บทที่ 102 ความจริงจะปรากฏขึ้น

หลังจากนั้นประมาณสิบกว่านาที ทั้งสองพ่อลูกก็ออกมาจากบ้าน

เกี่ยวกับที่อยู่ของเส้นหมี่นั้น แสนรักไม่เคยใส่ใจมาก่อนเลยจริงๆ เขาคิดว่าเธอพักอยู่กับคุณลุงของเธอมาตลอด และเส้นหมี่เองก็บอกกับเขาแบบนี้เช่นกัน

จนกระทั่งวันนี้ เขาถึงได้รู้ว่าผู้หญิงคนนี้หลอกเขา เธอไปอยู่ที่บ้านอีกหลังหนึ่งแล้ว

แสนรักที่มีแต่ความเยือกเย็นนี้ขับรถพาลูกชายมายังเขตเมืองเก่า ความทรุดโทรมและความสกปรกที่ไม่สามารถทนรับได้ ตลอดทางที่มานั้น เขายังไม่ถึงที่หมาย ตรงหว่างคิ้วของเขาก็แสดงความรังเกียจออกมาอย่างรุนแรงแล้ว

แต่ชินจังที่อยู่ข้างๆนั้นแตกต่างออกไป

เมื่อเขาเห็นทิวทัศน์ทางด้านนอกว่ายิ่งเข้าใกล้กับที่พักของหม่ามี๊แล้วนั้น ศีรษะเล็กๆที่นอนคว่ำหน้าอยู่ตรงหน้าต่างก็แทบจะยื่นออกไปมองหาหม่ามี๊ของเขาอย่างระวัง

น่าเสียดายหลังจากครั้งนี้ที่เขามาแล้ว หม่ามี๊ไม่ได้อ้าแขนเข้ามาหาเขาเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว พวกเขามาถึงด้านล่างของตึกนั้นแล้ว เขาก็เห็นคนเป็นจำนวนมากที่ล้อมรอบอยู่ตรงนั้น และยังมีเด็กผู้หญิงที่ตื่นตระหนกตกใจจนทำอะไรไม่ถูกคนหนึ่งกำลังถูกคนจับมือยืนอยู่ท่ามกลางผู้คนนั้นด้วย

นั่นไม่ใช่รินจังหรอกเหรอ?

ชินจังเห็นแล้ว ก็รีบลงมาจากรถของแด๊ดดี๊ทันที เขากระโดดออกมาจากด้านในแล้ววิ่งไปหาน้องสาวที่อยู่ตรงนั้น

“รินจัง--”

“หืม?”

รินจังที่ถูกคุณอาแปลกหน้าคนหนึ่งดูแลอยู่นั้น จู่ๆก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยขึ้นมา เธอหันมาด้วยใบหน้าเล็กๆที่รู้สึกกลัวและไม่สบายใจในทันที

เป็นพี่ชาย! พี่ชินจังมาแล้ว!

เด็กผู้หญิงตัวน้อยเห็นแล้ว ก็รีบพุ่งเข้าไปหาด้วยความทุกข์ใจในทันที เธอสะบัดมือของคุณลุงคนนี้ออกแล้ววิ่งเข้าไปหาพี่ชาย : “พี่ชินจัง ในที่สุดพี่ก็มาแล้ว ฮือ～～～”

เธอพุ่งเข้าไปในอ้อมกอดของพี่ชาย

เด็กผู้หญิงตัวน้อยรู้สึกกลัวมาก เธอรู้สึกเป็นกังวลมาทั้งคืน ไม่เห็นหม่ามี๊ แล้วก็ไม่เห็นพี่ชายทั้งสองคนด้วยเช่นกัน ในหัวใจดวงเล็กๆของเธอ แนวต้านทานในการแบกรับของเธอนั้นถึงขีดสุดแล้ว

ชินจังเห็นแล้ว มือทั้งสองข้างก็กอดเธอเอาไว้แน่น

แสนรักลงมา ก็จำได้ว่าเด็กผู้หญิงคนนี้ก็คือลูกนอกสมรสของเส้นหมี่ที่เจอกันที่โรงพยาบาลเมื่อวานนี้ และหัวใจของเขาก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาในทันที ตรงหว่างคิ้วที่เย็นชานั้นแสดงให้เห็นถึงความรังเกียจได้อย่างชัดเจน

“เกิดเรื่องอะไรขึ้น? ทำไมหนูถึงได้มาอยู่ข้างล่าง? แล้วแม่ของหนูล่ะ?”

ไม่ชอบก็ส่วนไม่ชอบ แต่เมื่อเห็นเด็กผู้หญิงมาอยู่ทางด้านล่างตามลำพังแบบนี้ อีกทั้งที่นี่ยังดูวุ่นวายขนาดนี้อีกด้วย แสนรักขมวดคิ้วพลางเอ่ยถามขึ้น

หนูรินจังที่กำลังถูกพี่ชายกอดเอาไว้อยู่นั้น จู่ๆได้ยินเสียงของแด๊ดดี้ดังขึ้น หลังจากที่ร่างของเธอสั่นขึ้นมาแล้วเธอก็หลบไปอยู่ทางด้านหลังของพี่ชายทันที

แสนรัก : “………”

ชินจัง : “………”

สุดท้ายแล้ว เขายังคงอดทนแล้วมองไปทางน้องสาวและเอ่ยถาม : “รินจัง เกิดอะไรขึ้นกันแน่? คิวคิวล่ะ?”