บทที่ 1065 หนามจะดึงออกง่ายขนาดนั้นได้อย่างไร?

"..."

"ไม่มี!"

ทันใดนั้น มีมือใหญ่ยื่นออกมา และก่อนที่ แสงดาว จะตอบ เขาก็คว้าผู้หญิงคนนี้อย่างแรงและอุ้มตัวไป

แสงดาว ต่อต้านอย่างดุเดือดทันที: "นายกำลังทำอะไร ม็อกโกปล่อย ปล่อยฉันลงมา!"

ม็อกโกไม่เคยโกรธขนาดนี้มาก่อน เขาไม่พูดอะไรสักคำ เขาพาผู้หญิงคนนั้นไปที่โต๊ะและคว้าทะเบียนสมรสสองใบ แล้วเขาก็จากไปโดยไม่หันกลับมามอง

ไม่กี่นาทีต่อมา ในรถ

แสงดาว ถูกผลักเข้ามาแบบนี้อีกครั้ง เธอโกรธมากและเริ่มดุว่า: "ม็อกโกนายต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ? มันอร่อยมากเหรอที่จะหยิบสิ่งที่นายเคยทิ้งไปแล้วเอามากินอีกครั้ง?"

"..."

คำพูดนี้น่าเกลียดมากจริงๆ

เธอไม่เพียงแต่ว่าเขาเท่านั้น แต่เธอยังว่าตัวเองด้วย

ม็อกโกถือพวงมาลัยด้วยมือทั้งสองข้าง และมีอยู่ช่วงหนึ่งที่เส้นเลือดมือของเขาปูดออกมา

แต่สุดท้ายเขาก็ทนได้ จากนั้นขับรถพาผู้หญิงคนนี้กับทะเบียนสมรสทั้งสองไปส่งทางสนามบิน

สิบนาทีต่อมา ชั้นบนสุดของอาคารหิรัญชากรุ๊ปในเมืองA

แสนรักที่ทำงานในขณะที่ดื่มกาแฟที่ภรรยาเพิ่งบด จู่ๆ ก็ได้รับข้อความ หลังจากคลิกที่ข้อความ ก็มีเสียง "โป๊ะ"——

กาแฟเต็มปากพ่นเต็มจอคอมพิวเตอร์

"มีอะไรหรือเปล่า?"

บังเอิญเส้นหมี่อยู่ในห้องทำงานได้ยินเสียง ก็เงยหน้าขึ้นจากกองคำเชิญที่พร่างพรายบนโต๊ะกาแฟ

แสนรัก： “……”

ไม่รู้ควรจะพูดยังไง เลยโยนโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ: "ดูเอาเอง"

เส้นหมี่กะพริบตา

สักพักเขาก็ลุกขึ้นไปดูโทรศัพท์

เพียงแค่แวบแรก เธอยังสูดอากาศเย็นจากลำคอของเธอทันที แทบจะพูดคำหยาบออกมา!

"พวกเขาเป็นบ้ากันหรือเปล่า นี่.. นี่จดทะเบียนสมรสโดยไม่พูดอะไรกันสักคำเหรอ?!!"

"..."

ชายผู้ที่พ่นกาแฟไม่อยากแสดงความคิดเห็นใดๆ

เพราะเขากลัวว่าเมื่อเขาอ้าปากเขาจะยกโต๊ะขึ้นทันที!

ทั้งคู่จึงเงียบอย่างน่าประหลาดอยู่ครู่หนึ่ง จนกระทั่ง เคมีเข้ามารายงานงานของเขาและเคาะประตูห้องทำงาน

เส้นหมี่: "แล้วตอนนี้จะทำอย่างไรดี เราได้เตรียมอะไรไว้มากมายสำหรับงานแต่งงานนี้ งานเลี้ยง บริษัทจัดงานแต่งงาน ฯลฯ พร้อมหมดแล้ว เราควรทำอย่างไร"

แสนรัก： “……เราใช้ไหม？”

"!!!"

มีความคิดที่อยากจะฆ่าทั้งสองคนจริงๆ เลย

แต่ในความเป็นจริง เมื่อ เส้นหมี่กลับมาจากเลิกงาน เธอกังวลมากและส่งข้อความถึง แสงดาวที่ถูกนำตัวกลับไปที่เมืองหลวงแล้ว

】

】