บทที่ 1057 ภายใต้สายตาของสาธารณชน...

คนรับใช้คนอื่นก็ตอบเห็นด้วย

แต่สายตาเมื่อกี้ของแสงดาวน่ากลัวเกินไปจริงๆ ในท้ายที่สุด หลังจากที่พวกหล่อนเหลือบมองคนรับใช้ที่ไม่รู้ตายร้ายยังไงที่นอนอยู่บนพื้นก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก

แม่วาริช： “……”

ใช้เวลานานกว่าสิบวินาที ถึงจะได้ยินผู้หญิงวัยกลางคนทำหน้าบิดเบี้ยวและกัดฟันพูด “ฉันจะไม่ปล่อยให้หล่อนแต่งเข้าในตระกูลโชคสกุลของฉันแน่นอน”

จากนั้นเธอก็เดินออกไปอย่างโกรธเคือง

ในตอนบ่ายวาริชที่ออกไปจัดการเรื่องงานเลี้ยงงานแต่งงานก็ได้กลับมา เมื่อเขากลับมา ก็ได้ยินเรื่องนี้ เขาไม่สนใจแม่ของเขาที่กำลังฟ้องร้องและร้องไห้

เขารีบขึ้นไปชั้นบนเพื่อไปหาแสงดาว

“แสงดาว คุณโอเคไหม ผมได้ยินมาว่าเช้านี้คุณมีความขัดแย้งกับพวกหล่อน พวกหล่อนได้ทำร้ายคุณหรือเปล่า”

เขาไม่ได้ตำหนิเธอที่เธอทำให้ตระกูลโชคสกุลของเขาวุ่นวายไปหมด

แต่เป็นห่วงว่าเธอเป็นอะไรมากไหม?

แสงดาวกำลังใช้โทรศัพท์มือถือของเธอติดต่อกับเส้นหมี่อยู่ เมื่อเธอได้ยินเขารีบเข้ามาเพื่อถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอก็วางโทรศัพท์มือถือลง

"ไม่"

"ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว"

ชายคนนั้นตบหน้าอกตัวเองทันทีและถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“บอกแล้วไงว่าอย่าทำแบบนี้อีก รอผมกลับมาแล้วบอกผม ผมจะสั่งสอนแทนคุณเอง คุณยังตั้งท้องอยู่ ถ้าเจ็บป่วยขึ้นมาจะทำยังไง”

เขารินน้ำให้ตัวเองหนึ่งแก้ว และหลังจากดื่มเสร็จ เขาก็อดไม่ได้ที่จะตักเตือนอีกครั้ง

แสงดาวนั่งเงียบ ๆ อยู่ข้างๆ

หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อเขากำลังจะนั่งลง เธอก็ยกกาน้ำขึ้นแล้วเติมใส่แก้วเปล่าของเขาอีกครั้ง

วาริช： “……”

มองดูอย่างมึนงงในชั่วขณะหนึ่ง เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอริมน้ำให้เขา

ไม่ ไม่ควรพูดว่ากำลังริมน้ำ แต่ทุกอย่างเธอริเริ่มเป็นครั้งแรก

“แสง……แสงดาว……”

"เราจะไปจดทะเบียนสมรสเมื่อไหร่? ฉันให้เส้นหมี่ส่งทะเบียนบ้านมาแล้ว น่าจะถึงในวันพรุ่งนี้"

แสงดาว วางกาต้มน้ำและถามอย่างเฉยเมย

ฮะ?

เมื่อได้ยินเช่นนี้ วาริชรู้สึกตื่นเต้นมากจนแทบจะกระโดดขึ้น

“คุณ... คุณตกลงที่จะจดทะเบียนสมรสกับผมแล้วเหรอ? โอเค งั้นพรุ่งนี้เราได้ทะเบียนบ้านของคุณก็จะไปที่อำเภอทันที”

"อืม"

แสงดาวพยักหน้าอีกครั้ง

ปรากฏว่าไม่ใช่เพราะตระกูลโชคสกุลปฏิเสธที่จะไม่ยอมให้ไปจดทะเบียน แต่เป็นเพราะทะเบียนบ้านของแสงดาวยังมาไม่ถึงสักที

ทำไมถึงมาไม่ถึงสักทีล่ะ?

คงจะมีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้

——

เมืองA เรืองรอง

ในตอนที่เส้นหมี่ส่งทะเบียนบ้านไป เธอก็อยู่ในอารมณ์ที่ซับซ้อนเช่นกัน

“พี่ พี่ว่าทำไมพี่สาวถึงไม่ให้พวกเราส่งทะเบียนบ้านไปให้โดยตรง? อีกอย่างเธอกลับมาแล้วทำไมไม่แจ้งให้ฉันรู้”