ตอนที่58 ความทรงจำที่ไม่อยากนึกย้อน

ตอนที่58 ความทรงจำที่ไม่อยากนึกย้อน

เรื่องอุบัติเหตุของนัชชา เนื่องจากเกี่ยวข้องถึงคำสำคัญ เตนัทลอว์เฟิร์มและกระโดด ไม่รู้ว่าใครกระจายข่าวนี้ออกไป อีกสักพักก็กลายเป็นข่าวดังในวันนั้น

บางคนเดาว่าเหตุการณ์เป็นเตนัทลอว์เฟิร์มทำเรื่องชั่วๆ เลยคนนั้นจึงมากระโดดลงตึกที่อาคารนี้

บางคนเดาว่าคนนั้นไม่มีเหตุผล ไปหาเรื่อง อยากให้เตนัทลอว์เฟิร์มชดเชยเขา

ในเวลานั้น แต่ละคนมีคำพูดของแต่ละคน นักข่าวเฝ้าอยู่ทางออกทุกทางของอาคาร เพื่อจะได้เจอหน้าเตชิต ถ้าเจอหน้าพนักงานของเตนัทลอว์เฟิร์มก็ได้

แต่ว่าเตชิตเข้มงวดมาก ไม่มีใครจะกล้าไปพูดอะไร

แถมความช่วยเหลือของฝ่ายประชาสัมพันธ์เตนัทลอว์เฟิร์ม อีกไม่กี่วันก็หายไปหมดแล้ว เตชิตก็ให้คำสั่งแล้ว เรื่องนี้เกี่ยวข้องถึงนัชชา ตั้งแต่ต้นจนจบ นัชชาก็ไม่มีใครสนใจ

จนถึงวันนั้น บริษัทสื่อข่าวเล็กๆที่ไม่มีชื่อเสียง เขียนบทความที่เกี่ยวกับเตชิตละนัชชา เรื่องทั้งหมดถูกเผยแพร่ออกมา แถมทำให้นัชชากลายเป็นจุดเด่น

เอเป็นใคร การแต่งงานของเธอ เธอกำลังติดการฟ้องร้องหย่าร้างอยู่ ถูดเผยแพร่ออกมาทั่วไป เหมือนเป็นนิทาน เดาไปเดามา เขียนไปเขียนมา ไม่มีใครสนใจความจริงของเรื่องเหล่านี้

เรื่องนี้ ณัชชนม์กับเมทนีไม่ได้บอกให้นัชชาฟัง นัชชาไม่รู้เรื่องตั้งแต่ต้นจนอาการของเธอดีขึ้น เธออ่านข่าวในมือถือโดยที่ไม่ตั้งใจ จึงรู้ได้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นในช่วงนี้

นัชชาอะไรก็ไม่พูด อ่านข่าวที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ให้หมด รายละเอียดของเรื่องนี้รู้แค่คู่กรณีก็ถูกเผยแพร่ออกมา

รวมถึงเธอเข้ามาเตนัทลอว์เฟิร์มยังไง ประสบการณ์ของเธอ ยังมีเรื่องการฟ้องร้องหย่าร้างก็ถูกเผยแพร่ออกมา

เตชิตในฐานะท่านประธานของเตนัทลอว์เฟิร์มและหัวหน้าของเธอ ยังเป็นทนายที่รับผิดชอบการฟ้องร้องของเธอ คำศัพท์เล็กๆแบบนี้รวมขึ้นมา ทำให้คนอื่นคิดกันไปใหญ่

นัชชากลายเป็นผู้หญิงที่ไม่รักษาตัว เตชิตก็โดนใส่ร้าย แต่ว่าสังคมนี้ให้ผ่อนผันผู้ชายมาก คำด่านัชชาเยอะกว่าเตชิต

อีกไม่กี่วัน เธอกลายเป็นสตอร์มเซ็นเตอร์ บอกว่าไม่มีใครผลักอยู่ด้านหลัง ถ้าเป็นคนที่มีสมองอยู่ก็ไม่เชื่อหรอก

นัชชาพยายามติดต่อเตชิต แต่ว่าโทรไม่ติด ตั้งแต่เกิดเรื่องอุบัติเหตุมา เธอพักที่โรงพยาบาลหกวันแล้ว ร่างกายของเธอดีขึ้นแล้ว แต่ไม่เห็นเขามาเลย

รวมกับว่าเมื่อก่อนเขาเข้ามาในชีวิตเธอจู่ๆ และตอนนี้หายตัวไปก็แบบนี้

นัชชารู้สึกว่าตัวเองกำลังเดินอยู่ริมหน้าผา ไม่รู้จะเล่าเรื่องเหล่านี้กับใคร

จนถึงหนึ่งคืน ณัชชนม์กับเมทนีกำลังกลับบ้านจะเก็บกระเป๋า ธนัทปรากฏตัวในประตูห้องคนไข้

นัชชารู้สึกว่าประหลาดใจมาก เธอกำลังจะลุกขึ้นต้อนรับ“คุณธนัท คุณมาได้ยังไงคะ...”

ธนัทเขย่าแขน“คุณนั่งเถอะ ไม่ต้องเกรงใจ”

เขามองไปทั่วห้อง นั่งเก้าอี้ที่ข้างๆเตียง“คุณรู้สึกเป็นไงบ้าง”

“ดีขึ้นอยู่แล้วค่ะ ”เผชิญหน้าของธนัทสองต่อสอง นัชชารู้สึกตื่นตัวมาก เพราะว่าเขาเป็นหัวหน้า ทั้งก็รู้ความสัมพันธ์ระหว่างเตชิต เธอคิดมากไปหน่อย

“คุณไม่ต้องเกรงใจหรอก เตชิตไม่ไว้ใจเธอ เลยให้ผมมาเยี่ยมแทน”ธนัทโกหกโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า กลัวว่าเธอไม่เชื่อแล้วแก้ตัวว่า “ตอนนี้ข้างนอกนักข่าวเต็มไปด้วย เขาไม่สะดวกจะมาที่นี่”

ในขนาดนี้ นัชชาตะลึง “เขาบอกว่าให้คุณมาหรือ”

“ใช่ครับ เธอสองคนทะเลาะกันหรือ ”ดูท่าทางของธนัทสุภาพบุรุษสเวนมาก แต่ว่าก็เห็นออกเขาห่างจากนัชชา ท่าทางคุยกันกับนัชชาของเขาตอนนี้ ทำให้คนอื่นไว้ใจอย่างง่ายๆ