ตอนที่549ฝึกรับความรักนี้

ตอนที่549ฝึกรับความรักนี้

ภาพสั้นๆแทรกเข้ามาในสมองของเธอจากนั้นก็แทงเข้าไปในสมองของเธอเธอยิ่งอยากจะหาเบาะแสต่อแต่ก็ยิ่งคิดอะไรไม่ออก

นัชชาค่อยๆเห็นหน้าของเด็กชัดๆเป็นหน้าของธีมนต์ที่เธอเคยเห็นในวีดีโอซ้ำแล้วซ้ำเล่าเขายิ้มอย่างมีความสุขจนเห็นฟันที่ขาวสะอาด“แม่ครับนี่คือพ่อหรอครับ?”

ภาพและเสียงของตอนนั้นไม่มีความรู้สึกว่าแกล้งทำเลย

เธออยากจะตอบแต่ทำไม่ได้เธอไม่รู้แม้กระทั่งว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น

โวง

มีเสียงดังขึ้นมาในหูของเธอเส้นเลือดก็เต้นแรงจนเธอรับรู้ได้มันมีมือมากระชากที่หัวเธอทนไม่ไหวก็ร้องออกมา“อ้าๆๆทรมานเจ็บ.......”

เตชิตตื่นเพราะเสียงร้องที่เจ็บปวดนี้ตาของเขายังไม่ได้เหมือนคนที่ตื่นมานานแล้วแต่พอสายตาไปมองเห็นคนที่ทรมานอยู่บนเตียงก็ตื่นมาทันที

เขารีบนั่งตัวตรงแล้วถามอย่างเป็นห่วงว่า“นัชชาเป็นอะไร?”

ก่อนหน้านี้นัชชาก็มีฝันร้ายตลอดถึงแม้ว่าตอนนี้จะลืมตาอยู่เขาก็ไม่แน่ใจว่าเธอนั้นฝันร้ายหรือว่าทรมานจริง

นัชชาใช้มือทุบที่หัวตัวเองตลอดเหมือนทำแบบนี้แล้วจะทำให้ความเจ็บปวดลดลง

เตชิตแค่ดูก็รู้สึกสงสารเขาไปจับที่มือของเธอไม่ให้มือเธอขยับและเรียกชื่อเธอไม่หยุด“นัชชาตื่นๆ!มองที่ฉัน!”

เสียงของเขาทำให้นัชชาได้สติออกมาจากหลุมมรสุมเมื่อกี้พอไปสบกับตาของผู้ชาย“เตชิต......”

“ฉันเองฉันอยู่นี่แล้ว!”เตชิตถอนหายใจและปล่อยมือที่จับมือเธอไว้“ไม่เป็นไรแล้วนะถ้าคิดไม่ได้ก็อย่าบังคับตัวเอง”

มีหลายครั้งที่เธอเป็นอาการแบบนี้นึกถึงเรื่องที่ผ่านมาก็จะทำให้เธอรู้สึกทรมานเขาเคยถามปรัณเขาบอกว่านี่คือเรื่องปกติสำหรับคนที่เสียความทรงจำถึงแม้จะเจ็บแต่ก็จะทำให้เธอนึกถึงเรื่องราวเก่าๆได้

แค่เตชิตเห็นเธอทรมานแบบนี้ก็รู้สึกเหมือนมีมีดมากรีดที่หัวใจ

“ฉันนึกถึงธีมนต์แล้วเมื่อก่อน....ฉันทำงานที่ต่างประเทศใช่ไหม?”นัชชาถามเขาอย่างไม่แน่ใจ

ตัวของเตชิตเหมือนจะเซไปเซมาและรู้สึกประหลาดใจ“ใช่เธอนึกได้แล้วหรอ?”

ความทรงจำส่วนนั้นที่หายไปเป็นตอนที่หลังจากอย่ากับดวิษถึงแม้ตอนนั้นคนที่ขึ้นศาลให้เธอนั้นคือตัวเองเธอกลับลืมเรื่องนี้ไปแม้แต่เรื่องที่ไปทำงานต่างประเทศก็จำไม่ได้แล้ว

แต่ตอนนี้เธอจำได้แล้วเตชิตทั้งตื่นเต้นทั้งประหลาดใจ

“ฉัน......ฉันไม่รู้ว่าตัวเองจำได้ไหมฉันเห็นแต่บนเครื่องบินธีมนต์นั่งข้างๆฉันเขามีความสุขมากและบอกว่าจะไปหาพ่อ”

คำพูดแต่ละคำของเธอไปตกอยู่ที่หัวใจของเตชิตทำให้เขาเริ่มแสดงความรู้สึกต่างๆผ่านบนใบหน้า“ใช่ตอนนั้นเธอจากฉันไป5ปีเด็กไม่ได้อยู่กับฉันและเธอก็ไปซ่อนตัวไว้ฉันคิดว่าพวกเธอเกิดอุบัติเหตุไม่อยู่บนโลกใบนี้แล้วก็เลยทำให้ไม่ได้เจอกันแต่สุดท้ายพวกเธอก็กลับมา”

“ก็หมายความว่า5ปีนี้ฉันมีลูกกับนาย?”

“ใช่”