บทที่ 1019 ฟ้าผ่าในวันที่ฟ้าสดใส

ในโรงแรม แสงดาวหลังจากถูกพากลับมาแล้ว เพราะว่ายังปวดท้องอยู่ตลอด วาริชหลังจากให้เธอนอนลง เขาจึงไปเชิญหมอแล้ว

นั่นเป็นความเจ็บปวดแบบไหน?

เหมือนกับว่ามีอะไรบางอย่างกำลังกรีดอยู่ในร่างของเธอยังไงอย่างงั้น เธอขดตัวอยู่ในผ้าห่ม เจ็บปวดจนเหงื่อไหลออกมา เธอเจ็บปวดจนไม่เหลือสีเลือดของคนแล้ว

จนถึง หลังจากนั้นไม่นาน ในที่สุดวาริชก็เรียกหมอมาแล้ว

“คุณหมอ ดูหน่อย เธออยู่ที่นั่น คุณรีบดูหน่อยว่าเธอเป็นอะไร?”

วาริชกลับมาแล้ว มองเห็นหญิงสาวที่อยู่บนเตียง ไม่แม้จะขยับตัวแล้ว ทันใดกระวนกระวายขึ้นมาจนสั่นเทาเล็กน้อย ลากตัวคุณหมอเข้ามา

คุณหมอรีบเข้ามาที่ข้างเตียง

“เธอแค่ปวดท้องใช่ไหม? ทานอะไรเข้าไป?” คุณหมอได้เห็นหญิงสาวที่อยู่ในผ้าห่มไม่เหลือแม้สีเลือดแล้ว ก็ครุ่นคิดอย่างหนัก

ดึงผ้าห่มออก เขากำลังตรวจให้เธอ

กลับพบว่า ใต้ร่างของหญิงสาว มีคราบสีแดงเล็กๆ ปรากฏอยู่บนผ้าปูที่นอนสีขาวอย่างสะดุดตา

“เธอนี่ไม่ใช่ว่า……？

“ผม……ผมไม่รู้ คุณหมอ คุณช่วยเธอตรวจดูหน่อยเถอะ ผมเห็นว่าเธอปวดอย่างรุนแรง”

ใบหน้าหล่อเหลาของวาริช แวบเดียวก็แดงขึ้นมา

เขาขยับดวงตาอย่างกระวนกระวาย ไม่มองไปทางนั้นอีก แต่ว่ายังคงอ้อนวอนคุณหมอ ให้เขาตรวจดูแสงดาวที่สลบไปอีกครั้ง

คุณหมอทำได้เพียงมองไปที่เขาอย่างเหนื่อยใจ แล้วตรวจให้แสงดาวต่อ

ปรากฏว่า คาดไม่ถึงคือ หลังจากนั้นไม่กี่นาที เขาใส่เครื่องหูฟังสเต็ทโตสโคป ดวงตามองไปยังหญิงสาวคนนี้ สีหน้ากลับเคร่งขรึมหนักกว่าเดิมแล้ว

“ต้องส่งเธอไปโรงพยาบาลทันที”

“หา?”

วาริชตกใจอย่างมาก ：“ส่ง......ส่งไปโรงพยาบาลเหรอ?”

คุณหมอถอดเครื่องหูฟังสเต็ทโตสโคปออก พร้อมทั้งพยักหน้า：“ใช่ จังหวะการเต้นของหัวใจผิดปกติ ความดันก็ต่ำกว่าปกติมาก ต้องส่งไปโรงพยาบาลทันที ไม่งั้น เธออาจจะมีอันตราย”

วาริช：“！！！！”

ยังไม่ทันได้ถามอย่างอื่น?

เขาจึงเดินพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ดึงผ้าห่มที่อยู่บนเตียงเปิดออก เขาอุ้มหญิงสาวที่อยู่ด้านในขึ้นมาแล้ว

“คุณแสงดาว? คุณแสงดาว?”

“คุณไม่ต้องเรียกเธอหรอก เธอได้สลบไปแล้ว” สีหน้าของคุณหมอไม่สู้ดีมากเตือนเขาออกมาหนึ่งประโยค

สลบไปแล้ว?

ที่แท้ เธอไม่ได้นอนหลับ ทว่าสลบไปแล้ว

วาริชอุ้มหญิงสาวพุ่งออกไปแล้ว ความเร็ว รวดเร็วอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ยังดี หลังจากมาถึงโรงพยาบาล เพราะว่ามีหมอมาด้วยคนหนึ่ง แสงดาวที่ถูกนำตัวมาที่นี่ จึงถูกช่วยชีวิตเอาไว้อย่างรวดเร็ว วาริชที่รออยู่ด้านนอกเหมือนกับมดที่ถูกสุมรัง

รออยู่ประมาณสิบกว่านาที ในที่สุด แพทย์หญิงคนหนึ่งก็ออกมาแล้ว