่อนไว้ข้างกายได้และไม่ให้หล่อนไปไหนได้หล่อนเองก็เพียรพยายามดื้อดึงที่จะไปเขากลัวหล่อนรับรู้ถึงความรู้สึกนี้ได้ทำได้เพียงแต่ให้หล่อนไป

เมื่อนัชชาเพิ่งเดินไปเตชิตมองไปยังบอร์ดี้การ์ดที่อยู่หน้าประตูทางออกเขาใช้สายตามองพวกเขาแล้วมองไปยังนัชชาเพื่อให้เหล่าบอร์ดี้การ์ดเดินตามไปเขาจะได้วางใจได้

ห้องแช่น้ำเย็นนั้นเป็นห้องที่อยู่ด้านในสุดริมระเบียงนัชชาเดินตามทางที่มองนวดชี้แล้วเข้าไปพลางพูดกับหล่อนว่า“คุณนัชชารบกวนรอสักครู่นะคะดิฉันขอไปหยิบอุปกรณ์ที่ใช้นวดสักครู่เดียวค่ะ”

นัชชามองหล่อนที่เดินห่างออกไปตัวนัชชาเองก็เดินเข้าสระเล็กๆด้านข้างตัวของนัชชาห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวขนาดกว้างและยาวร่างกายของเธอมิดชิดเป็นอย่างดีแต่ขณะนั้นเองหล่อนอดไม่ได้ที่จะเข้าไปในห้องนั้นและถอดเสื้อคลุมอาบน้ำออกและเหลือเพียงผ้าเช็ดตัวที่เกาะอกไว้

ผ้าเช็ดตัวสีขาวนั้นปกปิดได้แค่ช่วงท่อนขาบนทั้งสองข้างขาเรียวยาวทั้งสองข้างนั้นเดินย่างก้าวเข้าสระจนรับรู้ได้ถึงความเย็นของไอน้ำ“หื้อ”

ในห้องนั้นหล่อนถูกเสียงสายน้ำไหลเรียกหานัชชาลองหลายครั้งที่จะเอาตัวแช่ไปในน้ำน้ำมันเย็นจัดแปบเดียวผิวก็กระชับตึงขึ้นช่วงที่หล่อนค่อยๆปรับตัวกับสภาพความอบอุ่นนี้ทว่าหล่อนรู้สึกว่าด้านหลังของหล่อนมีไอร้อนหล่อนรับรู้ได้เลยว่าดด้านหลังขงหล่อนมี...คน!

สถานที่แบนี้ค่อนข้างเป็นส่วนตัวจะเป็นไปได้ยังไงที่มีคนเข้ามา?

นัชชาตกใจจนหน้าซีดแม้ว่าหล่อนไม่ได้หันกลับไปมองพลันรีบลุกยืนออกจากสระน้ำเพื่อออกไปด้านนอกแต่น่าเสียดายที่ผู้ชายที่อยู่ด้านหลังนั้นรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของหล่อนตั้งนานแล้วเขารีบนำผ้าขนหนูอุดปากหล่อนไว้และนำตัวหล่อนออกมา

“อื้ออื้ออื้อ”นัชชาโดนปิดปากปิดจมูกอย่างแน่นพยายามทำทุกวิถีทางที่จะต่อสู้กับคนที่อยู่ด้านหลังแต่การต่อสู้อย่างไม่คิดชีวิตของหล่อนมันทำได้แค่น้ำกระจายออกไปเท่านั้นเอง

ประตูห้องก็ไม่รู้เลยว่าถูกคนปิดตั้งแต่เมื่อไหร่พนักงานเมื่อกี้ที่บอกว่าจะไปเอาอุปกรณ์ในการนวดไม่กลับมาสักที

นัชชาหัวใจเต้นถี่ตอนนี้เองหล่อนเพิ่งเข้าใจว่าแท้จริงแล้วตั้งแต่ที่หล่อนกับเตชิตเข้ามาที่ร้านนี้ก็ถูกจับตามองตั้งแต่แรกอยู่แล้ว!

ทันใดนั้นเองมีดปลายแหลมเย็นๆด้ามหนึ่งก็จ่อที่คอของเธอปลายแหลมคมนั่นมันส่องแสงกระทบเข้าตาหากไม่ระวังมันคงสร้างบาดแผลให้กับผิวของเธอ

นัชชาหยุดการต่อสู้เพราะว่าขาดอากาศหายใจจนหน้าแดงแปร๊ด

“ฉันรู้ว่าด้านนอกมีคนคอยดูอยู่หากเธอไม่อยากตายก็สงบปากสงบคำไว้”เป็นเสียงต่ำของผู้ชายที่มาจากด้านหลัง

เสียงนี้นัชชาเหมือนเคยได้ยินมาก่อนจากที่ไหนมันช่างคุ้นเคยแต่ว่าบอกไม่ถูกนางคาดเดาว่าน่าจะเป็นผู้ชายคนต่างชาติคนนั้นที่เจอกันในร้านเธอตกใจจนตาถลึงออกมาหล่อนไม่มั่นใจเลยทำเสียง“อื้ออื้อ?”

Hawkเอามีดจ่อที่ผิวของหล่อนแรงกว่าเดิมเขามั่นใจว่าจะไม่สู้แล้วเลยปล่อยมือจากหล่อน

หล่อนสูดหายใจเข้ายังโพรงจมูกลึกๆและผ่อนออกมาไม่กล้าแม้ที่จะขยับและไม่กล้าที่จะหันหัวกลับมา“คุณคือ....Oden?”

ความคิดเห็น