ตอนที่771 ไม่มีวันจากไป

ตอนที่771 ไม่มีวันจากไป

วินาทีต่อมา ผ้าห่มที่อ่อนนุ่มตกลงบนไหล่ ราวกับว่ามีอุณหภูมิของฝ่ามือของผู้ชายด้วย ดราณีห่อมันไว้แน่นแล้วหันไปมองคนที่นั่งข้างๆ

เขามีใบหน้าที่สมบูรณ์แบบมาก ไม่ใช่ว่าใบหน้าจะสวยเหมือนผู้หญิง แต่สัดส่วนของแต่ที่รวมกันทำให้เกิดเสน่ห์เป็นธรรมชาติ เพียงแค่มองก็รู้สึกพึงพอใจ

ดราณีแทบจะจินตนาการไม่ได้ว่าชายผู้นี้จะล้างมือให้ตัวเองและจะเป็นห่วงเธอขนาดนี้

ทันใดนั้นหัวใจก็เต้นแรง เธอบีบมือที่ถือแก้วน้ำเก็บความร้อน ชื่อของเขาแตกออกมาพร้อมกับการเต้นของหัวใจ "ชนัย"

“หือ”

“คุณคิดว่าพวกเราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไปไหม”

เวลาที่ชอบใครเข้ากระดูกดำก็มักจะกลัวการเสียเขาไป ตอนนี้ดราณีมีความรู้สึกอย่างนี้จริงๆ

เป็นการยากสำหรับเธอที่จะจินตนาการว่าในชีวิตจะไม่มีชนัย หรือในอนาคตต้องใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายคนอื่น

ชนัยมองไปที่ใบหน้าขาวนวลเล็กๆด้านหน้า ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงพูดแบบนี้ออกมา แต่ก็มองเห็นความกลัวในสายตาของเธอจริงๆ “ทำไมถึงกลัวล่ะ”

ดราณีไม่รู้จะพูดยังไงและเธอไม่ต้องการให้เขาเห็นว่าตัวเองต้องทนทุกข์กับการสูญเสีย “ฉันแค่คิดว่า ... ฉันไม่สามารถรับคนอื่นได้แล้ว”

หัวใจของเธอถูกชนัยเติมจนเต็ม จนไม่สามารถรับคนอื่นเข้ามาได้อีกแล้ว

ชนัยยิ้มขึ้นใบหน้านุ่มนวลยาวกับขนมปุยฝ้าย “ผมเคยพูดว่าจะไม่ยอมปล่อยมือ ไม่ต้องกังวลนะ ยิ่งไม่ต้องคิดว่าจะมีที่ว่างให้คนอื่นเลย ผมดุขนาดไหนคุณก็รู้นี่”

ดราณีฟังประโยคสุดท้ายคล้ายจะข่มขู่ ก็อดยิ้มไม่ได้ “ดีนะที่คุณรู้ตัว”

นึกถึงตอนที่เพิ่งรู้จักกัน เมื่อก่อนกับตอนนี้ต่างกันราวฟ้ากับเหว เขาเป็นคนหัวร้อนมาก

“ตอนเพิ่งรู้จักคุณ ฉันนึกไม่ออกเลยถ้าคบกันจะเป็นยังไง” ดราณีระบายความรู้สึกออกมา จริงๆก็ผ่านมาแค่ไม่นานแต่กลับรู้สึกเหมือนคบกันมานานมาก

“แล้วตอนนั้นคุณคิดยังไงถึงรับรักผมล่ะ” ที่จริงในมุมมองของชนัยก็เหมือนดราณีโดนบังคับมาตลอด รวมถึงเรื่องเป็นแฟนด้วย

“ไม่ได้คิดอะไรมาก แค่รู้สึกว่าเดี๋ยวคุณเบื่อแล้วก็คงเลิกไปเอง”

ชนัยอดยิ้มไม่ได้ “สุดท้ายคิดไม่ถึงคุณก็ตกหลุมพลางของตัวเอง”

“ใช่ ฉันคิดไม่ถึงจริงๆว่าจะชอบคุณได้ขนาดนี้”

“ผมควรจะดีใจมั้ย” ชนัยฟังแล้วก็ไม่เหมือนว่าเธอกำลังชมเชยเขา

“ว่าไปแล้ว พอนึกถึงคำพูดของเสนานี ก็ทำให้เธอรู้สึกกังวล” แม้ว่าฉันจะมีความเข้าใจที่ชัดเจนเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่แม่ของฉันเป็นห่วงมากและถามตลอดว่าฉันเลิกติดต่อกับคุณหรือยัง

ตั้งแต่ท่านประธานส่งคนไปที่บ้าน เสนานีก็กังวลเรื่องนี้มาตลอดจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว

“ในสายตาของแม่ตอนนี้ ฉันก็คือเด็กไม่รักดี คิดแต่จะหาสามีรวยๆ” ดราณีพูดพลางส่ายหัว “ฉันไม่รู้จะอธิบายให้แม่เข้าใจยังไง