บทที่ 1071 ยังกลับตัวกลับใจแล้ว?

เช้าวันถัดมาเส้นหมี่ถึงได้รู้เรื่องนี้ หลังจากได้ยินแล้ว เธอตกใจเป็นอย่างมาก

“ทำไมถึงได้กะทันหันขนาดนี้? ตาแก่คนนี้หวังดีกับพวกคุณตั้งแต่เมื่อไหร่? นี่มันไม่น่าเชื่อเลยสักนิด！”

เธอมองหญิงสาวที่อยู่เบื้องหน้าคนนี้ หลุดปากออกมา

แสงดาวขมวดคิ้วเป็นปม：“ไม่รู้ แต่ว่า แบบนี้ไม่ดีเหรอ?”

“ไม่ใช่ไม่ใช่”เส้นหมี่รีบปฏิเสธ

“ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ก็แค่รู้สึกว่ามันกะทันหันเกินไป คุณคิดดูนะ ก่อนหน้านี้เขาคัดค้านเรื่องคุณกับม็อกโกขนาดนั้น ตอนนี้เปลี่ยนเป็นดีขนาดนี้ คุณได้รับการเอาใจใส่ขนาดนี้ไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ?”

เส้นหมี่ยิ้มไปด้วย ล้อเล่นไปด้วย

แสงดาวโมโหนิดหน่อยจ้องมาที่เธอ

แต่ว่า ไม่สามารถปฏิเสธได้ เมื่อคืนภายในใจของเธอเป็นแบบนี้จริงๆ อีกทั้งยังดีใจอย่างมาก

แน่ใจแล้วว่าพวกเขาทั้งสองไปรอคลอดที่ญี่ปุ่น เส้นหมี่ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้อีกแล้ว เธอก็เตรียมตัวกลับเมืองA

“โอเค คุณไปกับพวกเขาเถอะ ถึงแล้ว อย่าลืมให้เจ้าเด็กน้อยทั้งสามคนโทรศัพท์หาผมด้วยล่ะ” ไชยันต์ได้ยินการตัดสินใจของเธอแล้ว ก็ไม่ได้ให้เธออยู่ต่อ

เส้นหมี่จัดเก็บกระเป๋าเดินทางของตัวเองเรียบร้อยแล้ว

แต่เวลานี้ พิมเจ้ากลับขึ้นมาหาเธอที่ชั้นบน：“หมี่ คุณสามารถอยู่ต่ออีกสักสองวันได้ไหม? สมรมณ์วัลย์ด้านโน้น ครึ่งปีมานี้ได้ทำการลงทุนบางอย่าง ฉันอยากจะให้คุณช่วยฉันดูบัญชีของพวกเขาหน่อย”

“ดีจังเลย?”

เส้นหมี่ที่กำลังเก็บของได้ยินแบบนี้แล้ว จึงหยุดลง

พิมเจ้าพยักหน้า จึงนำสมุดบัญชีที่อยู่ในมือยื่นมาในทันที

“ใช่ค่ะ เป็นไปได้ว่าหลังจากที่ถูกคุณออกกฎเกณฑ์แบบนั้นไป ทุกเดือนได้รับเงินเพียงหนึ่งแสนมาใช้จ่าย ทำให้พวกเขาทนไม่ได้ จึงเริ่มไตร่ตรองที่จะทำธุรกิจแล้ว”

“ต่างทำอะไรกันเหรอ?”

เส้นหมี่ยังรู้สึกดีใจขึ้นมา

เจ้าหนอนพวกนี้ กลับยังสามารถถูกเธอบังคับให้ออกมาหาเงินได้ นั่นคงจะยากลำบากสำหรับพวกเขาแล้วจริงๆ

เส้นหมี่เปิดสมุดบัญชีเล่มนี้ขึ้นมา

กลับพบว่า หน้าแรกสวนแมกโนเลีย ก็คือเดือนใจภรรยาของวุฒิพล เธอไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง มาถึงหน้าที่สองเรือนกวางขาน ครอบครัวของทรงกลด เธอเห็นว่าบัวงามภรรยาของเขาได้เปิดร้านอาหารแห่งหนึ่ง

“ร้านอาหาร? เธอยังทำอันนี้เป็นด้วยเหรอ?”

“ได้ยินว่าน้องชายของเธอเป็นเชฟ จึงยืมเงินจากฉันที่นี่ไปห้าแสน หลังจากนั้นเปิดร้านอาหารร้านหนึ่ง ฉันต่างจดเอาไว้”

พิมเจ้ารีบนำสัญญาการกู้ยืมของบัวงามที่ยืมไปห้าแสนหยิบออกมาให้เธอแล้ว

เส้นหมี่มองไปแวบหนึ่ง

ถ้าเป็นการทำธุรกิจแบบนี้ เส้นหมี่ไม่ได้จะไปคัดค้านเงินเหล่านี้ แต่ว่าเงินจำนวนนี้ออกไปแล้ว สามารถนำกลับมาได้หรือเปล่าล่ะ? และสามารถสร้างผลประโยชน์อะไรได้ล่ะ?

เส้นหมี่เปิดดูหน้าถัดไป

ปรากฏว่า เธอพบว่าครึ่งปีมานี้ ร้านอาหารร้านนี้กลับไม่เลวเลยทีเดียว ระยะเวลาสั้นๆแค่ครึ่งปี นอกจากจะคืนเงินห้าแสนมาแล้ว ต่อมาทุกๆเดือนยังมีกำไรหนึ่งแสน พวกเขาก็ไม่ได้มาเบิกอีกแล้ว