ตอนที่759ปล่อยข่าวลือ

ตอนที่759ปล่อยข่าวลือ

หากเป็นเมื่อก่อนเสนานีพูดแบบนี้ในใจหล่อนจะต้องมีคำโต้แย้งมากมายแต่วันนี้ที่เห็นภาพข่าวบาดตาบาดใจหล่อนกลับพูดอะไรไม่ออก

"พวกเธอมองคนไม่เหมาะสมกันแม่รู้ว่าลูกไม่พอใจลูกคิดแค่ว่าต้องพยายามเปลี่ยนตัวเองให้ดีพอเพื่อที่วันหนึ่งจะได้คู่ควรกับเขาใช่มั้ย"คำพูดทุกคำของเสนานีเหมือนจะพูดเข้าไปในใจของหล่อน"มันไม่ใช่หรอกความดีของลูกไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาต้องการอย่าทำแบบนี้อีกเลยเพื่อตัวของลูกเอง"

ดราณีฟังคำพูดเหล่านี้เสนานีโทรมาเพื่อด่าหล่อนเหมือนที่หล่อนคิดเอาไว้จริงๆ

คำพูดเหล่านี้เปรียบเสมือนกรดกำมะถันที่ค่อยๆกัดกร่อนเรี่ยวเแรงของหล่อนสิ่งที่หล่อนคิดว่าเป็นตัวผลักดันสนับสนุนหล่อนสิ่งที่หล่อนเข้าใจว่ามันเต็มไปด้วยความกล้าหาญ

แต่ในสายตาของคนอื่นกลับเป็นแค่เรื่องเพ้อฝันไร้สาระและเสียแรงเปล่า

ด้วยวัยเพียง20ปีของหล่อนแน่นอนว่าจิตใจไม่แข็งแกร่งพอที่จะทนรับสิ่งเหล่านี้ได้พละกำลังทั้งหมดของหล่อนล้วนมาจากการสนับสนุนและความรักของชนัย

มาวันนี้ที่หล่อนเห็นภาพของเขาแนบชิดกับผู้หญิงคนอื่นเรี่ยวแรงที่มีทั้งหมดของหล่อนก็เหมือนจะถูกดูดออกไปจนหมดไม่รู้ว่าจะเข้มแข็งต่อไปอย่างไร

ดราณีกลัวมากกลัวว่าจะต้องสูญเสียความรู้สึกดีๆนี้ไปกลัวว่าชนัยจะเปลี่ยนใจกลัวว่าสิ่งที่เสนานีพูดจะเกิดขึ้นจริงในวันหนึ่ง

ดังนั้นหล่อนจึงไม่ได้โต้แย้งอะไรเหมือนกำลังจะหลบหนีหล่อนพูดทิ้งท้ายไว้สองประโยคง่ายแล้วก็วางสาย

เสียงของเสนานีจางหายไปจากหูของหล่อนแต่ในใจกลับไม่ได้สงบลงเลยตรงกันข้ามกลับยิ่งทวีความตระหนกหวาดกลัวมากขึ้น

หล่อนรับรองกับเสนานีอย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าชนัยนั้นเป็นคนดีขนาดไหนให้เกียรติทะนุถนอมหล่อนอย่างไรแต่มาตอนนี้ข่าวที่กำลังถูกพูดถึงอยู่ในโลกโซเชียลภาพชายหญิงที่ดูรักใคร่แนบชิดภาพนั้นทำให้หล่อนรู้สึกกลัวขึ้นมาจริงๆ

หล่อนกลัวว่าความไว้เนื่อเชื่อใจตลอดมาของหล่อนสุดท้ายกลายมาตบหน้าหล่อนเองกลัวว่าทั้งหมดจะเป็นเรื่องที่หล่อนคิดไปเอง

หล่อนได้แต่ปลอบใจตัวเองหากยังไม่ได้ยินคำอธิบายจากปากเขาด้วยหูตัวเองหล่อนจะไม่ตีโพยตีพายไปก่อน

ครั้งก่อนก็เคยเกิดเรื่องที่ไม่เชื่อใจกับแบบนี้ครั้งนี้ไม่ว่าในใจจะรู้สึกกดดันอย่างไรหล่อนก็จะรอให้เขาเป็นฝ่ายพูดก่อน

เมื่อหล่อนตัดสินใจรอหล่อนก็รอตั้งแต่บ่ายจนดึกดื่น

ดราณีนอนอยู่บนเตียงที่หอพักมองออกไปดูดวงจันทร์ที่ลอยเหนือกิ่งไม้นอกหน้าต่างฟ้าใกล้สางแล้วคนอื่นๆกำลังหลับสนิทแต่หล่อนกลับไม่รู้สึกง่วงนอนเลย

นับจากที่ข่าวนั้นถูกปล่อยออกมาเป็นเวลาหกชั่วโมงแล้วแต่หล่อนกลับไม่ได้รับโทรศัพท์จากชนัยเลยข้อความก็ไม่มีเช่นกัน

หรือว่าเขากำลังยุ่งอยู่

เหตุผลแบบนี้แม้แต่หล่อนยังไม่ค่อยอยากเชื่อหล่อนมั่นใจว่าในช่วงเวลาที่ข่าวถูกปล่อยออกมานั้นชนัยเองก็ต้องได้รับรู้แล้วเช่นกันในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้วทำไมถึงยังไม่ได้รับการติดต่อจากเขาเลย

หรือว่าเขารอให้หล่อนเป็นฝ่ายติดต่อไปเอง

ดราณีหลับตาในใจว้าวุ่นหน้าอกเหมือนมีตู้คอนเทนเนอร์ใหญ่ยักษ์เพื่อกักเก็บความรู้สึกต่างๆที่ถาโถมอยู่ตอนนี้และไม่มีทางกำจัดมันไปได้พะอืดพะอมจนหล่อนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว

แค่โทรหาหล่อนเล่าเรื่องทั้งหมดให้ชัดเจนต่อให้ยุ่งแค่ไหนก็ตามเสียเวลาสักห้านาทีไม่ได้เลยเหรอ

นอกเสียจากว่าเขาไม่ได้อยากจะอธิบายอะไรกับหล่อนแต่แรก

ความคิดนี้แวบขึ้นมาในสมองผ่านไปไม่กี่วินาทีโทรศัพท์มือถือที่หล่อนวางไว้ใต้หมอนก็สั่นดราณีรีบหยิบขึ้นมาดูว่าใครโทรมาเป็นชนัยโทรมาจริงๆ

ดราณีหยิบเสื้อคลุมมาคลุมตัวไว้แล้วค่อยๆย่องออกมาข้างนอกและเพื่อไม่ให้คนคุมหอพักจับได้หล่อนจึงเปิดหน้าต่างที่ระเบียงให้กว้างที่สุดแล้วใช้เสียงเบาที่สุด

"ฮัลโหล"หล่อนรับสายด้วยเสียงอ่อนเบาๆ

อีกด้านชนัยยังคงอยู่ที่ออฟฟิศของมูตี้คลับตั้งแต่เยาเข้ามารับช่วงต่องานที่บ้านนี่เป็นครั้งแรกที่เขามาออฟฟิศแต่อารมณ์กลับไม่ได้มีความตื่นเต้นเลย