บทที่ 1120 ความภาคภูมิใจที่ร่วงโรยเป็นละอองฝุ่นในวันนั้น

หรือว่า พิมเจ้านี้ จะเป็นคนรักเก่าของไวท์รอนที่เล่ากันมา？

ที่เล่ากันมานั้น ไวท์รอนยังมีลูกนอกสมรสคนหนึ่งด้วย หรือว่า ลูกชายที่เธอคลอด ก็คือคนนั้น？！

เส้นหมี่เกือบตกใจกับการคาดเดาของตัวเอง แต่ว่า เธอไม่ได้ถามอีก แต่อยากพูด ไว้รอแสนรักกลับมา ค่อยคุยกับเขาเรื่องนี้ ก็จะดีขึ้น

เส้นหมี่ฝังเข็มให้ชายชราเสร็จ ก็ขึ้นไปดูแลลูกๆ

ส่วนแสนรักตอนนี้ ก็เริ่มเข้าไปใจกลางรัฐสภาอย่างเป็นทางการแล้ว ที่ไวท์ พาเลซ

พูดถึงเรื่องนี้แล้ว สถานที่นี้ เขาเคยมาก่อน แต่ว่าตอนนั้น เขามาสร้างปัญหา ไม่ใช่แค่วันนั้นที่ก่อความวุ่นวายที่นี่เท่านั้น เขายังทำให้ทุกคนเห็นถึงความบ้าคลั่งของเขา

แสนรักเข้าไปอย่างไม่สนใจไยดี

“รัก รอก่อนสิ พวกเราเข้าไปด้วยกันเถอะ”

กำลังเดินไป ด้านหลัง จู่ๆ ก็มีเสียงที่พยายามตีสนิทดังเข้ามา เสียงที่เรียกว่า“รัก”ทำให้แสนรักรู้สึกอึดอัดจนคลื่นไส้

วิบูลย์อีกแล้ว ครั้งนี้แสนรักมาไวท์ พาเลซ เขาจึงแสดงความกระตือรือร้นเป็นพิเศษแก่เขา

“เป็นไงบ้าง？งานเลี้ยงเมื่อกี้ คุณกับคนของสภาผู้แทนราษฎร คุยกันสนิทดีใช่ไหม？พวกเขาไม่ได้ทำให้คุณลำบากใจใช่ไหม？”

วิบูลย์เข้ามา เห็นว่าลูกชายของตระกูลเทวเทพที่เหลือเพียงคนเดียวกำลังรอเขาอยู่ที่เดิม เขาก็ดูพอใจเป็นอย่างมาก จากนั้นจึงถามอย่างใส่ใจ

สภาผู้แทนราษฎร เป็นอีกสถาบันหนึ่งของรัฐสภา

และสถาบันนี้ มีนายพลเป็นส่วนมาก ไม่เหมือนวุฒิสภาของคนตรงหน้านี้ ที่มีแต่ขุนนางฝ่ายพลเรือน

แสนรักตอบกลับนิ่งๆ：“ไม่ได้พูดกันเท่าไหร่”

“อ๋า？คนพวกนี้จริงๆ เลย！”

พูดแบบนี้ออกมา วิบูลย์ก็ทำเป็นไม่พอใจต่อหน้าแสนรักทันที

“พวกเขาก็ไร้เหตุผลมากไป ถึงคุณจะมาเป็นครั้งแรก แต่ปู่คุณและก็พี่ชายคุณ ล้วนแต่เป็นคนสำคัญในสภาผู้แทนราษฎร ทำไมพอคุณมา ถึงได้เมินใส่แบบนี้？”

“ไม่เป็นไร อาจจะเพิ่งมาเลยไม่ชิน”

แสนรักตอบกลับไปอย่างง่ายๆ อีกครั้ง

งานเลี้ยงเมื่อครู่ เขารู้สึกถึงความเมินเฉยที่คนพวกนั้นมีต่อเขาจริงๆ ทั้งๆ ที่เขาเป็นคนตระกูลเทวเทพ แต่เมื่อกี๊ คนพวกนั้นไม่ให้เกียรติเขาเลย กระทั่งว่า เห็นเขาเป็นอากาศด้วยซ้ำ

แต่พอเปรียบเทียบแบบนี้ คนตรงหน้านี้ ดูเหมือนจะกระตือรือร้นเกินไปหน่อย

ไม่ใช่เหรอ？

ริมฝีปากบางของแสนรักเม้มจนเป็นมุม แล้วเข้าไปโดยตรง หาที่นั่งของเขาแล้วก็นั่งไขว่ห้างลงไป

คนที่เข้ามานั่งแล้วพอเห็นเข้า ก็เริ่มถกเถียง

“ดูเขาสิ เป็นแบบนี้อีกแล้ว เขาเห็นตัวเองวิเศษสุดตลอดเวลาเลยเหรอ？ ทำไมไปไหนก็นั่งท่านี้และมีท่าทางแบบนี้ตลอด？”

“คงจะใช่ ก็ว่ากันว่าเมื่อก่อนเขาเป็นเถ้าแก่ของบริษัทข้ามชาติไม่ใช่เหรอ？”

“เถ้าแก่แล้วไงล่ะ？เขารู้ไหมว่าที่นี่ที่ไหน？นี่เป็นถึงไวท์ พาเลซ เป็นรัฐสภา ถ้าไม่ได้มีสกุลเทวเทพอยู่ ชาตินี้เขาก็อย่าฝันว่าจะได้เข้ามาที่นี่เลย！”