ตอนที่506ครอบครองและย่ำยี

เท้าหน้าของนัชชาเพิ่งจะก้าวกลับเข้ามาในห้องเท้าหลังยังไม่ทันก้าวเข้าห้องhawkก็ตามเธอมาติดๆเธอรู้สึกสังหรณ์ใจว่าชายคนนั้นไม่ได้มีเจตนาดีเป็นแน่เธอไม่เดินเฉียดเตียงยืนอยู่ข้างหลังโซฟา

เมื่อhawkเข้ามาในห้องเขาก็เห็นร่างบอบบางเรียวเล็กเขาปิดประตูโดยไม่ลังเล‘แกร๊ก’เขาล็อคประตูลง

ดวงตาของนัชชาหรี่ลงจ้องมองการกระทำของเขาจ้องมองการเคลื่อนไหวของเขาอย่างระแวดระวัง

"การที่คุณมองผมแบบนี้ทำให้ผมตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อยๆ"hawkไม่รีบเดินเข้าไปหาเธอแต่กลับหยิบเหล้าฝรั่งขวดหนึ่งในตู้เก็บของที่ฝังอยู่ที่ผนังไม่มีฉลากใดๆแสดงบนขวดไม่รู้ว่าผลิตจากที่ไหนเขาไม่ได้รินใส่แก้วแต่กลับเปิดขวดกรอกปากดื่มอึกๆพลางยื่นให้นัชชา"คุณต้องการสักหน่อยไหม?"

"ฉันไม่ดื่มเหล้า"

"โกหกผมอีกแล้ว"hawkจำได้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่คอแข็งไม่เลวเลยทีเดียว"คุณยังมีเพื่อนสนิทอีกคนที่ดื่มเหล้าเก่งมากไม่ใช่หรือ?ดูเหมือนว่าจะชื่ออะไรนะ……แต่เสียดายที่ผมลืมชื่อของเธอซะแล้ว"

เขามองไปที่แววตาของนัชชาสนุกกับความรู้สึกที่ควบคุมเธอให้อยู่ในกำมือเขาพูดอย่างรู้สึกสบายอารมณ์“เดิมทีต้องใช้ความคิดอย่างมากในการสอบสวนแฟนทนายความของคุณ"

Hawkยืนพิงโต๊ะขายาวๆของเขาไขว้เข้าหากันเงยหน้าขึ้นมองมุมห้องดูเหมือนกำลังนึกอะไรบ้างอย่าง"แต่ลองคิดดูอีกทีถ้าเตชิตไม่ได้รับคดีนี้ก็คงไม่ต้องลงมือกับแฟนหนุ่มของคุณตอนนี้คนที่จะถูกลงโทษแทนคุณก็น่าจะเป็นเขา"

หลังจากพูดจบก็หันหน้าไปทางนัชชากระพริบตาไม่กี่ที"เป็นยังไงเสียใจขึ้นมาแล้วล่ะซิ?"

นัชชารู้ว่าเขาจงใจพูดเพื่อทรมานหัวใจของเธอโดนจับมาสองวันแล้วเธอไม่ได้รู้สึกกลัวเหมือนตอนแรกๆความกลัวของเธอกลับถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกเฉยเมย"คนที่เลือดเย็นอย่างคุณไม่มีเพื่อนไม่มีครอบครัวไม่สามารถเข้าใจความรู้สึกของฉันได้หรอก"

ในสายตาของเธอhawkเป็นเหมือนปีศาจเขาไม่มีร่องรอยความรู้สึกของมนุษย์เหลืออยู่เลยเขาเป็นเพียงสัตว์เลือดเย็นส่วนอารมณ์ความรู้สึกที่แสดงออกมาก็เป็นแค่การแสดงเท่านั้นผู้ชายคนนี้ไม่มีความจริงใจและไม่มีเมตตาใดๆ

คำพูดของหญิงสาวประสบความสำเร็จทำให้มือที่จับขวดเหล้าไว้นั้นชะงักไปชั่วครู่ทันใดนั้นเขาก็หัวเราะออกมาเหมือนกับปีศาจ"เพื่อนครอบครัวพวกเขาจะทำร้ายผม"

"ไม่"นัชชาจ้องตรงเข้าไปในดวงตาของเขานี่เป็นครั้งแรกที่เธอพูดคุยเกี่ยวกับความคิดของเธออย่างตรงไปตรงมา"ไม่ใช่ว่าพวกเขาทำร้ายคุณตัวคุณเองต่างหากเลือกที่จะเป็นแบบนี้มีคำพูดประโยคหนึ่งบอกไว้ว่าทุกอย่างย่อยเกิดจากเหตุถึงมีผลคุณทำเหตุอะไรลงไปมันก็จะเป็นผลแบบนั้น"

เธอยืนอยู่ตรงนั้นเธอไม่มีทางสู้และเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆที่อ่อนแอคนหนึ่งแต่กลับเท้าเอวว่าเขาอยู่ฉอดๆที่เรื่องเป็นแบบนี้ก็เพราะเขาทำกรรมไม่ดีถึงได้รับผลแบบนี้ไม่เคยมีใครกล้าพูดกับเขาเช่นนี้แม้แต่hawkก็ไม่รู้ว่าเขาควรจะปรบมือให้เธอหรือจะสั่งสอนเธอสักหน่อย

ชายหนุ่มหยิบขวดเหล้าขึ้นมาแล้วกระดกอึกใหญ่เปรียบเทียบกับเมื่อสักครู่ครั้งนี้ดูจะลุกลนไม่น้อยเหมือนเขาจะใช้แอลกอฮอล์เย็นๆจากเหล้าฝรั่งนี้เพื่อดับไฟโทสะของตนไฟโทสะไม่ดับแต่กลับโหมหนักกว่าเดิม

เขาเดินตรงไปที่นัชชาดันเธอไปที่ผนังห้องแววตาของเขาไม่มีรอยยิ้มทั้งสิ้นเหลือแต่ความเย็นชาที่บาดเข้ากระดูกริมฝีปากแดงที่เซ็กซี่ของเขาโดนเคลือบด้วยสีเหลืองของเหล้าฝรั่งทำให้ดูมันวาวเขายิ้มอย่างเย็นชานิ้วทั้งห้าของเขาบีบไปที่แก้มของเธออย่างหนักหน่วง

"คุณหยาบคายเกินไปแล้วนะ"

ดูเหมือนว่าขณะเดียวกันที่เธอพูดประโยคนี้ออกมาร่างของนัชชาก็ถูกแบกขึ้นไหล่เธอเหมือนของที่เบาๆในที่สุดก็สูญเสียอิสรภาพ

"อ๊ะ!"ตาลายหัวหมุนไปหมดเสียงที่ร้องด้วยความตกใจเมื่อสักครู่น่าสงสารหนักกว่าเดิม"ปล่อยฉันนะ!"

ความคิดเห็น