ตอนที่650ชีวิตกำลังไหลผ่าน

นัชชาไม่รู้ว่าตัวเองใช้การตัดสินใจยิ่งใหญ่แค่ไหนถึงจะทำเป็นไม่เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

ขนาดนั้นแต่ตอนนี้ไม่มีความอยากนอนเลยแม้แต่น้อย

ตัวเธอนอนอยู่บนเตียงแต่จิตใจลอยไปที่ห้องทำงานแล้วเมื่อนึกถึงสภาพของเขาที่กำลังร้องไห้หัวใจของเธอเหมือนถูกน้ำมันร้อนลวกใส่

เธอสงสารเขาแต่กลับทำอะไรไม่ได้เลยมองดูคนรอบข้างของตัวเองเริ่มเดินไปสู่ความตายเป็นใครก็ลำบากและทรมานทั้งนั้น

ถึงแม้เตชิตจะเคารพคุณท่านตลอดดูไม่ค่อยสนิทสนมแต่เธอรู้ว่าในใจลึกๆของผู้ชายคนนี้มีพื้นที่ส่วนหนึ่งสำหรับให้คนในครอบครัวเขาไม่ใช่คนที่ไม่มีหัวใจ

แต่ชีวิตมีคลื่นปัญหาซัดเข้ามาไม่หยุดทำให้เขามีความกดดันตลอดมันไม่ยุติธรรมเลยแม้แต่น้อย

ถ้าเลือกได้เธอก็อยากให้ความเจ็บปวดนั้นแบ่งมาทางเธอบ้าง

เวลาผ่านไปทีละวิและนาทีฟ้าก็ค่อยๆสว่างคนหนึ่งอยู่ในห้องนอนอีกคนอยู่ที่ห้องทำงานทั้ง2ก็ไม่มีใครหลับตาเลยจนกระทั่งถึงตี5เตชิดถึงจะเปิดประตูแล้วเข้ามาในห้องนอน

หลังจากที่นัชชาได้ยินเสียงก็รีบหลับตากลัวว่าเขาจะดูอะไรออกแถมยังเอาหน้ามุดเข้าไปในผ้าห่ม

เตชิตถอดเสื้อแล้วไปอาบน้ำจากนั้นถึงจะไปนอนข้างๆเธอเขาดูบุหรี่มาทั้งวันที่ตัวมีกลิ่นแรงเกินไปกลัวว่าจะเข้าจมูกเธอ

ถึงแม้จะทรมานขนาดนี้เขาก็ยังไม่ลืมที่จะแคร์ความรู้สึกของเธอ

เตชิตนอนอยู่บนเตียงหันข้างมองไปทางผู้หญิงที่นอนอยู่ข้างๆท่านอนของเธอดูสบายลมหายใจเข้าออกเบาๆอย่างเป็นธรรมชาติ

โชคดีที่มีเธออยู่ข้างๆตัวเองถ้าไม่มีแม้กระทั่งเธอเขาไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงเวลาเจอปัญหาพวกนั้น

ทุกครั้งที่กลับมาจากโรงพยาบาลไหล่ของเขาเหมือนมีก้อนหินพันตันมาทับไว้เขารู้สึกแน่นอกจนหายใจไม่ค่อยออกตอนที่เห็นหน้าเธอถึงรู้สึกว่าความกดดันนั้นหายไป

ในช่วงเวลาที่ผ่านมาเธอไม่เคยมีท่าทีที่จะท้อแท้เตชิตรู้ว่าเธอไม่ใช่ไม่เสียใจแต่แค่ไม่อยากแสดงออกมาต่อหน้าเขาและเอาความเสียใจทั้งหมดนี้เก็บไว้คนเดียวค่อยๆบรรเทาคนเดียว

เขารู้สึกสงสารเธอที่เป็นแบบนี้แต่ก็ไม่มีกระจิตกระใจที่จะมาปลอบใจเธอเลย

หัวใจของเขาเหมือนมีอะไรมาห้อยไว้มากมายแม้กระทั่งพูดเขาก็ยังรู้สึกเหนื่อยเลยจะให้เขาพูดคำว่าไม่เป็นไรออกมาง่ายๆได้ไง

“ขอโทษ”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มๆด้วยความที่สูบบุหรี่มาวันหนึ่งจึงทำให้เสียงของเขานั้นแหบ

ขอโทษที่ให้เธอมาเผชิญเรื่องพวกนี้กับเขาเตชิตคนนั้นที่แข็งแรงในกลางวันแต่พอกลับถึงบ้านก็ให้เธอเห็นแต่เตชิตที่อ่อนแอ

ลุกขึ้นเอามือสองข้างไว้รอบตัวเธอจากนั้นก้มตัวไปจูบที่หน้าผากเธอแล้วพูดเบาๆว่า“ฝันดี”

——

หลังจากเสร็จสิ้นงานแต่งงานปรัณก็ยุ่งกับงานจนถึงสุดขีดหนึ่งเป็นเพราะเรื่องของคุณท่าน2คือแผลเป็นที่หลังของนัชชาก็รักษาถึงขั้นสุดท้ายแล้วแล้วยิ่งน่ากลัวกว่านั้นคือต้องสังเกตอาการของชีวภาตลอด

ถึงแม้ชีวภาจะไม่มีท่าทีที่จะดีขึ้นแต่ก็ดีที่ร่างกายไม่มีการกระทบต่ออย่างอื่นอวัยวะส่วนอื่นก็ปกติดีและนี่เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้รู้สึกดี

ความคิดเห็น