ตอนที่779 ตัวแหนบเหล็กทำให้เธอบาดเจ็บ

ตอนที่779 ตัวแหนบเหล็กทำให้เธอบาดเจ็บ

“อ๊าก!!”

เสียงความเจ็บปวดทรมานอย่าวชัดเจนที่ค่อยๆแผ่อุณหภูมิความร้อนสูงขึ้นตามตัวแหนบเหล็กที่มันกระทบลงมาสะท้านไปทั่วตัว มันไม่ใช่การถูกต่อยหนึ่งครั้ง และก็ไม่ใช่การถูกชนจนเจ็บปวด แต่มันเป็นที่ผิวเหล็กมันแนบไปกับเนื้อเดียวกับผิวหนัง ดูออกเลยว่าชั้นผิวหนังของหล่อนคงจะเจ็บปวดจากการนาบผิวจนสุก

เสียง ‘ฉี่ ฉ่า’ ดังขึ้นตามมา หลังจากที่มีการนาบความร้อน มันทำให้หมอกควันพวยพุ่งตามอุณหภูมิความร้อนไปทั่วบริเวณ ทั้งเสียงและภาพที่เกิดขึ้นมันทำให้คนที่อัดวิดีโอถุงก็ทนดูต่อไปไม่ได้เขาทำได้แค่หลับตาลงเพื่อบันทึกภาพต่อไป

สมองของดราณีว่างเปล่า สายตาของเธอมองการกระทำของชยาวุธ เธอยกคอขึ้นหันไปใกล้พื้นไม่ว่าจะพยายามใช้แรงที่มีเท่ใดก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก

ไม่นาน ความเจ็บปวดที่บริเวณช่วงเอวก็แปรเปลี่ยนเป็นอุณหภูมิความเจ็บปวดที่พุ่งขึ้น เธอแทบไม่ต้องเดาเลยว่าเนื้อที่เลือดไหลซึมออกมา ผิวหนังมันคงเป็นรอยแผลเป็นขึ้นมา

ในสายตาชยาวุธ เธอมันไม่ใช่คนคนหนึ่งเป็นแค่ก้อนเนื้อที่เขาสามารถจะทำอะไรเพื่อให้เป็นสิ่งที่เขาต้องการ

“เป็นไง สบายไหม หือ?” ชยาวุธซักไซ้ถามเธอต่อ

นอกจากเสียงตะโกนออกมาดราณีเธอก็ไม่ได้มีทีท่าเอื้อนเอ่ยอะไรอีก ขนาดฟันหล่อนยังกัดฟันแน่น

“ไม่พูดแล้วหรอ แบบนี้ก็ไม่สนุกแล้วสิ.....” ชยาวุธแทบไม่ได้มองเธอเลย เขาเอาตัวแหนบเหล็กที่มันจี้ผิวหนังของดราณีไปแล้วหยิบขึ้นมา

การเจ็บปวดครั้งที่สอง สัญชาตญาณของดราณีเริ่มถดถอยลง เธอยังไม่ทันตั้งตัวชยาวุธก็จี้ลงซ้ำที่รอยแผลเดิม

ครั้งนี้ อาจเป็นเพราะเลืดที่ไหลออกมา การทำบัดกรีไม่สามารถเชื่อมให้ติดกับเนื้อได้ แต่ความรู้สึกเจ็บปวดมันมากกว่าเมื่อกี้เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

มันช่างเจ็บปวด ชีวิตทั้งชีวิตไม่เคยเจ็บปวดมามากขนาดนี้ มันเป็นการเจ็บปวดที่จินตนาการไม่ถึง

หากไม่ใช่ในเวลานี้ที่มันกำลังเกิดขึ้นกับเธอเองแล้ว ดราณีไม่เคยรับรู้ได้เลยว่าเธอจะอดทนได้ถึงระดับนี้

ชยาวุธเริ่มหมดความตื่นเต้นจากตัวก้อนเนื้อก้อนนั้นที่ตัวสั่นเทาที่ใกล้จะหมดพลัง เขารู้สึกไม่พอใจเดินไปยังข้างๆเตาหลอมแล้วเอาตัวแหนบเหล็กที่เปื้อนเลือดวางมันลง เวลาเดียวกันเขาก็หันไปส่งสัญญาณทางคนอัดวิดีโอเพื่อให้หยุดการถ่าย

“ส่งให้ชนัย” ประโยคธรรมดาที่ทำให้ดราณีได้สติออกจากภวังค์

มีแค่คำสองคำที่สามารถเรียกเธอให้ได้สติกลับมา

หล่อนปล่อยลมหายใจที่อ่อนแรง เหมือนลมหายเอือกสุดท้ายของตนป่วยที่ใกล้จะตาย “แก แกส่งไป แล้ว แล้วแกจะเสียภายหลัง....”

เสียงของหล่อนแผ่วเบาหากไม่ตั้งใจฟังแทบไม่ได้ยินเสียงที่เปล่งออกมา คนที่อยูในเวลานั้นไม่มีใครสนใจหล่อนสักนิด เห้นว่าหล่อนล้มลงไปที่พื้น เห็นว่าหล่อนมีเลือดสดๆไหลนองออกมา พวกเขาเห็นแต่ทำเหมือนไม่เห็นยังไงอย่างนั้น

ดราณีไม่ใช่ว่าไม่อยากให้ชนัยรับรู้ว่าตอนนี้หล่อนกำลังประสบพบเจอกับปัญหาอะไร แต่ว่าแค่วิดีโอตอนนี้มันจะทำให้ผู้ชายคนนั้นขาดสติ

ชนัยขาดสติจะเป็นยังไงนะ?

ดราณีไม่เคยเห็นแต่พอจะจินตนาการออกมาได้ว่ามันคงจะน่ากลัวมาก เพราะคนเราไม่มีสติแล้วมันง่ายมากที่จะกลายเป็นข้อเสียที่ทำให้คนอื่นทำร้ายจนถึงขั้นเสียชีวิตได้

หล่อนไม่อยากให้ชนัยขาดสติ หล่อนกลัวว่าเขาจะทำอะไรไม่คิด

แต่คำพูดของหล่อนกไม่ได้ก่อให้เกิดประโยชน์ใดๆ ชยาวุธส่งวิดีโอนั้นออกไปแล้ว