บทที่ 1114 หม่ามี๊ คุณป้าตลอดน้องสาวเหรอ？

เมืองหลวง เดอะวิวซี

วันนี้เช้าเส้นหมี่กลับตื่นเช้ามาก เพราะว่าวันนี้ ในที่สุดก็ถึงวันที่แสนรักจะไปไวท์ พาเลซแล้ว

“ฉันได้ยินว่า วันนี้แค่ลงคะแนนเสียง เมื่อพี่ไปถึงที่นั่นแล้ว ลงคะแนนเสร็จก็กลับมานะ”

เธอยืนอยู่ตรงหน้าชายคนนี้ ตอนที่เงยหน้าผูกเนกไทให้เขา ก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงจึงให้เขาทำธุระของตัวเองเสร็จแล้ว ให้รีบกลับมา

ตระกูลเทวเทพในตอนนี้ ไม่มีอะไรสำคัญในไวท์ พาเลซจริงๆ

ไชยันต์ล้มลง ม็อกโกก็พลีชีพ แสนรักที่เป็นตัวสำรอง จึงกลายเป็นคนนั้นของตระกูลเทวเทพที่จะมีหรือไม่มีก็ได้ในไวท์ พาเลซ

ดังนั้น หลังจากที่เขาสามารถไปลงคะแนนเสียงที่ไร้ค่าของเขาได้ ก็ต้องกลับมา

แสนรักไม่พูดอะไร

แต่ว่า หลังจากที่เขามีผู้หญิงคนนี้ช่วยผูกเนกไทให้เสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็มองไปยังดวงตาแอปริคอตหมองคล้ำของเธอซึ่งเต็มไปด้วยความกังวลและมองมาที่เขา ริมฝีปากบางๆ ก็ยกขึ้นมาเป็นมุม

เขาก้มหน้าลงไปจูบ

“อื้อ……”

หญิงสาวที่กำลังเป็นกังวล คิดไม่ถึงว่าเวลานี้เขาจะมาไม้นี้ได้

ทันใดนั้น ดวงตาคู่นั้นของเธอก็เบิกกว้าง

ไอ้บ้านี่ คิดจะทำอะไรอีก？เมื่อคืนก็เพิ่งจะ……

หูของเส้นหมี่แดงก่ำ รู้สึกถึงความเผด็จการของชายหนุ่ม เธอแทบจะไม่มีเรี่ยวแรงขัดขืน ร่างกายอันบอบบางก็อ่อนปวกเปียกลง

ดีที่ ชายหนุ่มคนนี้ก็รู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะก่อเรื่อง

หลังจากคลอเคลียกันสักพัก ในที่สุด เขาก็อดทน แล้วปล่อยผู้หญิงคนนี้ออก

“เอาล่ะ คุณไม่ต้องห่วง ไม่นานผมก็กลับมาแล้ว”

“……”

เส้นหมี่ที่โดนจูบจนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร

สักพัก จนกระทั่งชายหนุ่มลูบหัวของตัวเอง หยิบกุญแจรถขึ้นมาแล้วออกไปสักพักแล้ว เธอจึงออกมาจากห้องด้วย แล้วลงลิฟต์ไป

“คุณผู้หญิง อรุณสวัสดิ์ค่ะ”

น้าแจ๋วเห็นเธอ จึงทักทาย

เส้นหมี่พยักหน้า แล้วไปที่ห้องของไชยันต์โดยตรง เพื่อไปดูเขา

นี่ดูเหมือนจะเป็นความเคยชินไปแล้ว ตั้งแต่คุณท่านนอนเป็นอัมพาตบนเตียง ทุกเช้าที่เธอตื่นมา ก็จะมาทักอรุณสวัสดิ์เขา จากนั้นถามเขาว่าต้องการอะไร

วันนี้เส้นหมี่ก็มาเหมือนเดิม

“เอ๋？รองผู้นำเดชา？คุณมาเหรอคะ？”

เธอเห็นรองผู้นำที่ไม่ได้เจอกันนานมาก จู่ๆ ตอนนี้มาปรากฏตัวในห้องนอนนี้ ก็ดีใจมาก

รองผู้นำเดชากำลังคุยอยู่กับคุณท่าน พอเห็นเธอ ก็หันหน้าไปยิ้มให้：“คุณผู้หญิง ไม่เจอกันนานเลย เป็นไงบ้าง？สบายดีไหมครับ？”