ตอนที่656อวยพรให้เธอมีความสุข

ตอนที่656อวยพรให้เธอมีความสุข

เขาก็เลยหยิบเสื้อมาแล้วสวมเข้าไปเหมือนที่เขาพูดเสื้อตัวใหญ่มากแขนเสื้อก็สามารถปกปิดมือของเธอทั้งหมดได้ชุดนอนของเธอนั้นเป็นแบบบางสวมใส่ไว้ด้านในมองจากด้านนอกแล้วมองไม่เห็นอะไรเลย

แต่ว่า.........

ดราณีดมแล้วดมอีกมีกลิ่นน้ำหอมผสมกับกลิ่นเหล้าเป็นกลิ่นที่น่าดมมากทำให้คนรู้สึกติดขึ้นมาอยากจะดมต่อเรื่อยๆ

เป็นกลิ่นตัวเขา

ชนัยมองดูเด็กผู้หญิงที่ใส่เสื้อของตัวเองอยู่เมื่อกี้ยังรู้สึกว่าเธอนั้นดื้อรั้นมากแต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่าเธอใส่เสื้อสีดำก็สวยดีคนก็ขาวเหมือนพอใส่เสื้อสีดำแล้วเหมือนนมกับช็อกโกแลตเลย

เขาพอใจสักทีและรถก็ไปถึงที่ถนนสีรุ้งพอดียักคิ้วแล้วพูดว่า“สวมเสื้อกันหนาวซะลงรถ”

ดราณีไม่มีวิธีอื่นก็เลยต้องจับเสื้อกันหนาวแน่นๆแล้วเปิดประตูลงไป

ผู้จัดการกับคนขับรถไม่ได้ตามไประหว่างทางที่มานี่นั้นสมองของชนัยได้สติมากขึ้นแต่ก็ไม่ได้ดีถึงไหนต้องให้ดราณีพยุงเขา

ดราณีรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเป็นดั่งนกที่อยู่ในกำมือเขาไม่ว่าจะบีบจับยังไงก็ไม่กล้าพูดอะไรเธอนั้นก็โชคร้ายจริงๆที่ได้เจอกับไอ้ปีศาจนี้!

“พอแล้วอย่าทำหน้าบึ้งถนนคนเดินแถวนี้มีของกินเยอะแยะเธอชอบของที่ไม่สะอาดแบบนี้ไม่ใช่หรอรับรองว่าคืนนี้เธอกินอิ่มแน่”ชนัยเดินไปด้วยพูดไปด้วยมองไปทางถนนที่มีคนมากมายเขารู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

วัยรุ่นที่เดินข้างๆพอได้ยินคำพูดแบบนี้ก็มองมาด้วยสายตาที่แปลกๆเหมือนกำลังจะบอกว่า‘คนที่แอ๊บขนาดนี้ยังจะมาที่นี่ทำไม’

ดราณีไม่อยากจะขายขี้หน้าก็เลยรีบเดินไปทางถนนคนเดิน

มองดูร้านค้าทุกร้านที่มีควันลอยขึ้นมาอารมณ์ของดราณีถึงจะดีขึ้นเธอยอมรับว่าตัวเองชอบกินของข้างถนนสำหรับเธอแล้วอาหารพวกนี้อร่อยกว่าอาหารในโรงแรมหรูๆเสียอีก

เพิ่งเดินเข้าไปปากซอยเธอก็เห็นมีคนขายไข่นกกระทาที่เป็นไม้ๆเป็นไข่นกกระทาธรรมดาที่วางบนเครื่องแล้วเอาไม้เสียบเป็นไม้เดียวด้านบนก็มีซอสมะเขือเทศและซอสพริกราดอยู่

ดราณีไม่ได้กินนานมากแล้วก็เลยอยากซื้อกินสักไม้แต่ก็ไม่อยากให้เวลาล่าช้าและไม่อยากอยู่กับเขานานจึงดูไปครู่หนึ่งแล้วตัดสินใจว่าไม่เอา

แต่ว่าสายตานี้ของเธอโดนชนัยจับได้พอดีเท้าของเขาเปลี่ยนทิศเดินไปทางร้านแล้วพูดว่า“อันนี้ดูแล้วน่าอร่อยดีเอาหนึ่งไม้ครับ”

“ได้เลยครับ”

เจ้าของร้านรีบทำ1ไม้แล้วยื่นมาแต่ชนัยไม่ได้รับใช้ไหล่สะกิดดราณีเบาๆ“ยืนบื้ออยู่ทำไมไปเอาสิ”

ดราณีไม่เล่นกับเขา“นายเอาเองไม่เป็นหรือไง?”

“ฉันดื่มเยอะไปหน่อยไม่มีแรง”

“..........”ดราณีก็เลยยื่นมือไปรับมากำลังจะหาเงินในกระเป๋าแต่เขายื่นธนาบัตรใบหนึ่งไปพอดีเร็วจนไม่รู้ว่าจ่ายไปเท่าไหร่

เจ้าของร้านมองดูหลังของทั้งสองที่จากไปเงิน50บาทที่อยู่ในมือนั้นดูเด่นชัดมากนี่เขาให้ผิดใบหรือเปล่า?

แล้วผู้ชายคนนั้นที่ให้เงินผิดก็ไม่สนใจอะไรเลยมองดูเด็กผู้หญิงก็บื้อๆที่ถือไม้อยู่แล้วเขาก็ยิ้มที่มุมปากเขาไม่เคยรู้เลยว่า50บาทก็สามารถซื้ออารมณ์ที่ดีได้ขนาดนี้

แล้วอยู่ดีๆคนบางคนก็บอกว่า“อยู่ดีๆก็ไม่อยากกินแล้วเธอกินแทนฉันละกัน”

ดราณีมองไปทางคนข้างๆที่เปลี่ยนความคิดเร็ว“นายเพิ่งซื้อเมื่อกี้ไม่ใช่หรอทำไม.......”

“อืมอยู่ดีๆก็อยากกินของเผ็ดๆ”

ดราณีมองไปทางไม้ไข่นกกระทาที่อยู่ในมือเธออยากกินตั้งนานแล้วไม่กินก็แล้วแต่เธอกินเองก็ได้

เธออ้าปากแล้วไปกัดมาลูกหนึ่งทำให้แก้มของเธอนั้นพองเธอหลับตาแล้วเคี้ยวอาจจะเป็นเพราะว่าร้อนก็เลยมีควันออกจากปากตลอด