บทที่ 1013 ค้นหาไปทั่ว

เส้นหมี่และแสนรักกลับบ้าน

คืนนั้น เพราะว่าคณาธิปลาออกกะทันหัน หิรัญชากรุ๊ปตกอยู่ในความวุ่นวาย แสนรักต้องรีบไปที่บริษัท เรียกผู้ถือหุ้นเก่าและผู้บริหารระดับสูงทั้งหมด ประชุมด่วน

ส่วนคณาธิป เขาสั่งให้คนไปค้นหาทันที

“ถึงต้องค้นหาให้ทั่วเมืองA ก็ต้องหาเขาให้เจอ！”

หลังประชุมเสร็จ ใบหน้าอันเฉียบคมของเขา เผยให้เห็นถึงความรุนแรงที่พลุ่งพล่านในห้องประชุม ทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างสั่นอย่างรุนแรงเมื่อได้เห็น

ใช่แล้ว นี่คือรสชาติอันคุ้นเคยของหิรัญชากรุ๊ป

ประธานหิรัญชากรุ๊ปควรจะเป็นแบบนี้ หาความแน่นอนอะไรไม่ได้ อารมณ์ไม่มั่นคง แค่มีเขาอยู่ คนทั้งบริษัทก็ตัวสั่น ไม่มีใครกล้าก่อความวุ่นวาย

แต่ที่จริงแล้ว บรรยากาศแบบนี้ ทำให้พวกเขายิ่งสบายใจ

เพราะมีแค่เขา ถึงจะนำพาพวกเขาไปสู่ศตวรรษใหม่ได้

เหล่าผู้บริหารระดับสูงของบริษัทไปทำตามที่เขาสั่งทันที

ผู้ถือหุ่นรายเก่าไม่กี่คนอยู่ต่อ นำโดยสมเดช เริ่มประจบประแจงขึ้นมา

“ประธานแสนรัก คุณกลับมาเสียที วันไหนพวกเราไปกินข้าวกันไหม？”

“ใช่ ประธานแสนรัก พวกเราไม่เจอกันปีหนึ่งแล้ว ทุกคนมีหลายเรื่องอยากคุยกับคุณนะ พวกเราไปสาลินทิพย์ไหม？ร้านนั้น คุณท่านของพวกคุณชอบไปมากที่สุด”

“ใช่ๆๆ สาลินทิพย์！！”

ผู้ถือหุ้นเก่าพวกนี้ ตื่นเต้นมากในขณะที่พูด และตั้งใจจะจองโต๊ะในห้องส่วนตัวที่ดีที่สุดของสาลินทิพย์ทันที

แสนรักมองพวกเขาอย่างเย็นชา

“นี่คือท่าทีที่พวกคุณปฏิบัติต่อเขา？”

“อ๋า？”

“ผมบอกพวกคุณให้นะ ถ้าหาเขาไม่เจอ ผมจะจัดการตาแก่แบบพวกคุณเป็นอย่างแรก！”

เขาตบเอกสารลงบนโต๊ะอย่างแรงดัง“เพลียะ”แล้วเตะเก้าอี้แล้วออกไป

บรรดาผู้ถือหุ้นมองหน้ากัน！

ไม่สิ พวกเขาแค่อยากเชิญเขาไปกินข้าว ทำไมไปทำให้เขาไม่พอใจได้ล่ะ？

แล้วก็ คณาธิปนั่นไปแล้ว เกี่ยวอะไรกับพวกเขา？ทำไมจู่ๆ กลายเป็นว่าจะจัดการเขาล่ะ？

ตาแก่เหล่านั้นรู้สึกน้อยใจ……

——

เรืองรอง

วันนี้หลังจากเส้นหมี่ถูกพากลับมาจากท่าเรือ ก็ไม่ได้ออกไปไหนเลย

เธอถูกกักบริเวณ

เรื่องที่ท่าเรือ ถึงแม้จะไม่มีอันตรายใดๆ แต่ทำให้แสนรักยังมีความกลัวอยู่มาก เพื่อไม่ให้เธอเป็นอะไรไปอีก เขาจึงให้คนเฝ้าเธอที่บ้าน

อย่างน้อยที่สุด ภายในสามวัน เธออย่าได้คิดจะออกไปไหนเลย