ตอนที่758อยู่กันคนละโลก

ตอนที่758อยู่กันคนละโลก

หลังจากที่ชนัยตัดสินใจเลือกคนที่จะมาเป็นไม้กันหมาได้แล้วหนึ่งสัปดาห์หลังจากนั้นก็มีข่าวเชิงชู้สาวของดาราคนหนึ่งในวงการบันเทิงออกมา

เป็นพาดหัวข่าวที่สะดุดตาคนอ่านมากไม่ว่าใครมาเห็นก็คงอดไม่ได้ที่จะต้องเปิดดู

เกวลินดาราสาวตกอับไม่มีงานละครหนึ่งปีซุ่มคบหนุ่มผู้บริหารในวงการ'

ภาพในข่าวเป็นรูปที่ไม่ชัดถูกถ่ายตอนกลางคืนหญิงสาวสวมชุดเดรสเข้ารูปสีดำคลุมทับด้วยเสื้อคลุมคอลเลคชั่นใหม่ของร้านCควงแขนอยู่กับผู้ชายด้านข้างช่วงบนของลำตัวแนบชิดแทบทับกันแล้ว

ผู้ชายคนที่ถูกหล่อนควงแขนอยู่นั้นไม่ใช่ใครที่ไหนแต่คือชนัยนั่นเอง

แม้ว่าในรูปจะเห็นแค่ด้านข้างที่เบลอไม่ชัดนักแต่คนที่รู้จักเขาต้องดูออกว่าเป็นเขา

ในข่าวพูดถึงแต่เรื่องของเกวลินแทบจะไม่พูดถึงเขาเลยชื่อเขาก็ไม่มีใครกล้าลง

ข่าวนี้มีลงให้เห็นแค่ในอินเทอร์เนตเท่านั้นไม่ใช่เพราะความสามารถของนักข่าวแต่เป็นเพราะเป็นความต้องการของชนัยที่ได้ทำข้อตกลงไว้เรียบร้อยแล้ว

ตอนนี้ที่นั่งอยู่ในออฟฟิศมองดูผู้ช่วยที่ไม่กล้าแม้แต่ผ่อนลมหายใจชนัยสีหน้าเรียบเฉย"ไม่ต้องสนใจขอแค่ไม่มีชื่อฉันกับรูปที่ชัดกว่านี้ก็ปล่อยพวกเขาไป"

ข่าวลือทรงภพผู้ช่วยของเขาคาดไม่ถึงเล็กน้อยแม้ว่าเจาเพิ่งจะมาทำงานกับชนัยได้ไม่นานแต่เขาก็เคยได้ยินคำร่ำลือเกี่ยวกับเจ้านายเขามาบ้าง

คนที่ไม่ยินดีในคำที่คนอื่นจะวิพากวิจารณ์ตนเองคนที่ชอบเที่ยวกลางคืนเป็นเวลานานแต่กลับไม่เคยทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันครั้งนี้เกิดอะไรขึ้นทำไมใจกว้างจัง

ทรงภพสงสัยมากแต่เพราะชนัยพูดมาแบบนี้แล้วเขาก็พูดอะไรมากไม่ได้ก็แล้วแต่นักข่าวพวกนั้นจะเขียนตามอำเภอใจแล้วกัน

หากเมื่อเทียบกับชนัยแล้วตอนแรกที่หล่อนเห็นข่าวหล่อนก็ไม่ได้ใจเย็น

หล่อนเปิดข่าวอ่านอยู่หลายรอบจนแน่ใจว่าโทรศัพท์มือถือของตัวเองไม่ได้เสียในใจรุ่มร้อนดั่งไฟอ่านทุกตัวอักษรในข่าวจนจบ

ยิ่งอ่านหล่อนก็ยิ่งโกรธจนศาสตราจารย์เรียกให้หล่อนยืนขึ้นตอบคำถามหล่อนก็ยังไม่รู้ตัว

เพื่อนที่อยู่ข้างต้องเอามือมาสะกิดหล่อนเบาๆหล่อนจึงได้สติขึ้นมา

เมื่อสบสายคู่ที่เหมือนจะกินคนได้ของศาสตราจารย์หล่อนก็รีบเก็บโทรศัพท์แล้วลุกขึ้นยืนทันทีแต่หลังจากยืนขึ้นแล้วก็ไม่มีคำตอบอะไร

เพราะเธอไม่ได้สนใจฟังตั้งแต่แรก

ศาสตราจารย์จดชื่อของหล่อนไว้เพื่อหักคะแนนหล่อนแต่ไหนแต่ไรดราณีเป็นคนที่ห่วงเรื่องคะแนนมากถึงตอนนี้ก็คงทำอะไรไม่ได้แล้ว

ในสมองตอนนี้มีแต่ภาพของดาราสาวคนนั้นที่กำลังควงแขนชนัย

ถึงแม้ว่าภาพนั้นจะเบลอขนาดไหนแต่ไม่รู้ว่าหล่อนไม่มั่นใจในตัวเองหรือว่าด้วยเหตุอะไรก็ตามหล่อนกลับรู้สึกว่าผู้หญิงคนนั้นสวยมาก

ไม่ใช่ว่าหน้าตาสะสวยแต่เป็นบุคลิกท่วงท่าที่สง่างามแบบที่มีแต่ผู้หญิงสมบูรณ์แบบเต็มตัวเท่านั้นที่มี

วิชาที่เหลือดราณีไม่มีสมาธิในการเรียนอีกแล้วหล่อนแทบรอให้ถึงเวลาเลิกเรียนแทบไม่ไหวหล่อนรีบคว้ากระเป๋าแล้วรีบออกจากห้องเรียนไปทันที

ตลอดทางหล่อนเดินกึ่งวิ่งไปที่ประตูใหญ่หน้ามหาวิทยาลัยอยากจะยกมือเรียกรถแต่สุดท้ายก็ต้องชะงัก

หล่อนจะไปหาเขาที่ไหนที่บริษัทเหรอแล้วถ้าเขาไม่อยู่ล่ะและต่อให้เขาอยู่หล่อนคิดจะพูดอะไรกับเขา

เมื่อความคิดเหล่านี้แวบขึ้นในสมองหล่อนก็ไม่เหลือซึ่งความกล้าหาญใดๆจิตใจที่ร้อนรนอยู่เมื่อสักครู่กลับได้สติขึ้นมาตัวเองไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะไปเผชิญหน้ากับชนัยอย่างไร