บทที่ 1041 ขอบคุณค่ะ พี่ชาย

“หา——“

คราวนี้มีเสียงกรีดร้องที่น่าสมเพชเวทนายิ่งขึ้นดังออกมา

เส้นหมี่ปล่อยเธอออก โดยไม่ได้ดึงเข็มออก เพียงแค่ก้มหน้ามองดูเธออย่างผู้เหนือกว่า

“เธอดูให้ดีนะ เพียงแค่สิบวินาที หลอดเลือดแดงที่เพิ่งจะต่อเข้ากันเสร็จของเธอก็จะปิดตัว หลังจากปิดตัวแล้ว ขาของเธอก็จะขาดการลำเลียงเลือด สุดท้ายก็จะไม่สามารถเชื่อมต่อเข้ากันได้ เธอคิดดูให้ดีละกัน?”

เธอเรียวผมทัดไว้ข้างหู แล้วพูดหนึ่งประโยคที่ฟังดูเรียบง่าย

จากนั้น เธอเริ่มมองดูนาฬิกาข้อมือ แล้วนับ ：”1.....2......3......”

“เส้นหมี่ แกมันคนสารเลว แกคิดจะทำอะไรกันแน่?！！”

ในที่สุดเธอก็ไม่บ้าแล้ว ภายใต้การถูกทรมานด้วยความเจ็บปวดกับความหวาดกลัว เธอก็เหมือนกับผีอสุรกาย ที่ดวงตาแดงก่ำเป็นสีเลือดคำรามถามเส้นหมี่

เส้นหมี่เลิกคิ้ว ： “ฉันบอกแล้วไง ฉันต้องการให้เธอบอกฉันมา ว่านิษาตายยังไงกันแน่?”

“……”

“4、5、6……”

“ฉันบอก！ ฉันบอก！” ในที่สุดผู้หญิงคนนี้ก็ส่งเสียงที่แหบแห้งออกมาอีกครั้ง

“นิษา หล่อนตายเพราะฝีมือของมังกรบึ้ม”

“เธอว่าอะไรนะ? ตายเพราะฝีมือของมังกรบึ้ม? เธอมองตาฉันแล้วพูดอีกครั้ง?”

จู่ ๆ เส้นหมี่ก้มตัวลงมา ดวงตาคู่หนึ่งที่ดูราวกับซาตานที่ผุดมาจากในนรก จ้องเขม็งเข้ามายังตรงหน้าเธออย่างเย็นชา

ขวัญเมืองสั่นระรัว

ทันใดนั้น ใบหน้าของเธอก็หดเล็กลงไปเพราะความหวาดกลัว

“คือ.......คือฉันที่ยุแยง ฉันบอกเขาว่า ฆ่าผู้หญิงคนนี้ให้ตาย ตระกูลเทวเทพทางนี้ก็จะยิ่งเชื่อมั่นในตัวฉันมากขึ้น จากนั้น.......ฉันจึงตัดขาทั้งสองข้างของเธอทิ้ง”

“ตัดขาทั้งสองข้างทิ้งใช่ไหม?”

ในที่สุดเส้นหมี่ก็ได้คำตอบที่ตัวเองต้องการ เหลือบไปมองขาข้างนั้นของเธอด้วยสายตาอันน่าขนลุก

ทันใดนั้นขวัญเมืองก็สั่นเทาไปทั้งตัวขึ้นมา

เธอพยายามหดขาตัวเองไว้ แต่เธอทำอะไรไม่ได้เลย

เส้นหมี่เห็นแล้วก็หัวเราะ ดึงเข็มเงินเล่มนั้นนอกอย่างเอาบุญ ：”พอแล้ว ฉันจะปล่อยเธอก่อน ต่อไปคำถามที่สอง เรื่องที่ซีจาร์ เรื่องเป็นคนบงการ? หรือนิษาเป็นคนบงการกันแน่?”

“..........ฉัน”

“คำถามที่สาม ขาของเธอ คือถูกมังกรบึ้ม ตัดให้ขาด? หรือว่าตัวเธอเองให้เขาช่วยตัดขาเธอให้ขาดกันแน่?”

“……”

คำถามสุดท้ายนี้ แทบจะตัดทางหนีทีไล่ทั้งหมดของผู้หญิงคนนี้ออกไปจนหมดสิ้น

ขวัญเมืองเงยหน้าขึ้นมาอย่างกะทันหัน ราวกับคนที่ตายไปแล้ว เธอจ้องดูเส้นหมี่ด้วยดวงตาที่แดงก่ำ ： “ทำไมเธอจะต้องถามคำถามนี้?”