ตอนที่781 ขอเป็นเขาเองที่ยอมแลก

ตอนที่781 ขอเป็นเขาเองที่ยอมแลก

“ต้องโทษฉัน เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นเพราะฉัน.....” เขาพิงผนังกำแพงน่างกายสูงใหญ่งอตัวลงอย่างหมดสภาพ เขาช่างไร้ประโยชน์สิ้นดีผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วยังหาตัวหล่อนไม่พบ

เตชิตยกมือวางบนบางทั้งสองข้างอย่างหนักแน่น “ชนัย แกต้องเข้มแข็งขึ้น ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่แกจะมาหมดอาลัยตายอยากอยู่ตรงนี้ แม้ว่าแกจะท้อแท้ก็ตาม แกต้องรอวันที่ดราณีกลับมา”

“ฉันไม่มีความสามารถที่จะปกป้องหล่อน แม้ว่าเกิดเรื่องขึ้นฉันก็ได้แค่ลืมตาจ้องมองแค่นั้นเอง ฉันเคยบอกกับหล่อนนะว่าจะดูแลหล่อนให้ปลอดภัยที่สุดเวลาอยุ่กับฉัน แต่ว่าฉันก็ทำไม่ได้ ฉันมันคนไม่ได้เรื่อง... โธ่เว้ย!” ชนัยตาแดงกล่ำ เมื่อพูดจบเขาชูมือขึ้นมาต่อยตัวเองแรงๆสองที

เตชิตฟังในน้ำเสียงที่เขาพูดและดูใบหน้าที่แดงบวมปูดออกมา เขาสูดลมมเข้าปากเบาๆเพื่อไล่ความรู้สึกในดวงตา

เป็นถึงพี่น้องร่วมสาบานกันยิ่งเห็นเขาเป็นแบบนี้แล้ว เขายิ่งปวดใจพอๆกับตัวเขา

ตอนนัชชาเกิดเรื่องขึ้น เขาก็ไม่ได้ต่างกัน? แต่ว่าเขาอดใจไม่ได้ที่จะทำให้ชนัยประสบพพบเจอกับเหตุการณ์เหล่านี้

คนที่รักษาภาพพจน์คนหนึ่งกับมาตบหน้าตัวเองสองทีต่อหน้าสาธารณะชน เขาทุกข์จริงๆทุกข์จนเข้าไปถึงในกระดูก มันซึมเข้าไปในกระดูก หล่อนเกิดเรื่องขึ้น เขาก็ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว

เตชิตแทบไม่ต้องตั้งข้อสงสัยเลยว่าหารรอบนี้ดราณีไม่กลับมา ชนัยคงเหมือนศพที่เดินได้

เวลาทุกวินาทีทุกชั่วโมงสำหรับผู้ชายคนนี้แล้ว ไม่มีการการปลอบโยนใดๆที่จะส่งผลดีต่อเขาได้ แต่มีข่าวคราวของดราณีสักนิดมันก็ทำให้เขาผ่อนคลายลงได้บ้าง

ข่าวดี หลังจากยี่สิบนาทีผ่านไป ทางตำรวจได้รับข่าวดีมาว่าห่างออกไปสี่สิบกิโลเมตรกล้องวงจรปิดสามารถติดตามตำแหน่งของคนลักพาตัวกลุ่มพวกนั้นได้

ตำแหน่งอยู่ด้านนอกเมืองข้างๆถนนหลวง ที่นั่นมีโรงงานเก่าอยู่สองโรงและเคยเป็นโรงงานไฟฟ้าเก่าของบริษัทธุรกิจยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง

ชนัยรีบลุกขึ้นไปดูแผนที่ที่แสดงตำแหน่งนั่น แต่เขาสงบลง “แน่ใจไหมว่าอยู่ทางด้านไหน?”

“น่าจะเป็นที่โรงไฟฟ้า ซึ่งโรงงานเคมีประตูค่อนข้างเยอะ ผมรู้สึกว่าพวกมันจะไม่เลือกแน่ๆ แต่ว่าโรงงานไฟฟ้ามันมีเนื้อที่ใหญ่กว่ามาก”

ชนัยจดจ้องมองโครงสร้างที่อยู่บนแผนที่ได้ทั้งหมดในใจ แล้วเงยหัวขึ้นมาดูทีมที่รับผิดชอบในครั้งนี้ “คุณจัดการคนให้ไปโรงไฟฟ้ากับผม”

“ไม่มีปัญหาครับ”

หลังจากแบ่งงานกันอย่างละเอียดแล้ว ทีมเจ้าหน้าที่ตำรวจเริ่มออกปฏิบัติการ หลังจากชายชราได้ยินข่าวเขาก็เดินออกจากห้องทำงานของผู้กำกับการสถานีตำรวจแต่แต่ว่าภายใต้ความวุ่นวายก็ไม่มีใครนึกถึงชายแก่คนนี้เลย

อำนาจ ตำแหน่ง.... อยู่ตรงหน้าของทุกชีวิต พวกนี้มันก็แค่เรียงลำดับอยู่ด้านหลัง

เตชิตถอนหายใจโล่งออกมา แต่เขาไม่ได้ตามไปกับชนัย นัชชาได้แต่ถามอย่างเป็นห่วง “ชนัยไปเองจะไม่มีปัญหาใช่ไหม?”

แม้ว่าจะมีเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่ด้วยก้ตามแต่หากว่าเขาเสียสติแล้วแม้ว่าจะเป็นตำรวจเขาก็ยากแก่การควบคุม

แต่เตชิตฟังแล้วได้แต่ส่ายหัว “ไม่เป็นไร ขอแค่รู้ตำแหน่งของดราณีที่ชัดเจนแน่นอน ชนัยเขาจะจัดการได้ดีทีเดียว”

“เขาจะไม่ทำเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องขึ้นมาใช่ไหม?”

“อันนี้ก็...” เตชิตคิดแล้วคิดอีก คนที่ทำให้ผู้หญิงของชนัยทรมานขนาดนี้แถมยังส่งวิดีโอมาอีก คิดได้ว่าพวกแก๊งค์นั้นหากเจอกับชนัยแล้วคงได้มีเลือดตกยางออกแน่ๆ

ไม่ต้องพูดว่าเขาคือชนัยถ้าเปลี่ยนเป็นผู้ชายทุกคนที่เห็นผู้หญิงของตนเองถูกทรมานทรกรรมซะขนาดนี้ เขาคงไม่ปล่อยไปอย่างไม่ทุกข์ร้อนแน่ๆ

ฝ่ายตรงข้ามแสดงออกชัดเจนว่าต้องการเรียกจุดสนใจและแสดงให้เขาเห็นถึงการกระทำของเขาถ้าหากชนัยปล่อยไปก็ไม่ใช่เรื่องดีอะไร

พูดง่ายแต่ว่าการกระทำต่อฝ่ายตรงข้ามนั้นต้องตอบโต้ด้วยวิธีที่หนักกว่านั้น

ดังนั้นครังนี้เขาไม่คิดจะห้ามปราม เขาอยากทำอะไรก็ทำตามสบายไป

------------