ตอนที่ 1032
บทที่ 1032 ทำไมคุณถึงช่วยฉันไว้?
October 22, 2026
“คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
เมื่อควันจางลงแล้ว ในที่สุดคนที่มาตรงหน้ารถคันนี้ของแสงดาว ใช้เท้าเพียงข้างเดียวแตะประตูรถบานนั้นของเธอออก จ้องมองดูเธอที่อยู่ข้างในแล้วถามขึ้นหนึ่งประโยค
แสงดาว : “..........”
ในสมองว่างเปล่าอีกครั้งอย่างน้อยสี่ถึงห้าวินาที เธอถึงจะเงยมองดูชายหนุ่มใส่แว่นตาสีทองเช่นกันคนนี้ที่อยู่ข้างนอก พยักหน้าลงอย่างงุนงง
บุคคลนี้ คือคณาธิป
แสงดาวปีนออกมาจากในรถ
“......ไม่เป็นไร” เธอปีนออกมาในสภาพที่ยับเยินมาก แม้แต่น้ำเสียงที่พูดก็ไม่ได้เย่อหยิ่งขนาดนั้นแบบเมื่อก่อนแล้ว
คณาธิปเหลือบมองดูเธออย่างนิ่งๆ
เมืองเคลียร์แห่งนี้ อันที่จริงสภาพอากาศก็ไม่ต่างจากในประเทศมากนัก ในฤดูนี้อากาศก็หนาวนิดหน่อย แต่ไม่ได้หนาวจนถึงขั้นหนาวเข้ากระดูกแบบนั้น
หลังจากที่แสงดาวออกมาแล้ว กลับเห็นว่าชายหนุ่มคนนี้สวมเสื้อโค้ตขนสัตว์สีดำ และยังมีเสื้อคอเต่าอยู่ข้างใน
และที่น่าแปลกที่สุดก็คือ บนร่างกายของเขาดูสะอาดเรียบร้อยมากๆ การต่อสู้ที่ดุเดือดเมื่อสักครู่ ก็ยิ่งไม่ร่องรอยอะไรหลงเหลืออยู่ให้เขาเลย เขายืนอยู่ตรงหน้าเธอ ทำตัวสบายๆ อ่อนโยนแลดูสง่า
แสงดาวขมวดคิ้ว
“ไม่เป็นไรก็ดี งั้นขึ้นบนรถผมเถอะ”
คณาธิปกลับไม่ได้ใส่ใจอะไรมากขนาดนั้น
หลังจากได้ยินผู้หญิงคนนี้บอกไม่เป็นอะไร ไม่นาน เขาไม่มีคำพูดที่เกรงใจ ก็ทิ้งท้ายด้วยประโยคหนึ่งอย่างง่ายๆ หันหลังก็เป็นข้างรถคันนั้นที่เขาขับมา
แสงดาว : “.........”
มองดูเบื้องหลังของเขาอย่างมืดมน ก็ได้เพียงแค่หันหลังแล้วมุดเข้ามาในรถอีกครั้ง
เตรียมที่จะลากวาริชที่ลุกขึ้นขึ้นไม่ไหวอยู่ในรถออกมา
“คุณหนูครับ ให้พวกผมทำเองเถอะ คุณไปขึ้นรถคุณผู้ชายก่อนเถอะ”
ยังไม่ทันที่จะได้เข้าไป ด้านหลังก็มีคนของคณาธิปเดินมาแล้ว บอกแสงดาวไม่ต้องลงมือเอง พวกเขาจะพาวาริชที่ติดอยู่ในรถออกมาเอง
แสงดาวเห็นเช่นนั้น ก็ได้เพียงแค่เดินไปข้างรถสีดำคันนั้นอย่างเขินอาย
จากนั้น ก็ขึ้นรถไป
ความมืดของด้านนอกยังคงมืดดำสนิท ในอากาศก็ยังคงได้กลิ่นคาวเลือดนั้นคละฟุ้งอยู่
แต่หลังจากที่แสงดาวเข้ามาแล้ว กลับรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่อ้อมล้อมเข้ามาอย่างรู้สึกสบายตัวมาก ในจมูกได้กลิ่นหอมของมะนาว ชั่วครู่จึงทำให้เธอรู้สึกสบายตัวขึ้นเยอะมาก
นี่เหมือนจะเป็นครั้งแรกที่พวกเขาสองคนนั่งรถคันเดียวกัน
คณาธิปสตาร์ทรถ และค่อยๆ ขับตรงไปทางในเมือง
แสงดาวยังคงนั่งอึดๆอัดๆอยู่ด้านหลังมาตลอด สิบกว่านาทีต่อมา ในที่สุดคนใจร้อนอย่างเธอก็ทนไม่ไหวแล้ว เธอถามว่า ：”คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันเกิดเรื่อง? ฉันโทรหาคุณ คุณก็ไม่รับสาย”
“แล้วคุณมาได้อย่างไร?”
ผู้ชายคนนี้กลับตอบเธออย่างรวดเร็ว
แต่ แต่ว่า เขาไม่ได้ตอบคำถามของเธอ แต่เป็นย้อนถามเธอมาหนึ่งประโยค
แสงดาวอึ้ง : “ฉันได้รับข้อความนิรนามข้อความหนึ่ง บอกว่าคุณอยู่ที่นี่ จากนั้นเมื่อตอนที่เพิ่งออกจากสนามบิน คนขับรถแท็กซี่นั่นก็บอกว่าพิมแสงให้เขามารับ”
“พิมแสง?”
！！