บทที่ 1093 หนูดารา.....

ก็ใช่ ตั้งแต่หลังจากที่เขาตามจีบเธอกลับมาอีกครั้ง ผู้หญิงคนนี้ท่าทีที่เธอมีแต่เขาก็เป็นแบบนี้เสมอมา โกรธง่าย และก็อารมณ์เสียง่ายเหมือนเด็ก

ม็อกโกหัวเราะอย่างช่วยไม่ได้

【ม็อกโก : ผมไม่ใช่หมอ ดูไม่ออกหรอก แต่ว่าคุณสามารถถ่ายวิดีโอสั้นๆ มาให้ผมดูท้องของคุณ ลองดูว่าลูกสาวเตะคุณหรือเปล่า?】

【แสงดาว : .......】

นั่งอยู่ริมหน้าต่างในห้องพักผู้ป่วย เธอเบิกดวงตาใสฉ่ำวาวคู่หนึ่งจ้องมองดูข้อความนี้ พูดไม่ออกอยู่เป็นเวลานานมาก

ลูกสาว?

เขารู้ได้อย่างไรว่านี่เป็นลูกสาว? ไม่ใช่ลูกชาย?

แสงดาวดูประวัติการสนทนาของสองวันนี้ นอกจากข้อความนี้ที่เธอส่งไป อย่างอื่นก็ดูสะอาดไม่มีอะไร ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกโกรธอีกครั้ง

【แสงดาว : คุณรู้ได้ยังไงว่าเป็นลูกสาว? อาจจะเป็นลูกชายก็ได้นะ?】

【ม็อกโก : ...... พูดไปงั้นแหละ ได้หมดไม่ว่าจะลูกสาวลูกชายก็เป็นลูกของเราสองคน ผมชอบทั้งหมด】

ผู้ชายคนนี้ที่ไม่เคยถนัดพูดคำหวาน นี่เป็นประวัติการณ์ที่ครั้งนี้ส่งข้อความแบบนี้มาทางโทรศัพท์

แสงดาวเห็นแล้ว ใบหูแดงระระเรื่อ ในที่สุด อารมณ์ของเธอก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นแล้ว

【แสงดาว : เชอะ! งั้นคุณคิดให้ดีละกันว่า คลอดลูกสาวจะให้ชื่ออะไร? คลอดลูกชายจะให้ชื่ออะไร? ฉันบอกคุณให้นะ คุณหมอบอกแล้วว่า คลอดออกมาก็ต้องตั้งชื่อ เพื่อจะได้ออกใบสูติบัตร】

【ม็อกโก : .......】

ปัญหานี้มันยากสำหรับเขาจริงๆ

เพราะว่า เขายังไม่เคยคิดเลย แต่ไม่รู้ว่าทำไม หลังจากที่เขาเห็นประโยคนี้แล้ว บางตำแหน่งในหัวใจเขาก็คิดถึงก้อนกลมๆ เล็กๆ ที่กำลังจะคลอดออกมา

ทันใดนั้น ตำแหน่งตรงนั้นของเขาก็อ่อนยวบเลยทีเดียว

【ม็อกโก : ผมบอกคุณตรงๆ นะ ผมยังคิดไม่ออก หรือว่ารอผมกลับไปแล้วคิดดูดีๆ ? นี่คือลูกคนแรกของผม ผมจะต้องคิดชื่อที่ดีมากให้ได้อย่างแน่นอน】

【แสงดาว : .......】

【ม็อกโก : ถ้าหากรีบล่ะก็ พวกเราก็ตั้งชื่อเล่นให้เขา ให้ชื่อว่าหนูดารา ดีไหม? เด็กผู้หญิงผู้ชายก็ได้ทั้งนั้น】

ในท้ายที่สุดม็อกโกก็ตั้งชื่อเล่นชื่อนี้ให้กับเด็กที่ยังไม่เกิดออกมา

หนูดารา ชื่อนี้เป็นทั้งชื่อคำสุดท้ายของผู้หญิงคนนี้ ยังมีความหมายแฝงเหมือนกับดวงดาวบนท้องฟ้าที่ส่องแสงสว่างสดใสและเจิดจรัส

ม็อกโกวางโทรศัพท์ลงแล้ว กองทัพก็เข้ามาพอดี

“พลตรีครับ พวกเขาตกลงแล้ว”

“ดี!”

ม็อกโกยิ้มระรื่นทันที หยิบแบบแผ่นนั้นออกไปหาหารือกับพวกกัปตันเหล่านั้น

คิดอยากจะเอาตัวพ่อค้าอาวุธเหล่านี้มาให้ได้ ก็จำเป็นต้องอย่ากระตุ้นให้ทีมย่อยที่ตัวเองนำทีมอยู่เกิดความสงสัย การไปหาพวกกัปตันเหล่านั้นในเวลานี้คือเหมาะสมที่สุดแล้วจริงๆ

เพียงแค่พวกเขาตกลง ถึงตอนนั้นแย่งคนกลับมาได้

แล้วเขาก็ค่อยฉวยโอกาสพาคนหนีไป ก็จะง่ายกว่ามาก

ตอนที่ม็อกโกออกไป ก็แอบใช้เครื่องมือสื่อสารลับที่อยู่ในหูข้างซ้าย แจ้งไปยังคนของเดอะวิวซีพวกเขา

แต่ตอนที่เขาออกเดินทาง แสงดาวที่อยู่ไกลถึงเจแปน แทบจะเป็นช่วงเวลาเดียวกัน ตรงประตูหน้าห้องพักผู้ป่วยของเธอก็มีคนคนหนึ่งปรากฏขึ้น ซึ่งเป็นคนที่เธอคาดคิดไม่ถึงเลย

“....เธอ.....เธอยังไม่ตาย?”

“ใช่สิ ฉันไม่ตาย เพราะว่าฉันยังมีเรื่องที่สำคัญมากที่ยังทำไม่สำเร็จไงล่ะ เธอล่ะ? เธอมาทำอะไรอยู่ที่นี่? เธอแบกท้องใหญ่โตที่แอบขโมยมา มีความสุขอยู่กับการที่เขาใช้ชีวิตแลกมาเพื่อดูแลเธอ เธอจะตอบแทนเขายังไงเหรอ?”