ตอนที่581 สารภาพว่ากลัวจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

ตอนที่581 สารภาพว่ากลัวจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

ชนุดมเอาเครื่องรับส่งวิทยุไว้ในมือของเขา ในมือเขามีแต่เหงื่อที่เย็นจัด เขาไม่รู้ว่าที่นั่นเกิดอะไรขึ้น ได้ยินแต่ว่าอยู่ดีๆคนก็หายไป นอกนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังกรอบแกรบ

ผ่านไปครึ่งนาที เขาก็เผชิญหน้ากับคนที่โดยสารมาในรถคันเดียวกัน แต่ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ ชนุดมไม่เคยเหงื่อแตกมากขนาดนี้มาก่อน เหมือนว่าเขาเพิ่งขึ้นมาจากบ่อตกปลา มือทั้งสองของเขาประสานไปที่ลำคอ เขารู้สึกหายใจลำบากขึ้นมา

เขาต้องการที่จะถามคำถาม แต่ว่าปากกลับพูดอะไรไม่ออก

ใจคอเขาไม่ดี ไม่มีความกล้าที่จะถามออกมา

ผ่านไปเป็นเวลานาน เสียงของหัวหน้ากองก็ดังขึ้นอีกครั้ง เสียงแหบต่ำ และตื่นตระหนก มากไปกว่านั้นคือเต็มไปด้วยความขุ่นมัว

“ทศพลและชีวภาตกหน้าผา ให้ทีมกู้ภัยเข้ามาทันที ทำการค้นหาที่เชิงเขา!”

ประโยคเดียวแต่เหมือนกับการตอกตะปูที่ขาของชนุดมให้อยู่กับที่ ทั้งตัวเหมือนจะทรุดลง มือทั้งสองข้างอ่อนแรง วิทยุสื่อสารหลุดจากมือตกลงบนเบาะที่นั่งรถยนต์

เสียง “ปัง” ดังขึ้นในหัว ไม่ได้ยินอะไรทั้งสิ้น ใบหน้าซีดเซียว เขาไม่สามารถเชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน เรื่องที่กังวลมาตลอดสองวันได้เกิดขึ้นแล้ว ผลลัพธ์ที่ตัวเขาเองไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการ แต่ตอนนี้กลับปรากฏขึ้นตรงหน้า

มันเป็นความรู้สึกแบบไหนกันนะ

ชนุดมอธิบายออกมาไม่ได้แต่ รู้แต่เพียงรู้สึกอึดอัด หวานอยู่ในลำคอ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนโง่ในรอบสามสิบปี แย่แล้ว เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองควรทำอะไรต่อไป

ท่าทางของเขาทำให้นายตำรวจที่อยู่ทางด้านข้างลุกลี้ลุกลน ราวกับว่ากลัวว่าเขาจะมีปัญหาอะไร เขาเปิดปากเสียงสั่นเพื่อปลอบโยน “ชนุดม ภูเขาลูกนี้ไม่สูง และทศพลก็ไม่ได้ปีนขึ้นไปบนยอดเขา ตกลงไปก็ไม่แน่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้ผมกำลังระดมคนหา…”

ชนุดมสายตาควบแน่น หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีรูม่านตาก็ขยายขึ้นอีกครั้ง สองมือกุมหัวเข่าเอาไว้กำแน่น เขายังไม่พบตัวชีวภา ก็อาจจะไม่ได้ตกลงมาก็ได้

เธอเคยบอก เธอไม่อยากให้ชนุดมลำบากใจจึงจากไปพร้อมกับทศพล แต่ว่าเมื่อมาถึงตอนนี้ชนุดมถึงได้เข้าใจ ถ้าหากเธอเป็นอะไรขึ้นมา เขาจะเจ็บปวดยิ่งกว่าอะไร

…

เจ้าหน้าที่ทุกคนกำลังระดมกันหาในบริเวณจุดที่พวกเขาตกลงมา ชนุดมก็อาสาไปด้วย หัวหน้ากองรู้ว่าความอดทนเขาถึงขีดจำกัดแล้ว การที่สมาชิกในครอบครัวเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องไม่ใช่ไม่เคยเกิดขึ้น เขาส่งเจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายออกไปด้วยเพื่อคุ้มครองเขา

ทีมของชนุดมมองหาจากทางด้านล่างขึ้นด้านบน เขาเงยหน้าหาตามเนินที่มีหญ้าสูงชัน หัวใจไม่อาจหยุดสั่นได้

เธอตกลงมาจากทางด้านบน หินและกิ่งไม้มากมายขนาดนี้ ความเฉื่อยของร่างกายมนุษย์ ไม่ว่าจะโดนถูกตรงไหนก็อาจสร้างความเสียหายร้ายแรงได้…. ชนุดมละสายตา ไม่กล้าที่จะคิดต่อไปอีก

การค้นหาดำเนินไปเป็นเวลานาน จากเชิงเขาไปจนถึงหน้าผา ทั้งหมดแบ่งออกเป็นสามทีม ชนุดมอยู่ในทีมที่ใกล้กับหน้าผาที่สุด นั่นคือด้านบนสุด